“Gecikmenin seni değersizleştirdiğini zannetme. Allah’ın zamanına güven. “

seen from Singapore
seen from Slovakia

seen from Romania

seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from Ukraine

seen from Ireland
seen from China

seen from United States
seen from China

seen from Japan

seen from United Kingdom
seen from Norway
seen from China
seen from Italy
seen from Macao SAR China
seen from United States
seen from China
“Gecikmenin seni değersizleştirdiğini zannetme. Allah’ın zamanına güven. “
Geceler iyi filan değil.
Umut beslemek faydasız Ahera.
Kaç düş beraberinde büyük düşüş getirdi sayamadım.
Ellerim yara hâlen bak sarmaya vakit ayıramadım.
Biz olmak yük demekmiş en başında farkına varamadım.
Sen bensiz de güzelsin Ahera, ömrüne yük olmaya dayanamadım.
Hangi noktada hiçbir şey olmamış gibi yaşamayı öğrendik?
"Yazmak dünyayı güzelleştirmektir." demişti ortaokuldaki Türkçe öğretmenim. O zaman ne demek istediğini tam olarak anlayamamıştım ama şimdi çok iyi anlıyorum. Evet, yazmak dünyayı güzelleştiriyor çünkü yazan insan hayal kurmayı bilendir. Kavgalarla, dövüşlerle, savaşlarla olan bu dünya fazlasıyla korkunç ve biz gençlerin korkuya değil,mutluluğa özgürlüğe ihtiyacı var.
Yazarak,hayal ederek, okuyarak bu özgürlüğü elde edebiliyoruz.
Ve bu sosyal mecra, içindeki sesi artık duyurmak isteyenlerin, özgürlüklerini yaşamak isteyip sessiz kalmak zorunda kalanların içindeki, sessizliğin sesi.
Ben Elif.
Şu zamana kadar konuşmaktansa, yazarak kendimi çok daha iyi anlattım.
Hissettiğim asıl duygular hiç bir zaman sözlerimde değil;cümlelerimde saklı oldu.
Ben Elif.
İçinizden biri.
Bu blog hesabı ise benim içimdeki sesin ta kendisi.
Hayatta ne için savaştığımı bugün kendime tekrar hatırlattım. Yaşadığım tüm zorlukları kenara koyuyorum. Koymak zorundayım, zira bu şekilde yaşamanın bir anlamı olduğunu hissedemiyorum. Sosyal medyada saçma sapan hikayeler paylaşmayı bırakalı çok oldu. Zaten geçim derdi, mükemmeliyetçilik derken yaş ilerledikçe hem kendi problemlerimle hem de ülke problemleriyle boğulmaya başladım. Şimdi bazılarınız diyecek belki, hangimiz boğulmuyoruz ki diye… Haklısınız, haklıyız. Uzun zaman oldu yazmayalı. Yazacak çok şey var, ama duyguları, durumları ifade edecek kelime yok. Yine de bir yerlerden başlamak istedim. Pazartesi günü kendime 1 saat hediye edeceğim; bir şeyler yazabilmek, beğendiğim alıntıları sizinle paylaşabilmek için. Haftasonum zorlu bir sınava hazırlanmakla geçecek. Pazartesi günü ufak da olsa bir mükâfatım olacak. İnsan her şeyi dışarıdan beklememeli. Bizi en çok mutsuz eden şeylerden biri de bu zaten. Değer, hediye, sevgi beklemeyin; bunları kendinize hediye edin önce. Siz kendinize değer vermez zaman ayırmazsanız kimse bunu yapmamaya başlıyor sizin için. Harika bir haftasonu geçirmenizi diliyorum. Sağlıcakla kalın…
Yıldız TOKMAK
Ne gönlümce sevebildim
Ne ömrümce yaşayabildim
Bazen ressam oluruz sessizliğin tablosunu çizeriz , müzisyen oluruz sessizliğin notalarını açıp, dans ederiz , bir yazar oluruz yaşamımızda ki yerimizi sessizlikle yazarız ve biz belki de en çok sessizliğe ait olanlarız. Gülmüyoruz, konuşmuyoruz en çok sessizlik gamzeleri doğuruyor en çok sessizlik çığlıkları atıyoruz...