Artystyczne zdjęcia – ZRÓB TO DOBRZE! Poradnik fotograficzny
Przybywam z kolejnym poradnikiem – fotografia artystyczna dla początkujących! Ten typ fotografii, niezależnie czy jest to akt, fotografia taneczna, fotografia dzieci, zwierząt pozwala na pokazanie emocji, poruszenie najdelikatniejszych strun. Definicja jest prosta, w fotografii artystycznej chodzi o emocje. I o tym sobie dziś porozmawiamy. Konkretnie!
Mamy ogromne szczęście, że za ścianą mieszkają świetni ludzie. Z naszymi sąsiadami zaprzyjaźniliśmy się w tempie błyskawicznym. Dużo nas różni, ale wiele łączy; wspólnym mianownikiem moim i sąsiada Jakuba jest… fotografia! I to właśnie jego poprosiłam, by podzielił się z Wami swoim doświadczeniem i pięknymi zdjęciami. Więcej o samym autorze przeczytacie na końcu tego wpisu, a teraz już oddaję mu głos. Rudziki drogie – fotografia artystyczna dla początkujących!
Fotografia artystyczna – poradnik
Różne rodzaje fotografii, podobnie jak różne rodzaje ciast, wymagają trochę innych składników, innych przypraw i innego dekorowania. Nie inaczej jest z szeroko rozumianą fotografią artystyczną, a konkretniej z fotografią taneczną, w skład której wchodzą m.in. fotografia baletowa, pole dance, fit, jogi etc.
Kiedy po wielu latach zajmowania się portretami, aktami i fotografią okolicznościową zacząłem robić tego typu sesje, nawet nie przypuszczałem, jak wielką frajdę sprawiają tego typu zdjęcia i ilu niezwykłych ludzi dzięki temu poznam. Oczywiście nie jest to jakiś fotograficzny święty Graal i nie jest to działka dla każdego, ale zdecydowanie (jestem tego najlepszym przykładem) jest to coś, w czym można się zakochać i zatracić.
Warto więc, przynajmniej raz, spróbować się zmierzyć z sesją taneczną – kto wie, może będzie to początek nowej (i oby nie przelotnej) miłości. Dla wszystkich chętnych i ciekawych, poniżej przydatnych kilka rad na początek.
Sprzęt
Fotografię artystyczną da się wykonywać każdym sprzętem. Nie musi to być profesjonalna lustrzanka za kilkanaście tysięcy, równie ciekawe zdjęcia można wykonać za pomocą znacznie tańszego sprzętu.
Jednak fotografia artystyczna, to sztuka patrzenia, a to jak patrzysz zależy od obiektywu, jaki posiadasz. Dlatego obiektyw, a nawet węziej, długość ogniskowej, powinieneś dostosować do celu, który chcesz osiągnąć. I tak obiektyw standardowy (50mm) jest najbardziej uniwersalny. Szerszy kąt świetnie sprawdzi się do pokazania kontekstu (i skoków), a teleobiektyw o ogniskowej 200mm świetnie nada się do uproszczenia tła.
Ja sam korzystam z trzech obiektywów w fotografii tanecznej:
35mm 1.4
85mm 1.8
i okazjonalnie 70-200mm 2.8.
Ten pierwszy używa się do pokazania przestrzeni, w jakiej znajduje się model. Jest też idealny (przy przyjęciu odpowiedniej perspektywy) do wykonywania zdjęć skoków.
Osiemdziesiątkapiątka jest moim podstawowym wołem roboczym i jeśli tylko jest wystarczająco dużo miejsca, robię zdjęcia głównie nią.
Teleobiektyw jest bezcenny wtedy, kiedy chcesz usunąć jak najwięcej bałaganu z tła. Dzięki dłuższej ogniskowej łatwiej jest znaleźć „czyste płótno”, czyli tak skadrować zdjęcie, żeby „przeszkadzajki” w postaci słupów wysokiego napięcia, fragmentów pomazanych ścian czy po prostu spacerujących ludzi nie znalazły się w kadrze.
Fotografia artystyczna a światło
Każda dobra fotografia artystyczna ma kilka składników, które wzmacniają wymowę i pozytywnie wpływają na estetykę i siłę oddziaływania zdjęcia.
Zaliczmy do nich:
kompozycję,
uchwycenie niezwykłego zdarzenia lub decydującego momentu,
atrakcyjny obiekt/modela/modelkę,
światło etc.
Dla mnie jednym z najważniejszych jest światło właśnie. To, jak oświetlony będzie główny motyw zdjęcia, ma ogromne znaczenie dla naszego odbioru.
Porównajmy te dwa zdjęcia. Jedno ma światło płaskie, drugie – oświetlenie boczne. Pierwsze jest znacznie bardziej spokojne w odbiorze i wyważone. Na drugim więcej pozostaje w sferze domysłów, jest w nim więcej tajemniczości i dramatyzmu. Nie chodzi o to, że jedno jest lepsze od drugiego, po prostu ich zastosowanie ma różny cel.
Oczywiście najlepiej mieć ze sobą na sesji własne źródło światła (flash lub lampa studyjna, najlepiej wyzwalana zdalnie) albo przynajmniej mieć możliwość jego modyfikacji (blenda, polecam szczególnie w wersji 5 w 1). Nie każdy biega na sesje z własnym flashem, ale do niektórych zadań jest on niezbędny.
Punkt widzenia
Myśl o nim nieustannie. Pamiętaj, że obok standardowej perspektywy (poziom własnych oczu), masz do wyboru możliwość spojrzenia na świat z innego kąta.
I tak niski punkt widzenia (nazywany w nomenklaturze angielskiej perspektywą dżdżownicy – worm’s-eye view) świetnie nada się do pokazania siły modela czy smukłości modelki. Najlepiej też z niskiego punktu widzenia robić zdjęcia skoków – wtedy najlepiej można pokazać, jak wysoko w rzeczywistości tancerka unosi się nad ziemią. Z kolei kiedy indziej przyda się widok z lotu ptaka (bird’s-eye view), na przykład do pokazania rozciągnięcia modela (szpagaty, sznurki etc.).
Oczywiście to tylko kilka zastosowań. Prawda jest taka, że jeśli chcesz zrobić dobre zdjęcia (nie tylko taneczne), musisz się nachodzić, naschylać i czasem powłazić na drabinę albo pobiegać po schodach. Kto powiedział, że na sesji ciężko ma mieć tylko tancerka? ;-)
Jasność i kolor
Pewne zasady związane z fotografią są uniwersalne i jako takie dotyczą też oczywiście fotografii artystycznej. Nie inaczej jest w przypadku koloru. Ogólnie przyjętą zasadą jest ta, że każda fotografia powinna mieć jakiś motyw przewodni. Może to być wazon (martwa natura), budynek (architektura), człowiek (portret, akt, taniec)…
Główny motyw, jako najważniejszy, powinien być odpowiednio wyeksponowany. Dla różnych fotografów oznacza to różne rzeczy: jedni zwrócą uwagę na kolor, inni na jasność, jeszcze inni na ciężar wizualny. Jednak niezależnie, jaki jest nasz punkt widzenia w tej kwestii, powinniśmy mieć jakiś pomysł ukazanie głównego elementu i powinniśmy umieć to osiągnąć.
Dla mnie głównymi sposobami wyeksponowania głównego obiektu są światło i kolor. Staram się, żeby moi tancerze byli najjaśniejszymi elementami kompozycji i aby odróżniali się od tła. Jak to zrobić? Można postawić tancerza w słońcu, z zacienionym tłem na dalszym planie, można zastosować lampę błyskową, aby nadać mu jasność większą niż reszcie kadru. Można też odpowiednio wykorzystać kolory.
I tak ubrana na szaro tancerka na tle betonowego muru raczej nie będzie się wyróżniała (o ile się jej odpowiednio nie oświetli), ale już ta sama tancerka w dajmy na to żółtych legginsach będzie bardzo mocno wyeksponowana i to bez stosowania dodatkowych źródeł światła.
Ruch
Fotografować ruch można na dwa główne sposoby: albo chcemy go zamrozić, albo pokazać jego trwanie.
W tym pierwszym wypadku będziemy musieli użyć krótkiego czasu ekspozycji. Krótki, w zależności od dynamiki ruchu, to może być od 1/250s do nawet 1/4000s. Jeśli chcesz złapać zamrożoną w powietrzu tancerkę, musisz wybrać odpowiednio krótki czas, choćby nawet za cenę zwiększenia ISO. Bez tego, przy np. 1/100s wyjdzie rozmazana plama.
[W tym momencie wtrącę się na sekundę, ja, Ruda, i polecę Wam poradnik dla bardzo początkujących jak robić ostre zdjęcia w ruchu]
Z kolei dłuższy czas naświetlania pozwala nam na pokazanie ciągłości ruchu. Poprawne wykonanie tego typu zdjęć wymaga statywu, bo niezwykle trudno jest utrzymać aparat na tyle stabilnie, żeby przy czasie rzędu 1/2s poza tancerką nie rozmazało nam się również tło.
Pozy statyczne
Fotografia artystyczna tańca to nie tylko zdjęcia dynamiczne. Wiele wspaniałych póz jest statycznych i warto to wykorzystać. Szczególnie przy słabym oświetleniu zastanym i braku własnych źródeł światła (lampy błyskowe, lampy studyjne).
Do tego typu zdjęć zaliczają się wszystkie szpagaty, gięcia i skłony. Oczywiście warto pamiętać, że statyczne nie oznacza „łatwe i niemęczące dla tancerki”, dlatego warto zapytać osobę fotografowaną, na ile trudne jest utrzymanie pozy, ile jest w stanie tak wytrzymać i nie przeciągać wyzwolenia migawki w nieskończoność.
Detale
Fotografia artystyczna tego typu to nie tylko tancerze i tancerki w pełnej okazałości. Często świetne kadry to zdjęcia detali. Dłoni, puent, fragmentów ciała. Tego typu zdjęcia są nieraz bardziej wymowne i równie piękne jak plany ogólne.
Miejsca
Wybór odpowiedniej lokalizacji na sesję jest nie do przecenienia. Co z tego, że będziemy przed obiektywem mieli piękną i świetną balerinę, jeśli w tle będą chaos i brzydota, skutecznie odciągające uwagę od głównego tematu?
W przypadku fotografii tańca ważne jest też, żeby umożliwić tancerzom pokazanie w pełni swoich umiejętności. I tak tancerka pole dance bez rury może pokazać swoją siłę i sprężystość, ale żeby wykonać jakąś figurę potrzebuje elementu (poręcz, słup, znak drogowy), którego mogłaby się złapać i na którym mogłaby wykonać rurkową pozę.
Warto zwracać uwagę na elementy architektoniczne takie jak ławki, schody, barierki i myśleć nad tym, czy i jak je wykorzystać.
Solo czy w grupie
Polecam rozpoczęcie przygody z fotografią taneczną od pracy z jedną osobą. Po pierwsze znacznie szybciej się w ten sposób pracuje.
Po drugie łatwiej sfotografować w odpowiedniej pozie (i w odpowiednim momencie!) jedną osobę, niż 2-3 czy jeszcze większą grupę.
Oczywiście więcej niż jeden tancerz to także większa możliwość modyfikowania póz, wchodzenia w interakcję czy też pokazania emocji, ale też znacznie większe wyzwanie, jeśli chodzi o synchronizację. A jeśli już zdecydujecie się na fotografowanie pary lub grupy, polecam na początek pozy statyczne, które wszyscy znajdujący się w kadrze będą mogli utrzymać przez czas dłuższy niż 1-2 sekundy.
Komunikacja z modelką
Na sam koniec pozostawiam sprawę co najmniej równie ważną, jak wszystkie poruszane wcześniej kwestie techniczne. Chodzi o komunikację z tancerką/tancerzem.
Dobre zdjęcia to nie tylko wynik dużych umiejętności modelki i fotografa, ale też efekt zaufania i skutecznego porozumiewania się. Tancerka musi być pewna, że fotograf wie, co robi, musi mieć też pewność, że nie będzie kazał jej bez potrzeby wielokrotnie wykonywać męczących i obciążających stawy póz.
Powinna wiedzieć, dlaczego fotografowi zależy na osiągnięciu takiego a nie innego efektu na zdjęciu i zgodzić się na niego. I w każdej chwili móc zaproponować coś od siebie. Dlatego ja, jeśli tylko nie wyłącza mi się funkcja mowy (jestem tylko facetem i multitasking przy naciskaniu spustu migawki jest mi obcy) staram się powiedzieć mojej muzie jak sobie wyobrażam ostateczne zdjęcie, czego w dotychczasowych ujęciach mi brakuje i dlaczego po raz piąty warto wykonać dany skok czy wejść w pozę, żeby poprawić konkretny element.
Świetnie jest, kiedy ja i modelka wnosimy do sesji tę samą energię. Wtedy stan flow jest natychmiast odpalany i zapominasz o całym bożym świecie. Pamiętam sesję z Martą, moją kumpelą i zarazem bardzo dobrą pole dancerką. Sesja trwała w sumie prawie 10 godzin (sic!) i mimo zmęczenia pod koniec wciąż przypominaliśmy dwa niewybiegane szczeniaki na spacerze: „Ty, patrz, ale super ławka! Robimy?”, „Ej, wskakuj jeszcze na schody”, „A jakbyś mnie podsadził i wlazłabym na ten słup?”…
Spróbujcie zarazić kogoś entuzjazmem, jeśli sami przypominacie zwiędłą sałatę. Próbowaliście? Udało się? No to jeśli nie idziecie na sesję z nastawieniem, że to jest najfajniejsza rzecz pod słońcem, w ogóle nie warto sięgać po aparat. Uwierzcie mi, większa komunikatywność i kompatybilność temperamentów równa się lepsze zdjęcia.
Jakub Nowak
Naturalizowany warszawiak, z wykształcenia dziennikarz i teolog, oddał się swojej miłości – fotografii – w dobrowolną niewolę. Zajmuje się fotografią taneczną, portretową i okolicznościową. Wykonuje sesje indywidualne i dla szkół tańca. Weganin, optymista i miłośnik wiewiórek. Więcej jego zdjęć można zobaczyć tutaj:
Instagram: http://ift.tt/2mHoh2n
FB: http://ift.tt/2zfyMjr
strona oficjalna: www.JakubNo.com
Jak widzicie, fotografia artystyczna ma przeróżne oblicza, a ja jestem wielką fanką tego, jak postrzega ją Jakub. Kuba działa głównie na terenie Warszawy, ale chętnie dojeżdża w inne miejsca Polski, a nawet Europy. Jeśli macie ochotę na taką sesję, piszcie do niego. Ja sama niedługo stanę przed jego obiektywem, jednak w dużo bardziej statycznej wersji ;)
PS Jeśli chcecie więcej takich tematycznych wpisów, koniecznie dajcie znać w komentarzu. A może ktoś z Was ma ochotę przejąć pałeczkę na rudym blogu i podzielić się swoją wiedzą? Piszcie!
Post Artystyczne zdjęcia – ZRÓB TO DOBRZE! Poradnik fotograficzny pojawił się poraz pierwszy w Jest Rudo | blog fotograficzny.
from Artystyczne zdjęcia – ZRÓB TO DOBRZE! Poradnik fotograficzny