January 22, 2022

seen from Germany
seen from Belarus
seen from Czechia
seen from United States

seen from Brazil

seen from Sweden
seen from United States

seen from Canada

seen from Canada
seen from United States
seen from Japan
seen from China
seen from United States

seen from United States

seen from Malaysia
seen from Canada
seen from United States

seen from United States

seen from United States
seen from Germany
January 22, 2022
ik hoef geen premier te worden of de nobelprijs te winnen. ik ga waarschijnlijk nooit wereldhonger verhelpen of een oorlog oplossen. ik weet niet of ik ooit in de krant of op het nieuws zal komen, of dat iemand een boek over mij gaat schrijven.
maar ik koop soms bloemen voor op mijn moeders eettafel. ik wil graag mijn broer een knuffel geven als het uit is met zijn vriendin. een pinpas oprapen voor een voorbijganger. lachen naar de buurman. de sollicitatiebrief van mijn vrienden checken op taalfouten. mijn kleingeld geven aan de vrouw voor de supermarkt. ooit een bejaarde hond adopteren uit een asiel en een zacht mandje voor hem kopen.
het gaat mij waarschijnlijk niet lukken om de wereld te redden. maar als ik hem alleen maar een klein beetje zachter kan maken, is dat meer dan genoeg.
‘Kunnen we langzaam en aandachtig elkaar verzachten.’ - 8 augustus 2020
Ik hou ervan en haat het heel hard tegelijk
Zo die eerste keer in het echt. Niet goed weten wat kan en wat niet, de hele tijd half in je gedachten met hoe je overkomt. Elke houding voelt verkeerd. Alles is te gesloten of te open, te bang of te direct. Je hart klopt sneller dan normaal en ook je gedachten lijken te rennen. Wat ik wil op dat moment is alcohol, veel alcohol, zo snel mogelijk, of misschien een jointje. Alles is te intens. En dan komt een eerste aanraking, een hand tegen een hand. Je hart slaat een sprong over, je spieren verstijven en je doet alsof er niets gebeurd is. De aanraking verzacht. De handen vertrouwen elkaar. Je durft weer bewegen, met elke beweging verzekerd van meer aanraking. Tot de vingers in elkaar zijn, met elkaar spelen. Zacht geluk, de hartslag verlaagt. En eigenlijk wist je de hele tijd al dat alles goed kwam.
Ogen zijn de spiegel van de ziel
Toelichting foto:
Deze foto heb ik een tijdje terug gemaakt bij een collega van mijn moeder die graag foto's wou hebben van haar Ponny 'Sunny'.
Dit was nog best lastig om te doen. Aangezien Sunny mij bijna de hele tijd 'knuffelde' door haar hoofd op mijn schouder te leggen en met haar lippen zachtjes over mijn wang heen ging. Dit vond ik natuurlijk helemaal niet vervelend, maar ik was wel verbaasd dat Sunny dit deed. Ik wist namelijk niet dat ponny's dit überhaupt deden. Ik vond het in ieder geval een leuke ervaring :)
Ben jij ooit door een ponny geknuffeld?
Wat heb ik nood aan een bed vol kussens. Kussens zachter dan de stem in mijn eigen hoofd. Kussens zonder littekens, zonder netels zo scherp als de woorden die ik soms vergeet in te slikken. Kussens waar ik even kan op rusten en mijn ziel open kan stellen voor veel meer dan de wereld te bieden heeft.
Op naar dromenland, v.v.i.
le·ni·ging
1. het lenigen of gelenigd worden; mitigatie, troost, verlichting, verzachting
Warme avond / Zachte aanraking. (2017)