Every, day

In the midst of change

[thoughtsthatrain-blog]

Shitload, 2017.

Para sa taong ito, paalam. Please, umalis ka na.

Pagod na pagod nako.

[thoughtsthatrain-blog]

Tama pa ba?

Lumipas na ang mga araw simula nung tinawagan kita kasi lasing ako ulit at di ko na kaya yung sakit, sakit na kahit isang linggo palang ang lumipas. Tinawagan kita kasi pakiramdam ko sobrang messed up ko pag wala tayo. Hindi ko rin alam bakit. Nakakatawa isipin, pero after lahat ng ginawa mo, lahat ng nahuli kong cheating incidents mo, pag sisinungaling, ikaw padin tinatakbuhan ko.

Pero ngayon, napag isip isip ko. Deserve ko ba lahat ng sakit at mga salitang natanggap ko mula sayo? Lahat ng kagaguhan, lahat ng iyak, tama ba na itago ko pa? Sinusumbat ko sayo lahat, kasi nung nahuli kita pinaghandaan pa kita ng pagkain at umiyak sa harap mo, pero sinisi mo padin sa akin bakit ka nakikipag usap sa iba. Kasi di mo ako naintindihan.

Pero tangina diba, sobrang tanga ko pala. Hindi ba deserve ko naman ang better?