#zomerhuis

[froy]

Weekend of love 💛

[dutchjan]

July 18, 2020

[jeroenapers]

Zomerverblijf van architect Paul Stohrer, in 1959 gebouwd bij Dingelsdorf aan de Bodensee.

[vakantiehuiskopen]

Zomerhuisjes te koop

Wanneer je zomerhuisjes te koop ziet staan, is het de moeite waard om daar even aandacht voor te hebben. Zeker wanneer je iemand bent die op zoek is naar een andere manier om iets met je vermogen te doen. In dat geval is het fijn om te weten dat een recreatiewoning kopen in Nederland je het nodige kan opleveren. Juist ook omdat het rendement van verhuur veel beter is dan het rendement van andere investeringen. Dit maakt het grote verschil en daarom is het juist ook zo aantrekkelijk om daar je kans in te grijpen met jouw vermogen. 

Particulier een huisje verhuren

Zomerhuisjes die te koop staan vormen het begin van jouw nieuwe inkomstenbron. Door de investering te doen kan je namelijk een stroom aan huurinkomsten opzetten. Een vakantiehuisje in Brabant van een particulier is altijd een populaire bestemming voor mensen die binnen de landsgrenzen een leuke vakantie willen vieren. Daardoor kan jij daar de inkomsten van op je eigen rekening laten terugvloeien. Op die manier heb je dan dus heel gemakkelijk een extra inkomstenbron voor jezelf gecreëerd. Alle reden om daar dus ook je aandacht op te vestigen wanneer je daar de kans voor krijgt. Dit is altijd aantrekkelijk.

Verblijven in een stacaravan

Zomerhuisjes te koop zien staan kan van alles betekenen. Er zijn immers flink veel verschillende soorten recreatiewoningen waar je je kans mee kunt pakken. Dat je bijvoorbeeld de kans krijgt om een stacaravan te kopen in Brabant, dan is dat een goede reden om daarop in te gaan. Voor veel vakantiegangers is de stacaravan precies het soort onderkomen waar ze in willen terechtkomen als ze een leuke vakantie willen hebben. Alle reden om je daar dan dus op te richten. De aankoop die je doet kan je dan al snel het nodige beginnen op te leveren als eigenaar.

[fredzinsels]

Onkruid wieden

Schoffel, Schep, Vuilniszak.

Ja?

laarzen aan, klusbroek.

Check!

En daar gaan we.

Vandaag gaan we eens wat onkruid weghalen op het paadje naar ons hart.

Het hart ligt als een zomerhuis verscholen in een mooie tuin van elementaire lichaamsdelen. Waar aderen zich als rivieren gedragen en lever en maag hun eigen ecosysteem hebben.

Het paadje gaat dwars door bloedvaten, laat zich meedrijven op witte bloedcellen en vliegt mee met de zuurstof.

Aan het andere eind van het paadje zit de stad van hersenen. Grote massa's waarin hard word gewerkt. 24/7 activiteit. Het paadje word daar een weg, gaat langs schubben die als stomende machines te werk gaan en langs knooppunten van het centrale zenuwstelsel. Het paadje gaat langs neutronen en de hersenstam om via de hersenvliezen haar weg te vinden naar het hoofdkantoor.

Het zomerhuisje en het hoofdkantoor zijn belangrijk voor elkaar. In het zomerhuisje woont het gevoel. In het hoofdkantoor het verstand. In hun eigen werelden zijn ze druk. Het hoofdkantoor ontvangt prikkels die zij per direct doorstuurt naar het zomerhuisje waar zij worden omgezet naar emoties of gevoel. Ze werken samen om alle belangrijke keuzes en indrukken goed te verwerken.

Ik loop over het paadje tussen het hart en het brein. Het is een lastig begaanbaar pad. Het slingert, wankelt en is continu in beweging. Het pad begint overwoekert te raken met onkruid. Negatieve gedachten zijn als distels langs het pad gaan staan en angst heeft kuilen in de weg achtergelaten. In de berm liggen verworpen prikkels. Ze zijn gedumpt en hebben nooit het zomerhuis gevonden. Ze liggen half over en in de weg.

Als ik bijna bij het zomerhuisje aankom liggen er excuses als een muur van maskers om het huisje. Als ik de muur aanspreekt houd hij zich groot, stoer. Maar ik voel de spanning. Ik zie de barsten in de voegen en hoor vanachter de muur een zacht hart zoeken naar warmte. Op zoek naar zomerlicht. Het zomerhuisje is een winters ijsfort geworden.

Ik loop twijfelend terug en bedenk hoe dit heeft kunnen gebeuren. Waar ben ik mijn groene vingers verloren? En hoe vind ik ze terug?

Onderweg kom ik vrienden tegen. Ik vraag ze om hulp en door de gesprekken die we hebben word de weg begaanbaarder. Langzamerhand vervagen de kuilen en krimpen de distels.

Vandaag gaan we de laatste fase in. Vandaag gaan we de sneeuw opruimen, de prikkels uit de berm halen en snoeien tot het zomerlicht niet alleen het huisje maar ook het hoofdkantoor bereikt.

Schoffel, Schep, Vuilniszak.

Ja?

laarzen aan, klusbroek.

Check!

En daar gaan we!