Η ιδέα ότι οι ανθρώπινες ομάδες, που έχουν αναπτύξει ελάχιστα τον υλικό τους πολιτισμό ή την κοινωνική τους οργάνωση, μπορούν να μας πληροφορήσουν για τα πρωτόγονα στάδια της ανθρώπινης εξέλιξης είναι εξαιρετικά αμφίβολη. Μια αρχαϊκή, από ορισμένες πλευρές, κοινωνία μπορεί, από άλλες πλευρές, να είναι εξαιρετικά εκλεπτυσμένη, όπως δείχνει η περίπτωση των αυστραλών ιθαγενών σε ό,τι αφορά τα συστήματα συγγένειας. Οι πρωτόγονες κοινωνίες έχουν την ιστορία τους· θα ήταν μεγάλη πλάνη αν πιστεύαμε ότι αυτή η ιστορία δεν έχει παίξει σημαντικό ρόλο, υπό το πρόσχημα ότι την αγνοούμε. Η αρχαιολογία αποκαλύπτει, αναμφίβολα, κάποιες αντιστοιχίες ανάμεσα στον πολιτισμό των πρωτόγονων κοινωνιών και τον πολιτισμό του προϊστορικού ανθρώπου· αλλά αυτές οι αντιστοιχίες παραμένουν υποθετικές, δεν προδικάζουν τις σημαντικές διαφορές που μπορεί να υπάρχουν σε τομείς που δεν είναι προσβάσιμοι από την αρχαιολογία. Γι' αυτούς και άλλους λόγους πολλοί κοινωνιολόγοι προτιμούν σήμερα να αντιμετωπίζουν την κάθε ανθρώπινη ομάδα ως ειδική περίπτωση που πρέπει να μελετήσουν, να αναλύσουν και να περιγράψουν την ατομική τους ιδιαιτερότητα, δίχως να χρησιμοποιούν τα πορίσματά τους για να διατυπώσουν δήθεν γενικά συμπεράσματα και να οδηγηθούν σε μια καλύτερη κατανόηση της ανθρώπινης φύσης. Η στάση αυτή αποτέλεσε αποτελεσματική αντίδραση στις εξελικτικές υπερβολές και δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αποδείχθηκε γόνιμη.. Αλλά περιλαμβάνει και κινδύνους. Είμαστε καταδικασμένοι να γεμίζουμε δίχως τελειωμό σαν νέες Δαναΐδες το πιθάρι των ανθρωπιστικών επιστημών συσσωρεύοντας μονογραφίες τη μια μετά την άλλη, δίχως να αποκομίσουμε ένα αποτέλεσμα πιο πλούσιο και πιο μόνιμο; Ευτυχώς, δεν χρειάζεται να αντιμετωπίζουμε πλέον τις πρωτόγονες κοινωνίες σαν εικοτολογικά στάδια εξέλιξης της ανθρωπότητας, για να φθάσουμε σε αλήθειες που να ισχύουν οικουμενικά. Μερικές από αυτές τις κοινωνίες έχουν μια δομή απλούστερη από τη δική μας· αλλά αυτό, αναμφίβολα, δεν αποτελεί απόδειξη του αρχαϊκού τους χαρακτήρα. Αν δεν μπορούμε να διαφωτίσουμε μέσα από τη μελέτη τους τις απαρχές της ανθρωπότητας, μας βοηθούν, τουλάχιστον, να κατανοήσουμε καλύτερα ορισμένες μορφές βασικών δραστηριοτήτων, οι οποίες, παντού και πάντα, αποτελούν τις αναγκαίες προϋποθέσεις κάθε κοινωνικής ζωής. ― Cl. Lévi-Strauss, Δομική Ανθρωπολογία Μηδέν, μτφρ. Θ. Παραδέλλης
jbbartram-illu
2087
baratheonpilled
dededos