İçimdekini şuraya dökeyim.. dursun kenarda..
15 Temmuzun en büyük sonucu, Fetö köpekleri yüzünden mütedeyyin insanların hepsi zan altında kaldı.
248 kişinin (Allah rahmet eylesin) vefatı elbette üzücü ama itoğluitler yüzünden az biraz müspet düşünen insan bile kötü görülmeye başlandı toplumda. Fetö bizzat bu duyguyu da yönetti halk içinde..
Şu memleketin hamurunda din var. İster kabul edilsin ister edilmesin. Dinle beraber birlikte yoğrulmuş kültür, norm ve diğer etmenler.. Din hayatı yorumlama biçimidir. Yorumlayamıyorsa herkes kendini sorgulasın. İhtiyaçtır bu. Yoksa kendi kendine yeni bir hayati gaye inşa edemez kimse. Türk ateistleri gibi paradoks havuzunda yüzerler anca. Maslow'un piramidindeki son basamağın altın vuruşuna koştururlar. Çünkü dayanak noktaları iflas ediyor. Ülkemizdeki ve dünyadaki düzen 'din' düzeni değil. Kapitalizmin esiri bir düzen.
Kendi adıma düşünüyorum, ben bile ülkenin yarısından fazlasıyla anlaşamam, ortak paydada buluşamam. Sosyal medyadaki çapsızların sokakta aramızda olduklarını düşündükçe rahatsız oluyorum her türlü. Dayak yüzü görmemiş kifayetsiz dolu memleket. Diploma veren kuruluşlar da bertaraf edemiyor bu müstemleke zihinleri.
15 Temmuzun bu çapsızların ağzında "tiyatro" diyerek mezeleştirilmesine karşıyım. Tiyatro lafını kullananların tamamının üremesine ket vurulmalı ve mütedeyyin kitleye de haksızlık yapıldığı kabullenilmeli.
Ortak payda içinde devlet ve halk "refah" tesis edemiyorsa bozgunculuk olduğunda kimse 'ah' etmesin.








