Annemizden emdiğimiz süt burnumuzdan mı gelmiş, ne olmuş? Tam “Haydi demir alıyoruz!” diye bağırmak üzereyken kaptan, karaya mı oturuyormuşuz? Kalk gidelim dediklerinde, bok yeyip kaçıyor muymuşuz? Soru eklerini kelimelerin tam olarak neresinden ayırsaymışız mesela? Tamam vazgeçtim sormuyorum. Söyleyeyim. (Türkçemizin konuşulmadığı gibi yazıldığı anlarda canım çok sıkılıyor. Samimiyetsizlik gibi sanki: “Dur bakalım küçük hanım sana söyleyeceklerim var. O eğlenceye gitmeyeceksiniz.” ya da “Gitmicen lan!”)
Biri kalkıp dese ki, “arkadaşlar bu hayat sandığınız kadar karmaşık değil (ki diyenler oldu, ancak büyük yalancıydılar, inanmadık).. Onu karmaşıklaştıran sizlersiniz..” Ulan ne akıllısın be derim.. İyi ki söyledin! Hıyarağası ben bilmiyor muyum? Ancak insan karışık sevgili dostlar. İnsan mesela, o kadar karışık ki, biri diğerine deydiğinde, hayatına temas ettiğinde ödü kopuyor. Öyle şeyler düşünebiliyor ki karşındaki, senin aklının ucundan bile geçmez ve üstelik bu onun içinde geçerli.. Bildiğin gibi değil, ya da tam tersi meselesi. Aklın çalışma sistemi nasıl oluyor da bu kadar farklılaşabiliyor anlamıyorum. Bilinçle lanetlenmiş bir cinsin nacizane bir mensubu olarak, psikolojisinden fizyolojisine çeşitlilik karşısında akıl tutulması yaşıyorum. Sonra düşünemez olduğumdan kurmaya çalıştığım iletişim daha da sekteye uğruyor. Tüm bunlar bittiğinde, şöyle bir bakıp yalnızca “hımmm..” diyebiliyorum.
İşin özü şu aslında.. kimi zaman birine deydiğinde öyle korkuyorsun ki, kendin olmayı unutuyorsun. Ya da şüphe duygusu o kadar baskın çıkıyor ki, şüphenin kaynağından kurtulmak en kolay çözümmüş gibi görünüyor (ki en kolay çözüm budur). Kolaya kaçmamayı öğrendiğinden kalıyorsun aslında. Tamamen kendinle olan meselen baskın çıkıyor. O iletişim kurmaya çalıştığın ‘öteki’n (evet herkesin ötekisi kendine), senin kendinle olan imtahanın oluveriyor. Sonunda kendini yenebildiğin kadar veya onunla varolabildiğin kadar varediyorsun, birinci çoğul şahısını.
Demem o ki bizi güvensiz rahimlerde yeniden doğruran tümüne benden sinkaf küfür!
