Simon Rimaz: Unusual View of Unknown Subjects (review)
The cover of Unusual View of Unknown Subjects strikes with its minimalist design, with the whiteness of the paper showing just a few lines drawn with a black marker. The hand-drawn patterns resemble a crossing-out and a deletion, accurately reflecting the nature of the book, which is about what has been removed. Inside the book you will find a collection of reproduced archival press photographs. Each picture has a (square or rectangular) fragment cut out, the reverse of which is reproduced on the neighboring page. The simple idea intrigues and provokes questions about the underlying meaning. Here and there, the empty spaces left in the prints are contained by k-shaped markings, which resemble those used for cropping images. This gives you some hint. You will probably know by now that the reproduced photographs are prints cropped for the needs of the press.
Simon Rimaz removed from the original prints he had found in the archives of American newspapers the parts that had been chosen by the editors for publishing, and decided to hide them from us. Thus we see all but the key part. Instead we are shown the reverse, based on which we can speculate about the contents of the hidden fragment. We get some extra hints from newspaper clippings (indicating the context in which a given picture was used) and fragments of the picture descriptions on the reverse, which include a date, keywords, the editor’s stamp and an excerpt of the press article to be illustrated by the photograph.
The idea behind the book People in Trouble Laughing Pushed to the Ground was similar, except that Adam Broomberg & Oliver Chanarin did the opposite and showed the covered fragments only. By contrast, Simon Rimaz gives us the frames alone, with the image ‘proper’ (i.e. that considered publishable by the editor) missing. The images lose their essential meaning, acquiring an abstract character. Sometimes we find it easy to guess what the missing fragment presented (e.g. a face), but often this is impossible.
Simon Rimaz created a world reminiscent of that of Weegee, a world of petty criminals, mysterious homicides, accidents and other unexplained stories documented by staff press photographers. His publication has all I appreciate about photo books: a brilliant idea, a vivid concept, a critical approach to mass-produced images, and a form open to interpretation. Even though Unusual View of Unknown Subjectsrefers to a specific time (the second half of the 20th century), it goes far beyond the historical context. For me the book is about a lack, an absence, about the fact that we will never learn the entire story, but merely a fragment. As I see it, Rimaz’s act of cutting out the cropped fragments of the pictures is an excellent illustration of the way we explore and learn the world – always in bits and pieces.
Rating: Excellent (6/6)
Simon Rimaz: Unusual View of Unknown Subjects, 24 x 30 cm, softcover, 144 pages, Lecturis 2015
///
Okładka „Unusual View of Unknown Subjects” jest skrajnie minimalistyczna. Na białym papierze znlazło się jedynie kilka kresek zrobionych czarnym flamastrem. Przypominają one skreślenie i zamazanie, co dobrze oddaje charakter książki, która opowiada o tym, co zostało usunięte. Wewnątrz książki znajdziemy kolekcję reprodukcji archiwalnych odbitek. Każda z nich ma wycięty fragment (w kształcie kwadratu bądź prostokąta), którego rewers umieszczony jest na sąsiedniej stronie. Prosty pomysł intryguje i każe zadawać sobie pytania o znaczenie tego zabiegu. Puste miejsca na odbitkach otoczone są często kreskami, które kojarzą się ze znacznikami ułatwiającymi kadrowanie prac. To one naprowadzają nas na trop. Fotografie pokazują bowiem odbitki, które zostały poddane kadrowaniu na potrzeby prasy.
Simon Rimaz postanowił wyciąć z oryginalnych odbitek, znalezionych w archiwach amerykańskich gazet, te fragmenty, które zostały wybrane przez redakcję do publikacji i ukryć je przed nami. Tym samym widzimy wszystko, poza najbardziej interesującą częścią. Zamiast niej otrzymujemy tył fotografii, z którego możemy domyślać się co przedstawiał zakryty przed nami fragment. Wiedzę czerpiemy z wycinków prasowych (będących dowodem użycia zdjęcia w konkretnym kontekście) i fragmentów opisów. Z tyłu odbitki znajdowała się bowiem data, słowa kluczowe, pieczątka redakcji oraz fragment artykułu prasowego, do ilustracji którego posłużyła fotografia.
Podobny pomysł stał się podstawą do stworzenia książki „People In Trouble Laughing Pushed To The Ground”. Adam Broomberg & Oliver Chanarin poszli jednak w drugą stronę, zdecydowali się pokazać tylko te fragmenty zdjęć, które były ukryte. U Simona Rimaza dostajemy same ramy, bez „właściwych” (bo uznanych przez kogoś za nadające się do publikacji) obrazów. Obrazy stają się pozbawione sedna, nabierają abstrakcyjnego charakteru. Czasami domyślamy się co przedstawia wycięty fragment (puste miejsca zamiast twarzy), często jednak nie sposób rozpoznać co mogło znajdować się na zdjęciu.
Simon Rimaz wykreował świat bliski momentami Weegee’emu. To świat drobnych przestępców, tajemniczych zabójstw, wypadków i innych niewyjaśnionych historii dokumentowanych przez etatowych fotografów gazet. Książka Simona Rimaza ma wszystko to co cenię sobie w książkach fotograficznych: błyskotliwy pomysł, wyrazistą koncepcję, krytyczne podejście do masowo produkowanych obrazów i otwartą na interpretację formę. „Unusual View of Unknown Subjects” chociaż jest osadzone w konkretnym czasie (II połowa XX wieku) wybiega daleko poza historyczny kontekst. To dla mnie historia o braku o nieobecności, o tym, że nigdy nie poznamy całości historii, zawsze dostępny będzie nam tylko fragment. Zabieg wycięcia skadrowanych fragmentów zdjęć oddaje, moim zdaniem, bardzo dobrze naturę naszego poznawania świata, którego zawsze doświadczamy za pomocą kawałków, strzępków.
Ocena: Znakomita (6/6)
Simon Rimaz: Unusual View of Unknown Subjects, 24 x 30 cm, miękka oprawa, 144 stron, Lecturis 2015
