Deel 11A. Eureka, ik heb het gevonden.....
Sieraad versus Sieraad versus Sier-raad!
Keuzevak: Beeldende vormgeving/ sieraad ontwerp (specialisatie binnen Vakschool Schoonhoven Zilver-Goudsmid).
Na al die weken weet ik eindelijk waar ik mee verder wil experimenteren. Het is zelfs zo dat ik al een concreet idee heb van waar ik naar toe wil. Dit komt met name omdat ik mijn uitgangspunt (mijn visie) op de werktitel: Two of a kind Plus, hierin perfect kan verwerken. Ik zie het helemaal voor me :)
Op de bovenstaande foto’s zie je diverse experimenten die ik gedaan heb met de walnoot schil. Ik heb zijn eigen structuur gebruikt, maar ik heb ook geprobeerd zijn huid te vervangen of uit te vergroten/ dramatischer te maken. Ik ben bezig geweest met verdroogde slangenhuid, houtplamuur, zandkorrels, nagellak en acrylverf.
Mijn uiteindelijke idee!!
Hieronder tracht ik mijn idee voor de uiteindelijke uitwerking uit een te zetten. Mijn uitgangspunt bij dit ontwerp is de gedachte/ mijn visie die ik heb bij de werktitel: Two of a kind Plus. Bij Two of a kind heb al snel associaties met het gegeven tweeling (eeneiige tweeling). Aan dit gegeven koppel ik het feit dat ondanks je genetische overeenkomst er toch grote fysieke verschillen waar te nemen zijn. Niet zozeer in postuur, maar in de manier waarop het individu zich manifesteert in de maatschappij. Hoe hij zich kleedt, waar hij voor staat etc. Deze verschillen worden veroorzaakt door diverse factoren: het milieu waarin je bent opgegroeid, Sociale standaard, het financiële plaatje etc. Dit contrast tussen de genetische overlapping en de uiterlijke verschillen wil ik terug laten komen in mijn uiteindelijke ontwerp. Elke walnoot schil wordt van de buitenkant verschillend, maar zal in de binnenkant identiek zijn aan zijn eeneiige tweeling- broer of zus.
Ik kies ervoor om dit geven tweeling te vertalen naar iets wat zich ook in het zeeleven manifesteert. ik wil immers het zeeleven of enkele kenmerken betrekken bij het uiteindelijke ontwerp. De halve walnoot schillen vormen een soort van organische behuizing voor zeedieren (dus een soort van zeeschelpen). Deze behuizing is bij elk dier en bij elke mens anders, dat maakt ons mede individuen. De manier waarop ik de walnoten transformeer (door verschillende huiden en kleuren) moet ervoor zorgen dat ze allemaal verschillend zijn. Aan de binnenkant van de walnoot schillen moet duidelijk worden dat er telkens twee walnotenschillen identiek zijn aan elkaar. Ze vertonen genetische overeenkomst. Deze genen wil ik aanduiden met schelpen. Elke tweeling heeft 2 dezelfde schelpjes in zijn binnenste, die verzonken liggen onder een laagje transparant epoxy.
De schelpjes die ik ik in het eindproduct verwerk zijn tevens mijn “Plus”. Voor mij hebben schelpjes, en mate name diegene die ik in de loop der jaren (vooral in mijn kinderjaren) heb verzameld een bijzondere betekenis. Vroeger toen ik kind was ging ik elke zomervakantie met mijn ouders naar Ouddorp, en bivakkeerde we elke namiddag wel op het strand. ik verzamelde de mooiste schelpjes en ging er samen met mijn broer helemaal ik op.
Dit alles wil ik verwerken in de vorm van een ketting.
Een extra plus wil ik verwerken in de eventuele oorbellen die ik bij de ketting maak. Deze berusten op hetzelfde idee, maar verschillen in hun binnenste. Ik heb namelijk gekozen om twee gelukspoppetjes te verwerken in de oorbellen. Ze liggen net als bij de ketting verzonken onder een laagje transparant epoxy. de poppetjes hebben ook tevens een belangrijke betekenis voor mij. Ze dienen om al ja zorgen weg te nemen bij het slapen gaan. je verteld ze een voor een waar je mee zit en je legt ze neer onder je kussen. de volgende morgen zal een dag van geluk en zonder zorgen zijn!! Een heel mooie gedachte, waar ik vroeger maar al te graag in geloofde. Ik heb gekozen voor deze poppetjes in deze context, omdat ik wil duidelijke maken: dat we allemaal ondanks dat we ons anders voor doen en er anders uitzien etc, we toch gewoon mens zijn. Een overkoepelend gegeven!!
