bi kahve?

gecemartisi.tumblr.com

[gecemartisi]

[tombiksair]

Tahta pencereler Soğuk buz gibi kaldırım Avaz parçalanıyor Isınmıyor hiç Kara dumanda boğul Görsen utanırsın Yaşasan Yaşanmıyor Çok yoruldum Direk dipleri çöp Aydınlanmıyor Camımıda silmiyor Sürekli yağıyor Perde ardı ışık Sessiz duvarlar Tavanda yağmur tane sesleri Kediler geçiyor Başınıda seven yok Sokak lambası camdan içeri giriyor İçerside dağınık Kendine de küsmüş Kimsesi yok Çok yorgunum Neden sadece gözlerime yağıyor Yağmur Dörtlüsü yanıyor arabanın Bir köşede Sokakta çıkmaz Hangi sokak çıktı ki Salak eve kendini kitlemiş Yardım istiyor Sokakta dilenci Soluk aldırmıyorda Gerçekten çok yoruldum Az daha gitse yolu görmeyecek Çakmak satıyor Kent merkezinde 90 yaşında Hiç utanmıyor bu yaşta İhalesiz iş yapmaya Yüzüne baksan ahlaklı sanırsın Terbiyeden yoksun Kimsede sıvazlamamış sırtını Yüzünede gülmemiş Ben çok yoruldum Kafasını kaşıyor Yoksul Kafasında bitler Sularda kesik Burnunda Belli belirsiz Çocuk çığlıkları etrafta Akşama hatta birazdan olmadan Kornalarla Kaldırımda gerçekten buz gibi Kimsede kaldırmıyor İhalesizi Kimsede Yorgunum

[tombiksair]

İçimdeki sessizliğin

Çığlıklarına sebep acılar

Şurdan gidemedim

Çok hastayım

Evde bi yığın çöplük var

Kapının önüne koyamıyorum

Bir sabah herkesten önce uyanacağım

Hepinizi terkedeceğim

Nasibim değilmiş demek için

Bir ömür gitti

Dokunsalar ağlardım

O hisside hissetmiyorum

O gün öldüm

Ama günü aklımda değil

Bi çiçek bıraksalar mezarıma affederim

Ama nasılsın lafını bile duymuyorum

Çok itildim ya

Oda sevmemiş hissinin tarifi yok

Boğazdan düğümler

Düğümlerde boğalacağım

Tek el üstünde tutulduğum an

Tabutta olucam sanırım

Şu kelimeler kaleme alırken bile

Her kelimesinde mola veriyorum

Yoksa hıçkıra kıçkıra ağlayacağım

Hepinize teşekkür ederim

Ben bu kadar güçlü olmak istememiştim

[tombiksair]

Az önce gördüm seni

Eni boyuna upuzun biriyle

İçim ürperdi

Yolum yokuş sonu evdi

Şuan nerde olduğumu bende bilmiyorum

Kendimi kaybediyorum

Kendimi unutuyorum

İçime birşey oturuyor

Kalkamıyorda

Sanırım benden

Hiç birşey olmucak

Benden birşey olmazda

[tombiksair]

Yaşamak ne kadar da acıymış

Ne kadar ayıp birşey

Çok geliyorsun

Sığamıyor

Bi kaldırıma dahi seni hor görüyor

Ne kadar kabusmuş yaşam

Kabuslarım bile daha kalabalıktı

Dar geliyor

Nefes alırken yaşam

Ben buraya çokum

Ki uzaktanda olsa

İçime de sığamıyorum

Kimseye derdimi soramıyorum

Ağlamaktan başka çare bırakmadın

Baksan göğsümde koca bi yarık var

Ama hala oralardayım

Birşeylere üzülüyorum da

Canım her yandığında bayılıyorum

Ben buraya sığamıyorum

Komşumun kedisi ölmüş

Herkesten çok ağladım taziye de

Ben hiç babamın gözyaşlarını görmedim

Gerçi başımı sevdiğini

Oğlum dediğini de duymadım

Kendi içime sığamıyorum

Fazla oluyorum

Taşamıyorum da

Dokunamıyorum kendime

Gölgelerde hissediyorum

Yaşımı

Gerçi ne zamandır

Bunu yaşıyorum

Ne zamandır

Nefes alamıyorum

Bazılarını hiç unutamıyorum

Kimseye anlatamıyorum

Herkese yetiyorum da

Kendime geç kaldım

Artık yazamıyorum

Elim kalem tutmuyor

Duygularım ölüyor

Ben gülüyorum..

[tombiksair]

Öyle acıyor ki solum

Soldanım

Daha fazla günah etmeden

Zalimlere benzemeden

Alsın yanına istiyorum

Çünkü gerçekten çok yoruldum

Ağlarken nefes alamıyorum

Evde ağlayamıyorum

Sokakta insanlar

Midem kalkıyor artık ağlamaktan

Göğsüm yorgun

Sadece ona anlatabiliyorum

Çok yoruldum demekten başka

Bir kelime dahi gelmiyor aklıma

Çok yorgunum

[tombiksair]

Hayat kendimi özel zannetmekle geçti

Oysa bir ur gibi yaşadım

İçime attıklarımmış beni hasta eden

Gece uyutmayanlar onlarmış

Her baktığım çevrem iyi

Kim düştüyse koştum kaldırdım

Ben düşerkende sormadılar

“Nasılsın”

Kendime hissizleşmişim

Kendimi tanımadan bu yaşıma geldim

Umut var mı

İnan bilmiyorum

İnan kaçıyorum kendimden dahi

Kimseye yük olmamak için

Herkesin yükünü sırtlandım

Kendi yüküm için geri döndüm

Hep anlaşılmak istediler

Anlamadan yargıladırlar gittiler

Ne kadar çabalasamda

Olmuyor

Ne ilerim var gidemiyorum

[tombiksair]

Kendimi affedemiyorum diyince

Aklıma herşey geliyor

Bişeyler anlatıyorlar

O an aklıma düşüyor bir saçma düşünce

Onuda affedemiyorum

Çok düşünüyorum

Pişmanlıklar

Vazgeçişler

Dökülen gözyaşları

Uzanıyorum ve düşünüyorum

Gökyüzünde

Tavanda

Unutamıyorum

Dikiz aynasına bakmaktan

Vazgeçmeliyim

Kendimden vazgeçmemeliyim

[tombiksair]

Çok yoruldum

Olur olmadık yerde sinirlenip

Vurup kırasım geliyor

Anneme sığınıyorum

Onada birşey anlatılmıyor

Kafaya takıyor

Yorgunum çok aşırı

Olur olmadık konuşuyorum

Kendi kendime

Deli sanmasınlar da

Telefonu açıyorum hemen

Ondanda nefret ediyorum

Kimseye anlatamıyorum

Varsa yoksa yazıyorum

Biliyorum ki anlattığım

İki gün sonra vurur beni

Asla saklamaz içinde

Biliyorumda

Vazgeçemiyorum kendime anlatmaktan

Neye yorgunum kime kırgınım

Hepsine

Herkese

Ama en çokta kendime sanırım

Bir kendimi affedemiyorum

Pişmanlıklar değil bunlar

Kurduğum hiç bir hayalin peşinde koşamıyorum

Bişeyler hep arkamda

Ve sürekli beni çekiyor

Bu yüzden de kendimi suçluyorum

Bahanelerden kaçamıyorum

Ben kendimi de sevmiyorum

[tombiksair]

Kararmış hava

Gökyüzünde gözyaşları

Silemedim hiç

Benimde silen olmadı

Kendime yaslandım öyle yürüdüm

Kimseye güvenmedim

Muhtaçta olmadım

Kendime yaslandım yürüdüm

İki yudumda

Bi kaç adım daha

Nefessizim

Nefretimden

Nefes almayı unuttum

Uyuttum kini mi

Öfkelerin gözüne uyku girmedi

Unutmayacağım

O gün sıra bana geldiğinde

Sizide uyutmayacağım

[tombiksair]

Herkes kapısını kapatınca

Ardını bilemezsin

Nasıl geldiğimi buraya

Ben dahi bilmiyorum

O köprü üstünde az içmedim

Dua ettim biri itsin diye

Ölmedim

Burdayım

Günahımla

Soluk soluğa

İnancım yok

Mahçup geçiyor bir ömür

Kafa hep başka yerde

Bacaklarım tedirgin

Ümitsiz

Geldi geçti bir ömür

[tombiksair]

Bazı lokmalar öyle dizilmedi boğazıma

Her akşam bayatını yedim ekmeğin

Buruk oldum en iyisini yerken herkes

İnan bakmadan fiyatına yiyemedim

Sularımı temiz içemedim hiç

Kana kana doyamadım da

Bir gün temiz gidemedim eve

Birisine muhtaç olmanın

Kırıklığını asla bilemiyeceksiniz

Küsüp gitti içimde herşeye dair hevesler

Çünkü hepsi kaldı boğazımda

Şansta yok ki

Babam itti önüme bayatları

Bir gün de iki kelam güzel söz etmedi

Varım dedim

Kendime yeterim dedim

Anama yetemedim

Kendimde konuya dahil

Sigara dindirdi biraz

Oda yokuşlarımı kesti

Her köşe başı soluk soluğa

Hayatı kovalıyorum sanırsın

Konu sigara aslında

Ben o treni çok oldu kaçıralı

Şu köşeyi dönsem yakalarım dediğim

Her köşede tökezliyorum

Beni yakın gördüklerim sevmemiş

Başkasından beni anlamasını bekleyemezdim

Bazı geceler vardı

Açı açına uyumuşuz

Öyle ki aklımdan çıkmıyor

Soba yanmıyordu

Zehirlenirmişiz

28 yaşına gelince anlıyorsun

Hiç bir sapa gelmeyişinin ağırlığını

Her köşede mahçup

Her köşede gözlere okyanuslar

Geceleri yastık ıslatmalı

Duyulmasın diye sesin

İçene ağlıyor insan

Ya bi köşede sıkarım kafama

Ya dası yok

[tombiksair]

Bahçeme senin için

Bir bir güller diktim

Solmadan gel de gör

Gör ki sevin

Gör ki açsın yüzündeki gülücüklerde

Kalbimdeki kelebeklerde

Geç kalma fazla vaktim kalmadı

Mezarımda sularsın aynı gülleri

Gelip sarsman gerek beni

Zaman çok hızlı gidiyor

Yaşanmamışlar için

Pişman olmadan

Bir umut daha var

Oda ölüyor kadın

[tombiksair]

Kokunu almıyorum

Bi eksiklik hissediyor bedenim

İçimde yoğun bir boşluk

Acıtıyor içime işleyen şu yoksulluk

Bazen diyorum ki

“Şu içime batanın

Sen olduğunu bilmesem kaktüs derdim”

Adımlar anlamsız

Herşeyi görüyorumda

Zihnim uykuda sanki

Geçtiğim hiç bir adımı hatırlamıyorum

Boğazımda bi yumru var

Yutkunsam geçerde

Yutkunamıyorum

Bu da beni haliyle boğuyor

Gece gökyüzüne anlatıyorum

Hava kararıyor

Ardından yağmur

Gecenin aydınlığıda kayboluyor

[tombiksair]

Bir kağıda yazılabilirdi güzelliğin

Elim varmaz

Elim gitmezde

Korkarım

Nasırlı ellerim tutmaz kalem

Aklım ermez sana değer cümleler

Değmez en iyi kelimeler sana

Uzunca sana

Başlasam yazmaya bitmez

Yetmez sayfalar

Bir ömür yetmez

Her köşeye bırakıyorum

Seni

Anımsatan sözler

Özlüyorum kokuna dokunamıyorum

Sensizlikle yaşlanıyorum

Sensizliğe alışıyor

Kendimi affediyorum

[tombiksair]

İçimde bir çocuk var

Her gece susmuyor

Sular seller uyuyamıyorum da sesinden

Bir susasarsa eğer

Son bulur belki uykusuzluk

Bunca düşünce

Bazen elinden tutsam diyorum

Nereye götürsem

Koşsam onunla

Bu seferde ben ağlıyorum

Eve giriyorum annem var

Dışarda hınca hınç insan

Hiç bir yere sığamıyorum

Şu içimdekinin

O çocuk olduğunu bilmesem

Kaktüs der geçerdim

Her kabuk bağlamış yarayı kanatır durur

Hatırlatır hayalleri

Hiç ulaşamayacağım hayalleri

Üzgünüm küçüğüm

Ben ayakta zor durmaktayım

[tombiksair]

Eve gelmek istemiyorum

Evden çıkmak istemiyorum

Göğsümün bi tarafları ağrıyor

Acıyor alevler içinde

Gözyaşları söndürmüyor

Alevin dumanları

Boğazımda yutkunamıyorum

Çok ağır geliyor yaşam

Çok zor geliyor yarına uyanmak

Uyuyamıyorum

Uyusam bile kısa sürüyor uykular

Dinlenemiyorum

Göğsüm rahat gün görmüyor

Sadece sigaralarla iyi anlaşabiliyorum

Neye dokunsam ağır geliyor

Sözcükler ağır geliyor artık

Kimseyle konuşmak istemiyorum

Kimseye anlatamıyorum

Kimseyi istemiyorum.

Gerçekten istemiyorum

Nefes almak bile