#van mezelf

[ochtendstorm]

Ik wil het niet, maar ik wil het zo graag. Ik kan gewoon niet anders, ik moet.

[wishesneverfail]

Mijn tussenjaar is over, en ik ben op precies hetzelfde punt beland als hoe het begon. Alleen wil ik nu wél studeren. Heb ik nu een heel lief vriendje. En misschien wel het belangrijkste, ik ben niet meer zo sip als eerst. Ik lig niet meer tot twee uur in bed, zodat de dag dan sneller over is. Ik kus geen jongens meer die ik niet goed ken om me geliefd te voelen, drink niet teveel meer om mijn gedachten te laten verdwijnen en zoek geen toevlucht meer in eten om de leegte op te vullen. Ik ben minder bang voor alles, en ik merkte dat ik toch meer kan dan ik soms denk. Nog steeds heb ik nog wel eens dagen dat de rust in mijn hoofd wegblijft, of dagen waarop ik het liefst de hele dag in bed zou willen liggen, en dat zal ook vast niet van het een op het andere moment over zijn. Maar nu kan ik mezelf beter er toe zetten om op te staan ‘s ochtends, om iets te doen waar ik blij van word, om dingen niet te laten liggen. Om te leven. Dus we kunnen wel concluderen dat ik, ondanks dat ik geen verre reizen maakte en niet veel bijzonders deed, toch wel iets gehad heb aan een jaar even niets.