Pleister
Ik snij mijn vinger open aan mijn pas gekochte snijmes. Het blijft bloeden. Een pleister lijkt me handig. Een paar minuten later kom ik een vriendin met haar vriend tegen en denk ‘laat ik vragen of ze een pleister heeft, nee, ik doe het niet, ze heeft het vast niet bij zich’. Het volgende moment ziet ze dat ik bloed en biedt mij direct een pleister aan. Ze heeft altijd pleisters in haar portemonnee zitten.
Dit zijn dus van die momenten dat het goed is om je eerste gedachte uit te spreken in plaats van te luisteren naar dat andere stemmetje die je om tig van redenen ervan weerhoudt.
Dit was wel pure synchroniciteit. Zo mooi om mee te maken.












