Τοποδόμος-Χρονοτάκτης Η πενταετής φοίτησή του στους τεχνοκράτες του έμαθε ότι οι πόλεις των Ανθρώπων είναι φτιαγμένες από τσιμέντο, σύρμα και χρήμα και προσμένουν να κατοικηθούν από υπεύθυνους καταναλωτές με αριθμημένα όνειρα. Η χρονιά στην μετα-αποικιοκρατική παγκοσμιούπολη του εβαλε λόγια στο μυαλό, που η ίδια δεν ήταν διατεθειμένη ν' ακούσει. Πολλά χρόνια αργότερα, επέστρεψε να καταγράψει όσα είχε να πει. Θα έγραφε για τη μία και μοναδική πόλη, που ακόμα και τώρα συγκολλάται από πολλές μικρότερες στα ενδότερα των εργαστηρίων της ψυχής του. Θα έγραφε για τον πραγματικό χρόνο της εμπειρίας, που καταργεί τον όποιο γραμμικό προγραμματισμό της ζωής και επιτρέπει φανταστικά άλματα εκτός τόπου - μα πάντα εντός του χώρου. Και στο τέλος αυτού του έργου, ίσως να μπορούσε πια να συστηθεί ως Τοποδόμος-Χρονοτάκτης.