#yepyeni

[ozlemayral]

2022 mi oldu senenin adı? (Fotoğraf'ta annem...Sene 1964)

Suçlandığım, suçluyum dediğim ne kadar ne varsa ikindi sonrası düğümlü bohçasından döktüm ortaya. Ortalığa saçılan hüzünlerin birbirine dolanmış, karmakarışık olmuş saçlarını taradım tel tel. Her dokunuşta canıma değen bir kederle yeniden doğdum. Onca hatanın bir sorgulaması olmalıydı. Ertelenen yüzleşme zamanında, yaşanması gereken artık aynalarla barışma anıydı. Bakamadığım kendime bakmalıydım. Kaybettiğim kendimi bulmalıydım. Çalınan ismimi yeniden üzerime dikmeliydim.

Ahkam kesen cümlelerin döküldüğü dudaklarımdaki mührü kırdım. Döküldü cümleler bir bir.. Kelimelerim kavgalıydı onları barıştırdım.

İkindi sonrası o kapıdan çıkarken, geçmişin yok eden, dibe çeken tüm vakitlerini orada bıraktım. Kapıdan çıkmadan el açtım semaya, bıraktım tüm yanlışa değenlerimi. Söz verdim, akitlerle kuvvetlendirdim inşa ettiğim zamanın kolonlarını. Daha bir güçlü olmaya ahdettim. Aklanmak kolay değildi. Ama siyahla yaşamak çok daha zordu. Kavgalı yaşamak, hafif bir esintide sallanmak, sürekli beklemek, bitmeyen bir çile yumağını çözmeye çalışmak, her gün biraz daha geri sayıma vurduruyordu.

"Değer mi?", "Ne için? Kim için?" diye sordum kendime... Değmez dünyaya ait hiç bir şey için ve hiç kimse için doğrularını yanlışlarla değişmeye, mutluluğunu hüzünlerinle yer değiştirmeye, başarını başarısızlığın gölgesine hapsetmeye, birilerinin senin hayatına kumar oynaması için izin vermeye, DEĞMEZ, cevabıyla şahlandı ruhum. Ve bu gün hayatımın miladı oldu ikindi sonrası çıktığım o muhteşem kapı. Değmeyen her şeyi ve herkesi bıraktım orada... Çektim kapıyı hızla.. Hafiflemiş bir beden, tertemiz bir zihin, ak pak bir yürek ile attığım ilk adımla sarsıldı içimdeki ben.

Hoş geldin hayatım,

Hoş geldin yeni zamanlarım,

Bu gün ben yeniden doğdum...

Özlem Ayral

[geceyebenziyorsun]

Dünya her gün, her gün, her gün güneş doğarken deri değiştiriyor, yepyeni, terütaze oluyor. İnsan, her insan, eğer insansa, her gün tanyerleri ışırken yeniden doğuyor. Toprağa düşen her tohum , toprağı yaran her filiz yenidir. Gökyüzü her ışıyışında yeniden kuruluyor, dünya yeniden kuruluyor her tan atışında, tohum yepyeni uçuyor, su yepyeni akıyor, ışık yepyeni akıyor. İnsan yüreği yepyeni yepyeni atıyor. Çiçek sevgiye duruyor, yürek sevgiye duruyor, şırlayıp gelen ışık sevgiye duruyor.

İnce Memed 4, Yaşar Kemal

[fthlc]

Sen her gün başka bir güzel olsan Ben her gün başka bir âşık Her göz göze gelişimizde Yıldırımla vurulmuş gibi olsak Yepyeni bir aşk olsa aramızdaki Her seferinde Ne harika olurdu yaşamak Hele evlilik Sen her gün başka bir güzel olsan.

Cahit Sıtkı Tarancı - Değişik

[fuckingtomboyy]

Hayattan şöyle bir bildirim isterim.

[fuckingtomboyy]

Hani nerde??

[mavisizbirbulut]

Keşke bir kuş kadar özgür olsak, belki Kaf dağının ardına bile gidebilirdik. Oysaki yatağımızın başından bile kalkamıyoruz. Ne kadar uzağa kaçarsak kaçalım, düşüncelerimizden kaçamayız. Zihnimizin derinlerinde ki anılarımız dan, hatıralarımız dan, çocuk kalan bölümlerimiz den, belki ilk aşkımız dan, hiçbirini den kurtulamayız fakat yenilerini daha güzel anılarımızı, hatıralarımız'ı, yep yeni bir aşkı hatta gerçek aşkı ekleriz, zihnimize kaydederiz. Bazen unutmak iyi gelir ama yenileri eklenir ve daha da güzelleşir. Yeni aşklardan, anılardan kaçmak gerekmez.