#zeynepela

[alsanamutluluk]

Derse dün başlamanın heyecanı ile Zeynep Ela’nın da isteğini gören bir anne olarak ben bugün attım kendimi yollara... Eminönü, Doğu bank, ardından, Galata’daki müzik dükkanları arşınlandı. Piyano öğretmenimizin bizden istediği modeli bulamasam da çok benzeri olan bir üst modeli alıp eve döndüm. Piyano satın alana kadar tuş hassasiyeti olan bir org yeterli olabiliyormuş.  Biz CASIO CTK 3400 diye bir model aldık.

Bugün okuldan döner dönmez orgu kutusundan birlikte çıkardık, çok heyecanlıydı. Odaya bir düzen yapmama fırsat vermeden yerde hemen tuşlara basmaya başladı. Notaları aldı yerleştirdi, gelişi güzel bassa da çok tatlıydı. 

Şimdi onunla birlikte benim de yeni heyecanlarım, hayallerim var. Anne olmak da böyle bir şey sanırım. İnsanın hayalleri, istekleri çocuğu ile birlikte bambaşka yollar bulabiliyor kendine...

[alsanamutluluk]

Zeynep Ela burada 1, 1,5 yaşlarında sanırım. Annemlerin çok sevdiğimiz dostlarının evinde denk gelmişti piyanoya...

O sıralar benim böyle geleceğe dair hayallerim çok da yoktu. Ya da Zeynep Ela çok küçük olduğundan farkında değildim böyle bir isteğin... Belki de her insanın içinde ukdedir piyano çalmak; tuşlara en azından baştan sona şöyle bir dokunabilmek.

Eski Türk Filmlerinin şaşalı yalılarında hep çocuklara piyano dersi aldırılır. Ya da etkilendiğiniz ödüllü bir avrupa filminde arka fonda muazzam bir esere can veren bir piyanist mutlaka vardır.

Uzun lafın kısası; Zeynep Ela'nın dün piyano dersine  başlaması ile bizim bu güzel sesli enstrüman bizim de hayatımıza da girdi. 4.5 yaş bunun için en uygun zamanlardan biriymiş. Onu kuyruklu piyanonun başında görünce nasıl heyecanlandım ve mutlu oldum anlatamam.

Açıkçası önce ben oldukça sıkıcı, disiplinli, notalarla iç içe bir ders bekliyordum. Zeynep Ela'nın konsantre olamayacağını ve çabuk pes edeceğini düşünmüştüm. Ama gerçekten büyük yanıldım. Piyano hocamız "Toygar Tezcan" piyano dışında çocuklara nasıl davranılacağını çok iyi biliyor. Notalar, semboller, yarattığı oyunlar hakkında ipucu vermeyeceğim ama dersin inanılmaz zevkli geçtiğini söyleyebilirim. Zeynep Ela yaşı küçük olduğu için haftada bir gün ile başlayacak ama bana eve gelir gelmez yarın gidecek miyiz diye sordu :)

Umarım bu heyecanın hiç bitmez güzel kızım.

[alsanamutluluk]

Bugün ara sıra yaptığım gibi senin bebeklik fotoğraflarına baktım. Baktım da nasıl hızlı büyüdüğünü biraz daha fark ettim. Yoksa hep yanı başında olunca insana hep aynı yaştaymışsın gibi geliyor. Uzun zaman önce ayları saymayı bıraktım. Artık kızım 4 yaşında diyorum. Hatta çoğu zaman ben bile demiyorum. Sen yaşını söylüyorsun; kimi zaman bir birine yapıştırdığın tombik parmaklarınla tamı tamına “dört” sün kimi zaman da  iki tatlı elinin yan yana gelmesi ile koskocaman bir “yedi”...

Büyüme hevesindesin.

Ben ise bazen çocuk olsam diyorum. 

Zaten insanlar hep olmadığı şeylere dair hayaller kurmazlar mı? İçimizde hep bizde olmayana karşı sonsuz bir istek olur. Bu saplantı halinde değilse güzeldir pek tabi... Düz saçlılar, kıvırcık saçları olsun ister mesela, balık etliler, zayıf, çok zayıf olanlar da şişman... Bir başkasında olan her ne hikmetse biraz daha değerlidir... 

Anneler bebeklerine hamile kaldıklarında güzel bebek fotoğraflarına bakarlar mesela bebekleri güzel olsun diye... Bense hep seni zihnimde canlandırmaya çalıştım. Fiziksel özelliklerini hem benden, hem de babandan alacağın aşikar olduğu için bu duruma çok  kafa yormasam da, karakter olarak nasıl bir çocuk olacağını merak edip durdum. 

Bugün ise karşımda sosyal, hareketli, enerjik, genelde uyumlu, uykuya ve açlığa asla dayanamayan, kendine göre farklı bir damak tadına sahip bir çocuk var. Kafamda seninle ilgili hayaller olsa da bazı şeyler için acele etmek istemiyorum. Seninle birlikte anı yaşamak güzel... Bana sarılıp benim tatlı annem dediğin anların, sana sarılıp gündüz uykularına dalmanın, salıncakta seni hep yükseğe uçurmanın tadını çıkarıyorum...

[alsanamutluluk]

İstanbul'dayız okulunun açılmasına çok az kaldı. Heyecanlısın... Heyecanlıyım. Büyüdün mü diye soruyorsun ya bana; büyüdün, büyüyorsun... Saçların uzuyor, ayak numaran değişiyor. Huyların bile değişiyor. Ama sevgi hiç değişmiyor. Bana verdiğin sevgi, sen hayatımda olmasan kesin çok daha sıkıcı olurdu. Seninle çocuk olmak yeniden keşfetmek hoşuma gidiyor. Kendime tek bir çöp bile almayı düşünmezken sana aldığım senin için düşlediğim herşey beni mutlu ediyor. Bazı günler bunalıyorum. Konuşacak başka bir ses bir nefes arıyorum. Çalışmak, ev işleri ve sen  Kaş'tan sonra biraz zor geldi ne yalan söyleyeyim. Okula başlayacak olman belki de bu yüzden beni daha da heyecanlandırıyor. Bunca sene sonra ilk kez sadece kendimle ilgili hayallerimi gerçekleştirme fırsatı, daha çok çalışma, üretme, yazma, sergilerde gezme, rahat ve özgürce telefonda konuşabilmek bile mümkün...Kendimle yapacağım her şeyde yine sen olacaksın. Bir yoksunluk yaşacağım kesin. Annelik böyle deli bir duygu işte. Onla da onsuz da olmuyorun tam karşılığı... Biraz yalnız kalmak bana farklı bir ortamda olmak sana iyi gelecek...

Sana başarılı, hırslı bir öğretim yılı dilemiyorum.

Daha küçücüksün; oyna, boya, üstünü kirlet eğlen. Arkadaşlarını sev, kendini daha çok sev, daha iyi ifade et.

Heyecanla geçir her anını, mutluluklarla, hayal kırıklıkların çabucak sönsün, içinde yer etmesin hüzünlerin... 

Seni seviyorum, benim her geçen gün hızla büyüyen abla prensesim...