#supermanhid

[deept268]

Wag nyo ipilit ang hindi ko na kayang ibigay... Okay lang... I'm strong enough to face all the consequences. Alam ko nmn mas "importante" sya sa inyo kesa sa akin. Walang halaga ang hinananakit ko. Mas mahalaga na sya ang intindihin at pagbigyan... #supermanhid (at St. Clare's Medical Center, Inc.) https://www.instagram.com/p/BqAAUIvF4z6bdeUwDpe2v8LSrqaMb--6Wz5qyI0/?utm_source=ig_tumblr_share&igshid=i1egsjdjkvtw

[chengskiee]

prologue.

PANGAKO.

7 LETRA, PERO KAPAG HINDI MO NATUPAD. MARAMING PWEDENG MAGBAGO..

Sa mundong 'to, walang pangakong natutupad

sabihin na nating iilan meron.

pero bago mangyari yun, kailangan mo muna manakit para lang masabi mong " PROMISE HINDI NA MAUULIT".

Hirap kasi mangako,,

minsan nakakapagpangako tayo dahil sa nararamdaman natin.

kapag MASAYA ka, masarap sabihing..

" PANGAKO, Tayo lang" " PANGAKO, Hindi kita IIWAN,"

pero kapag nasaktan ka o nagalit ka..

Lahat ng PANGAKO MO, pwedeng mabalewala..

Kaya nga diba sabi nila..

" WAG KANG MAGDEDESISYON KAPAG GALIT KA.

WAG KANG MAG PRA-PROMISE KAPAG MASAYA KA.."

Ganun naman talaga ang tao diba?

Nakadipende sa mood natin yung mga bibitawan nating salita?

'Tas kapag, wala na ulit sa mood, parang balewala nanaman mga sinabi natin.

Minsan nakapag Pangako na tayo sa Isang tao..

ayaw natin sirain, 'to kasi makakasakit tayo.

Pero paano kapag Kaialngan nating baliin yung pangako..

PARA LANG MAGING MASAYA TAYO..

HAHAYAAN MO BANG MAKASAKIT NG IBA,

PARA SA KALIGAYAHAN MO?

O

HAHAYAAN MO NALANG, MAGING MALUNGKOT KA..

PARA LANG DI KA MAKASAKIT?

Ano nga bang pipiliin mo?

prologue ko sa story ko. wala kong maisip na title huhuhu.

[lcxsbcll-blog-blog]

Hindi ako si superman. Wala akong super powers. Pero ikaw si superman na kilala ko. Superman-hid.

[ninibaniniii]

Mahirap talaga magmahal ng MANHID. :/

[kriziaology08]

Ang problema sayo para kang si SUPERMAN.

SUPERMANhid! SUPERMANhid sa nararamdaman ko! Ewan ko ba kung ano pa yung kulang. Ako, natuto ako maging kontento, kahit sa totoo lang may kulang pa rin. Pero para sayo, I lessened my expectations. I no longer talk to others that much, especially to boys. I no longer do the things I want to, dahil ayaw kong ma disappoint o magalit ka. Ang hirap kaya e.give up ang mga nakasanayan na. Yung tipong puro lakwatsa at kaibigan lang nasa isip ko. Pero dahil iba na buhay ko ngayon, pilit kong binago at iniwasan yun.

Please naman. Ang liit liit lang ng hinihingi ko. Yun lang naman eh. Di mo pa magawa. Ilang beses ko na sayo inuulit... pero di mo talaga magawan ng paraan para maiwasan yun. Kailangan bang pag sabihan pa kita na huwag mo na yun gawin? Yung akin lang, sana ikaw nalang mismo ang gagawa nun. Yung tipong, di ko na kailangan pag sabihan ka pa. Pero hindi. Kailangan pa kitang pag sabihan eh, kahit ilang beses ko nang sinabi anong epekto niyan sakin. Sinabi ko naman sayo kung ano nangyayari sakin sa tuwing ginagawa mo yun diba? Kaya nagkakaganito ako, dahil jan eh. Kaya nagdadoubt pa ako. Alam kong ayaw mo ng ganun. Alam kong nagsasawa ka na sa tuwing nagkakaganito ako. Pero please... matuto ka rin naman sana. Hindi ka na single eh.

May tiwala naman ako sayo. Pero, alam mo naman kung sino ako diba? Alam mo ano weakness ko. Alam mo. Alam ko, alam na alam mo yun. Diba? Paulit  ulit nalang eh. -.-Hindi mo alam kung gaano kasakit para sakin yang ginagawa mo. Kasi ako, hindi ako sanay sa ganito eh. Ang mabuhay ng may limitasyon... Bago lang ako nito. And I'm trying my best to be the best girlfriend for you. Sana ikaw din. Pakiramdam ko kasi mas may effort pa ako sayo eh. Eh kahit sino naman, alam yun eh.... na sobrang effort binibigay ko para satin. Syempre nakikita ko rin naman efforts mo. Pero... parang... mas parin binibigay ko.

Hindi naman kita pinagbabawalan sa mga gusto mong gawin, diba? Lahat okay sakin, kahit minsan nga hindi eh. Pero go lang ng go! Kung san ka masaya, go for it. Pero regarding this... naman eh. -.-

Napapagod na ako sa ganito eh. Sobra. At alam ko ikaw din napapagod sa tuwing nagkakaganito ako. Pero please naman... sacrifice that one for me. Please? 

[bijylloedominguez-blog]

Kung ang isang buong araw ay binubuo ng 86,400 segundo, anong pake ko? Kung ikaw lang naman ang kailangan para mabuo ang araw ko!