Als je bij ons thuis vroeger de trap afkwam,
hing recht voor jou het allesziende oog van God.
In een grote driehoek met gouden stralen erom en daaronder de woorden:
God ziet u, hier vloekt men niet!
Het staarde me iedere morgen aan. Een dagelijkse confrontatie, die net lang genoeg duurde, om mij die dag te motiveren braafjes en Godvruchtig te zijn.
Wanneer ik het pseudoschilderij in een lang vergeten hoekje op de zolder terug tegenkom, want godvruchtige zaken gooi je niet zomaar weg, loopt er een rilling langs mijn rug. Daar heb je Hem weer en Hij staart me zonder verpinken recht aan.
Ook al snapte ik het als kind helemaal niet zo goed, want er werd bij ons thuis, potverdorie, heel veel afgevloekt en dan niet van die simpele potverdommes maar eerde in de trant van G**vermiljaardevlammendedju...en meer van dat klankrijk moois.
Toch is bij tijd en wijle eens goed vloeken gezond, zo blijkt. Het lucht op, is een uitlaatklep voor je frustraties.
Die redenering kan ik compleet volgen want ik ben er zelf niet vies van om eens een goeie miljaar of enkele f***k’s te lanceren...
Het vloeken binnen de perken houden is echter wel aan te raden want voor ik het weet loopt hier een mini-Mie in huis rond, mijn gevloek perfect imiterend f***k f***k f***k!
En ... God, hoe zit het daar nu eigenlijk nog mee?
Ik ben Hem reeds een tijdje uit het oog verloren en Hij mij, heb ik het gevoel...
of toch niet want soms, …
durf ik naar Hem terug grijpen. Prevel ik een paar Onze Vaders na elkaar voor het slapen gaan, als een soort mantra, die ik kan blijven herhalen en me tot rust brengt. Strange, i know…
De Dochter brengt Hem sinds kort terug in huis, nu ze zich voorbereidt op de eerste communie. Ze zingt ...
Waar is God, Wie is God? Kun je me dat vertellen?
Woont Hij hier? Woont Hij daar? Kun je God ook bellen?
Het zou fijn zijn als dat kon, ik heb Hem eigenlijk heel wat te vragen...
Geloven we eigenlijk nog in God? Ja? Neen? Soms? Misschien?
Wat met al die mensen die dan wel in God geloven? Hebben wij ongelovigen of half-gelovigen het dan bij het juiste eind? Ik weet het niet…
Soms hoop ik dat er iets meer is dan dit aardse leven,
maar wat dan?
Een universele kracht die in en om ons is, misschien…
want het leven is vaak zo vluchtig en triviaal, dat we behoefte hebben aan dat iets meer,
maar is dat dan God?
Onlangs las ik een leuke cartoon waarin een geestelijke en een atheïst in gesprek zijn.
God bestaat niet ! aldus de atheïst...
God is almachtig! verdedigt de geestelijke en om zijn betoog kracht bij te zetten...
Denk je nu werkelijk dat miljoenen mensen in Gods naam zouden zijn vermoord, als Hij niet echt zou bestaan?Dat zou idioot zijn, nietwaar? Dus Hij moet wel bestaan!
Het heeft een eenvoudig naar boerenwijsheid antwoord op onze grote vraag,maar toch blijft die….
Wat is God, Wie is God? Kun je me dat vertellen?
Woont hij hier? Woont hij daar? Kun je God ook bellen?