#wojtek traczyk

[takeoffthelenscap]

[takeoffthelenscap]

niby tylko czwartek, a wydarzyło się tyle:

yoga o 4:30. kiedy mi się uda wstac o tej szalonej dla wielu porze, rozwinąc matę i praktykować, gdy świat budzi się do życia, to już wiem, że czeka mnie dobry dzień

kawa, buziak od zaspanego chłopaka i zajęcia

zajęcia- wtorkowe i czwartkowe poranki spędzam w firmie, gdzie grupa najdzielniejszych przychodzi przed pracą, by ćwiczyć jogę

wzruszają mnie, rozbawiają, zaskakują zaangażowaniem i ciętym dowcipem, są świetni

potem bus i podróż na koncert, z którego zdjęcia zamieszczam

ten zespół to dużo więcej niż współpracujący muzycy i menager, panują rodzinne wręcz nastroje- w busie ciasto od mamy, ptasie mleczko od siostry, opowieści, śmiech i radość

w docelowym mieście spotkanie z moją rodzoną ukochaną siostrą i jej uroczym trzyletnim urwisem. złamałam się i przywiozłam barbie, także szał

spacer, herbatki i brzuszek wypełniony hinduskim ryżykiem

i jakby dobra było mało, to na koniec dnia koncert

Gaba, oprócz absolutnie uroczej osobowości, posiada absolutny talent, to pewnie kwestia wielkiego serca, które manifestuje się w każdym geście i słowie i w każdej też piosence

koncert otwierał Wojtek swoimi kilkoma piosenkami

ciary, duma i wzruszenie

taki aż czwartek

[gaba-kulka]

http://uzf.com.pl/?albums=wojtek-traczyk-dziekuje-dobrze Wojtek Traczyk od wielu lat gra w naszym w zespole (na basie i kontrabasie). Z tym, że śpiewa zdradził się nam relatywnie niedawno, ale też szybko dał się namówić na wokalny udział w nowych utworach z The Escapist (Bad Wolf i X) i innych, które gramy na koncertach. Z tym większą przyjemnością polecam Waszej uwadze nowy album Wojtka - drugi solowy, ale pierwszy piosenkowy. Przed nadchodzącymi koncertami The Escapist Tour, Wojtek będzie grał piosenki ze swojego solowego albumu. Tak o płycie pisze wydawca:

„Dziękuję, Dobrze” to zbiór ośmiu piosenek – napisanych, zaśpiewanych i zagranych przez jedną osobę – Wojtka Traczyka. Gitara, kontrabas, syntezator i perkusyjny sampler nagrane zostały na jego bielańskim, niewielkim poddaszu, na kasetowy, czterośladowy magnetofon.

Drugi autorski, po wydanym w 2012 roku albumie Free Solo, przynosi muzykę skrajnie różną od instrumentalnego debiutu. Tym razem awangardowy kontrabasista pokazuje swoje songwriterskie oblicze, zachowując bezkompromisową i konsekwentną postawę wobec poszukiwania w muzyce własnego języka. Utwory, jedne zaśpiewane tylko z towarzyszeniem akustycznej gitary, inne rozbudowane instrumentalnie, czasem płyną w stronę tanecznego lo-fi, czasem w zupełnie inną stronę. I chyba nie ma większego znaczenia w jaką, bo przemycają wysmakowane i oryginalne kompozycje, które wraz z mądrymi, intymnymi tekstami, dają mocny, osobisty przekaz.