#turuncumont

[kodyazar]

#turuncumont #tbt #latvia #friends #guzelinsanlar (at Latvia)

[saraptadinda]

Gene yazıyorum seni, daha çok özlüyorum sesini.

[saraptadinda]

Gene kalbim sıkışır gibi oldu, neyse. Alışmıştım artık. Her gün senden daha da uzaklaştığımı fark ediyorum. Bu herkese güzel geliyor ama bence bu hayatımda ki en kötü şey oldu. Beni tanımanı o kadar çok isterdim ki. Çok yanlış öğrendin beni, hiç öğrenmeyi istemeyeceğim şekilde. Mutlu olmaktan çok üzülmeye alışmış, acı çekmeyi seven bir ruhum var benim. Seni unuttukça acımın kalmayacağına üzülmeye başladım biliyor musun? İnsan elbet bir yerden kendini üzecek bir yan buluyor işte. Vücudumda ki tek bir hücre bile adını duyunca ölüyor artık. Öyle bir uzak kaldık ki, oysa ben vedaları sevmezdim. Dedim ya tanımıyorsun işte nereden bileceksin. Mesela tanısan seni sevdiğimi de anlayabilirdin. Çok özel değilsin artık kalbimde. Önemli biri hiç değilsin, aşkı ve sevgiyi zaten geçiyorum. Sen benim acıya olan zaafım olmuşsun. Sanki bir bağımlılık. Ama sigara ve içki kadar güçlü değilsin beynimde. Olmamızı öyle çok istemiştim ki birden gidince sanki inanamadım, anlam veremedim bitişimize. Bir yandan da acıları yeniden hatırlamaya başladığımı fark ettim. Bu bana zevk verdi, ve artık sensizlikten değil, senin acın olmadan yaşayamıyorum.

[saraptadinda]

Bak şimdi kendi gözümden seni anlatayım sana; Sen var ya 3 yıl sonra ilk kez sevdiğim tek insansın. Bir daha başka kimseyi sevemem diye harap olduğum günlerin kanıtısın. Sen bana hala bir umut bekleten o açık kapısın. Öyle özelsin ki benim gözümde çok başkasın. Yıllar sonra beni ağlatan tek erkeksin. Nefesinin nefesime karışmasını istediğim tek erkeksin, kokusunu duyamayınca her gün burnumda tüten ama artık kokusunu unuttuğum kişisin. Öyle birisin ki beni sanki bir uçurumdan kurtardın ama başka uçuruma götürdün. Gözümde bir yandan dünyanın en çirkin adamı diye görülen ama sonrasında böyle bile mükemmel diye düşündüren, bana dokunuşunu hissettiğimde içimi eriten, tek bir sözüyle beni dünyanın en mutlu insanı eden fakat konuşmayarak da beni bitiren kişisin sen. Seviyorum seni çünkü beni yeniden yarattın. Geçmişimden koparıp attın, sanki öyle güzelsin ki sana bakamıyordum. Sen utanıyorum sanardın ama aslında ben sana bakmaya bile kıyamıyordum. Kalbimin ritmi değişirdi seni gördüğümde gülerdin sarılırdın kıyamazdın. Artık yüzünü gördüğümde değil adını duyduğumda bile hakim olamıyorum kendime kalbim sıkışıyor gözlerim doluyor olmasaydı sonumuz böyle. Öyle sıkıldım ki bu şehirden her geçtiğim yerde aklıma sen geliyorsun. Sanki her yerde sen varsın, alıp götür beni istiyorum. Neresi olduğu umurumda bile değil yeter ki sen ol. Öyle çok kelime var ki sana söylemek istediğim. Seni hiç sevmemem gerekirken her gece ne olur bir kere daha seni göreyim diye dua ederken buluyorum kendimi. İşte sen böylesin benim gözümde hayatımda ki en özel insan sensin. Her nefes aldığım anda bile aklıma ilk gelen şeysin her şeyden, herkesten çok daha güzelsin sen.

[saraptadinda]

‘’En uzun gecede beklenen güneş gibisin.’’

-21 Aralık

[saraptadinda]

Hiç beklemediğim anda gene karşıma çıktın, elini uzattın dayanamadım sarılmamak için zor tuttum kendimi yüzüme bile bakmadın. Gittim hiç bişey demedin. Nolur de bir şey artık, duyduğun herşey yalandı seviyorum ben seni de nolur. O kadar muhtacım ki sana eline dokunduğum an herşey başa döndü öyle çok özlemişim öyle bi değişmişsin ki ama niye de herkesin içinde gözüm ilk seni gördü, belki de seni aradı. Gelmeyecektim normalde dayanamadım yoksundur diye düşündüm ama içim umarım vardır, nolur olsun demekten başka hiç bişey söylemiyordu. Gördüm, yüzüme bile bakmadın. Tenin sıcacıktı, benim ise buz gibi. Nerede duracağımı şaşırdım sana bakarken düşecektim tam, gözünü çevirip bir kere bile bakmadın bana. Sevmediğin belliydi ama keşke son bir vedayla sarılsaydık. Belki de bu seni son görüşümdü, bugün her yerde seni aradım görmek için, gene hiç beklenmedik anda çıktın karşıma. Ben hala seviyordum tabi ki ama dokundun ya bana bu bambaşkaydı. Anlatılamayacak kadar çok duyguyu kalbime sığdırdım o anda eğer bu yazıyı okuyorsan. Evet ben seni hep sevdim hep de seveceğim. Çok özledim seni, herşeyden çok özledim geçen kulaklıkla müzik dinliyordum. Whatsapp’tan gelen ses kaydı açıldı birden. Senin sesin, gözlerim doldu. Yanımda dolu insan vardı hiç bişey yapamadım başa sara sara dinledim sesini içim acıdı silmeye kıyamadım. Günler geçtikçe unuttuğum sesini bugün yeniden duydum. Hala kulağımda yankılanıyor sesin. Kokunu alamadım en çok onu özlemiştim oysa ki hiç bırakmadan herşeyi unutup sana koşmak istedim ama sadece arkalara saklanmak zorunda kaldım. Çok özlüyorum duy artık sesimi. Benim seni sevdiğim kadar kimseyi sevme yalvarırım ben seni herşeyden herkesten çok seviyorum ve seni herşeyinle tüm yaşanmışlıklara karşı kabul ediyorum lütfen, lütfen geri dön..

[saraptadinda]

‘’Öyle kızla öyle konuşulur’’ diyen bir erkeği aylarca sevmek nedir bilir misiniz ki siz? Onu hayatınıza giren en özel insan olarak hissettiğiniz anlarda, en çok özlediğiniz zamanla o adamın amacının sadece bel altında olduğunu öğrenmek gene çok inandığınız insanın herkes gibi çıkması, beni öyle çok yoruyor ki. Kimseyle konuşmak, tanışmak istemiyorum. Öyle yorgunum ki bu aralar nefes almaktan bile zorlanıyorum. En yakınlarımı kıskanmaya başladım onların mutluluğu canımı yakmaya başladı. İster buna kıskançlık diyin isterseniz arkadan bıçaklama veya herhangi bir şey aynı hayatı paylaştığım insan benden o kadar çok mutlu ki evet buna dayanamıyorum. Kaç kişi gelip geçti sayamıyorum ama bir sen etmiyorlar sanki. Öyle bir nefret var ki sana karşı içimde kimseye anlatamıyorum zaten kimsenin umurunda olduğum da söylenemez bak senin bile bana karşı düşüncelerini öğrendim. Çok mu çabuk hevesleniyorum bilmiyorum ama artık senin yüzünden hayal bile kuramıyorum. Çünkü seninle ilgili tüm hayallerim o kadar gerçek gibi gözükürken sonunda sadece hayal olarak kalmaya devam ettiler. Evet belki hala çok seviyorum seni ama  geri dönsen gelemem buna gurur de vicdan de ego de ama gelemem herşeyim, gelemem. Bir daha sarılamam sana eskisi gibi bu kadar rahat öpemem seni kimseye sana dokunduğum gibi de dokunamam ama artık. İnsan sevince gerçekten de tüm yaşanan kötülüklere inanmazmış. Sevdiği adama senin hakkında söylenen lafları yakıştıramazmış sevdiğim. Yakıştıramadım sana, sesinin her teline, beni mutlu edişine, yanında huzur buluşuna mutluluğuma mutluluk katan adama inanamıyorum öyle çok seviyorum ki beynim inansa da kalbime söz geçiremiyorum. Ben seni herşeyden çok seviyorum. Seni sevdiğim gibi kimseyi sevemiyorum. Üzgünüm beni üzdüğün için. Üzgünüm senin yüzünden beni seven adamı üzdüğüm için..

[saraptadinda]

Yanlış tanınan iki insan, iki hayatmışız oysa ki. Hiç sevmemişiz birbirimizi. Hiç ‘’biz’’ olmamış. Gerçekleri öğrenmek istemedikçe daha çok yüzüme vurdular, daha çok üzdüler beni. Bunlarla olgunlaştım ben. Yaşımla sınanmamıştım hiç. Sen herşeyin ilki oldun ama benim olamadan bittin. Kötü mü oldu iyi mi bilemem ama hayırlısı olduğundan eminim. Eskisi kadar aklıma gelmemen güzel bişey. Senden önce ki bir insanla konuşuyoruz mesela emin ol senden daha karakterli biri. Seni sevdiğim gibi sevilirsin umarım ama sakın benim nefretim de biriyle karşılaştırmasın Allah..