#stropi

[photographero]

[silenieks]

“Skaists skats uz ezeru”. Situācijas, kad ceļu projektētāja izglītība nedraudzējas ar arhitekta, sevišķi ainavu arhitekta domāšanu. Daugavpils izceļas kā lopu aizgaldu pilsēta. Visur, kur nevajag, tur ir margas un barjeras. Tikai neracionāla, nesaimnieciska un cilvēkiem nedraudzīga pašvaldība cenšas apspiest un ierobežot gājējus, nevis radīt tiem iespējas un brīvības sajūtu savās mājās, savā pilsētā. Cik liela trauma var notikt, ja noiet no ietves, nobrauc no veloceļa zālājā, lakstos un kaut ezerā ieripina, un cik liela var būt trauma, ja kāds braucot aizķer ar stūri margas. Cik ērti, dārgi ir nošķūrēt, nopļaut zāli, ja ir margas un cik, ja nav. Par laimi daba dara savu un jau turpat netālu priedes uzgāzušās uz jaunajām margām. Cik ilgi paies un cik izmaksās, kamēr tās atjaunos... #Daugavpils #Stropi #lopuaizgalds #ainava https://www.instagram.com/p/Bzcmathpl07/?igshid=48am8dkpyelr

[silenieks]

#Veloceļš #Stropi #daugavpils https://www.instagram.com/p/BzbKdAMpWRo/?igshid=ua3udi91pze5

[morningcoffeey]

Printre aberații – Stropi Cuvinte din gânduri Înșirate-n rânduri, Scrijelesc hârtia Pictând poezia Unui vis de vară, Născut intr-o seară

[alupred]

Priveliste Posomorata

Cerul se intuneca. O puzderie de nori gri si grei acoperisera sclipirile soarelui.

Natura se intrista. S-a infaptuit prea multe zile vesela si zambitoare, doreste sa se descarce.

Simt primii stropi de ploaie. Reci si agresivi, se inmultesc si cad pe hainele oamenilor. In zare se vede o plasa trista, curgatoare pe un fundal tulbure.

Norii se apropie, se ciocnesc aducand in prim-plan sunete infricosatoare care ii fac pe oameni sa alerge ingroziti, pe vesmintele lor curgand lacrimile cerului.

Tunetele si fulgerele se contopesc creand un peisaj terifiant. Parca pe bolta sunt aruncate mii de sulite care dezvaluie nuantele de mov incetosate ale cerului.

Strazile inlacrimate eram acum pustii, doar stropii razboinici se auzeau cum loveau apa lucioasa a baltilor, formand unde tremurande.

Natura plangea.

[confesiunileuneifemei]

Ploaia din inima mea

Ploua , ploua lin … Nu pot sa descriu ce am simtit in momentul in care stropii reci imi loveau pielea fetei, ca mai apoi sa se prelinga anevoios pe obrajii infierbantati, insa se asemana foarte mult cu senzatia de usurare, de alinare… M-am oprit si am privit cerul mohorat,am stat  asa de parca nimic n-ar mai fi contat, imobilizata si in acelas timp fascinata de ceea ce experimentam. Nu imi pasa ca hainele mele deveneau din ce in ce mai ude, nu imi pasa ca as putea raci, vroiam doar ca ploaia sa ma curete … 

View full post at :

http://confesiunileuneifemei.wordpress.com/