VAN BREED NAAR CONCREET: Hoe profileer jij jezelf? (DEEL 1)
Uit ervaring merk ik dat young potentials/professionals die op zoek zijn naar een (nieuwe) baan zich onnodig breed opstellen om kans te maken op een beoogde functie, waardoor ze zich onbewust en ongewild openstellen voor functies en bedrijven die ze niet interessant genoeg vinden en daardoor niet het optimale uit zichzelf halen.
Deze veelvoorkomende vertoning van zelfprofilering gaat echter gepaard met onbewuste onzekerheden en (faal)angsten. We stellen ons zo breed mogelijk op, omdat we anders geen kans denken te maken op de functie(s) die wij zo graag zouden willen beoefenen.
Vervolgens benoemen en noteren we ervaringen, maar ook echt alle ervaringen/projecten en vaardigheden die we in het verleden hebben opgedaan om te laten zien dat wij er klaar voor zijn, om de arbeidsmarkt te betreden en/of te versterken. Denk maar bijvoorbeeld aan het aangeven van callcenter of verkoop ervaring op je Linkedin of in een sollicitatiebrief, zodat werkgevers kunnen zien dat jij die communicatievaardigheden bezit die zij wellicht nodig zouden kunnen hebben (voor het geval dat…), maar eigenlijk geen directe waarde heeft m.b.t. je visie en beoogde functie.
Echter zijn young potentials/professionals er vaak niet van op de hoogte dat vele succesvolle werkgevers zich voornamelijk richten op potentiële werknemers waarbij een balans tussen droom en daad duidelijk naar voren komt, met name in crisisperiodes. En door een grote (luxe) aanbod van potentiële arbeidskrachten i.v.m. de hoge werkloosheid zijn ze ook nog eens kritischer (OCW, 2013).
Het kunnen uitoefenen van je (opgedane) ervaring en vaardigheden wil niet meteen zeggen dat je dat met passie verricht. Daarom is het belangrijk dat jij jezelf met passie profileert, en je gevoel dus omzet in daden. De rest is bijzaak! Anders ben je namelijk niet eerlijk tegen jezelf en dus ook niet tegen anderen. Een evenwichtig balans tussen droom en daad is dan ver te zoeken.
SCHIETEN MET HAGEL!
“ Als we hier niet van bewust zijn werken we van buiten naar binnen i.p.v. binnen naar buiten en trekken hierdoor dus de verkeerde mensen aan. Ik noem dit ‘schieten met hagel’. ”
We geven dus eerst aan WHAT we kunnen en hopen dan dat een van de werkgevers dit maar oppikt, zonder concreet aan te geven wat we eigenlijk willen en nog belangrijker: waarom (WHY) wij die droomfunctie willen. Tenzij je snel op zoek bent naar een baan waarmee je snel geld wilt verdienen… althans zo onderbouwen en verdedigen wij onszelf vaak als mensen ons vragen waarom wij niet kiezen voor dat gene wat we daadwerkelijk leuk vinden?!
KORTE TERMIJN ACTIES ALS EEN DOEKJE VOOR HET BLOEDEN…
Diep van binnen weten wij namelijk dat even snel geld verdienen op korte termijn niet altijd even de juiste oplossing is, maar meer een doekje voor het bloeden is, om zo die angsten en onzekerheden op korte termijn te onderdrukken. Deze mindset van ‘snel geld verdienen’ komt vaak voor bij young professionals die net zijn afgestudeerd en langdurig op zoek naar een baan, zonder succes.
Door deze tegenslagen zijn ze eerder genoodzaakt om simpele banen aan te nemen om zo snel mogelijk hun vaste lasten te dekken en/of hun woning/gezin te onderhouden. Deze stress situatie noemen ze ook wel de ''Fight or Flight' situatie.
Een situatie waarin je moet Vechten of Vluchten om te overleven, waardoor men eerder in een tunnelvisie terecht komt waarin de primaire levensbehoeften (voeden, vechten, vluchten en voortplanten) de belangrijkste aspecten worden.
In deze situatie is er weinig plek voor creativiteit en ontspanning. Stress en angst zijn namelijk allergisch voor de ontspannen staat van creativiteit en nieuwe mogelijkheden. Daarbij speelt de rol van uitkeringsinstanties ook een sleutelrol in de Fight or Flight situatie, omdat uitkeringsinstanties zich voornamelijk richten op ‘werk boven inkomen’ en dus niet per definitie gericht zijn in het begeleiden van mensen m.b.t. hun talenten en ambities.
Carrièreswitch
Bij young professionals speelt tijd grotendeels een rol gedurende het vinden van een nieuwe baan/carrièreswitch. Angst verbergt zich bij young professionals in zekerheid, waardoor ze eerder geneigd zijn te denken dat tijd besteden in het vinden van een nieuwe baan (waarbij hun hart van staat te springen) tijdverspilling is. Dit zijn sterke signalen van Comfortzone denken. Daarnaast spelen ook nog een aantal andere zaken een rol die voor minimale zelfontwikkeling zorgen als: angst voor ontslag (Astell-Burt & Feng, 2013) hoge werkdruk, weinig ontplooiingsmogelijkheden, een slechte werksfeer of ontevredenheid over de beloning op werk (Hupkens, 2004).
Deze obstakels stimuleren ons om op korte termijn te denken, waardoor wij onszelf kunnen verliezen en onze persoonlijke ontwikkelingen vertragen. We weten dus eigenlijk vooraf dat we die korte termijn beslissing niet moeten nemen, maar omdat wij obstakels zien, raken we snel bekrompen en denken wij hierdoor dat er maar één oplossing is: onszelf zo breed mogelijk OPSTELLEN!
Deze manier van zelfprofilering, waarmee in de eerste instantie niets mis mee lijkt te zijn geeft onbewust ruis aan onze doelstellingen, waardoor wij eigenlijk eerder van ons pad af raken. Psychologisch gezien conditioneren wij onszelf op de verkeerde manier.
GA DOOR MET LEZEN VAN DEEL 2
OF BEKIJK OOK DEZE ARTIKELEN:
Waarom is het formuleren van een visie zo belangrijk?
De generatie van de makers en innerlijke zekerheid
