Korkuyorum...
Her şeyi beceremediğim gibi, geleceğimi de mahvetmekten korkuyorum.
Ya olmazsa?
Ya yapamazsam?
Ya başaramazsam ve en çok da ailemi hayal kırıklığına uğratırsam?
Kendime hiç bir zaman inanmadım.
"İnanırsam belki başarırım" diyorum ama…
Ben hep kendini yetersiz hissetmiş biriyim.
Belki de beni öyle yapan annemdi…
"Kuzenin yarışmaya katılmış, kazanmış",
"Onun notları çok iyi"
"Sizden bir b*k olmaz"
dedikçe küçüldüm sanki içten içe.
Kıyaslandıkça sustum.
Çabaladım ama hep eksik hissettim.
Suskun kız











