Για όλα τα κορίτσια που...
Ναι, το ξέρω πως ούτε φέτος έχουν λεπτύνει τα μπούτια σου και πως ούτε μαζεύτηκε η κοιλιά σου. Ξερω επίσης, πως η κυτταρίτιδα αυξήθηκε και πως το λίπος στα μπράτσα κρεμάει οσο ποτέ.
Ξέρεις τι άλλο ξέρω;
Ξέρω πως η παρέα (που όλοι βρίσκονται στα στερεοτυπικά σώματα) θα σου πει να πάτε παραλία να κάνετε την ζωή σας και εσύ δεν θα πας. Και αν πας, δεν θα το ευχαριστηθείς γιατί θα έχεις την έννοια για το πως φαίνεσαι και για το τι θα λενε. Ξέρω πως ζηλευεις όλες αυτές τις όμορφες φωτογραφιες με τα ομορφα, λεπτά κοριτσια που ποζάρουν ελεύθερα κάτω στην άμμο. Ξερω πως φανταζεσαι τον εαυτό σου να ποζάρει σαν αυτες με τετοια ανεμελιά και φαντάζει άπιαστο ονειρο. Ξερω πόσο πολύ ντρέπεσαι να βαλεις κάτι κοντό για να μην φανούν τα γιγάντια μπούτια σου ή τα γιγάντια χερια σου. Ξέρω πως εχεις κλάψει μόνη σου, για ώρες, εκείνες τις καλοκαιρινές νύχτες που ολοι υποτίθεται πως ζούνε το καλοκαιρινό ονειρο.
Για εσένα όμως ειναι εφιάλτης.
Σε όλα τα κοριτσια που και φέτος θα χάσουν στιγμές από τις ανασφάλειες, που θα κλαίνε μόνες τους επειδή ο εαυτός τους τις πολεμάει, που δεν θα πανε στην πισινα επειδή και καλα “εχουν περιοδο”, που δεν θα αγοράσουν το φόρεμα που βλέπουν στην βιτρίνα επειδή δεν θα το βάλουν ποτε και γενικά αυτό παει σε όλα τα κορίτσια που δεν θα περάσουν καλό καλοκαιρι επειδή εχουν θεματα με το σωμα τους.
Σας στελνω ολη μου την αγαπη.
Θα ήθελα (αν μου επιτρέπεις) να συμπληρώσω κάτι που σε μερικούς μπορεί να φανεί αστείο και όλοι το ξεχνάνε αλλά υπάρχουν και εκείνα τα κορίτσια. Τα αντιδιαμετρικά αντίθετα. Τα κορίτσια με τα ανύπαρκτα μπούτια και το ανύπαρκτο στήθος και την κοιλιά να μπαίνει τόσο προς τα μέσα που οι άλλοι να αηδιάζουν και τα χέρια τους είναι τόσο λεπτά που έχουν βαρεθεί να ακούνε από όλους πως “θα σπάσουν με μια κίνηση”. Για τα κορίτσια που δεν φοράνε κοντά μπλουζάκια γιατί τα κόκκαλα πετάγονται και όλοι τρομάζουν. Για τα κορίτσια που και στην παραλία προτιμάνε να βγούνε με μπλούζα και μακρύ τζιν, όχι για να κρύψουν λίπος αλλά για να κρύψουν την απουσία του.
Ναι. Υπάρχουν και αυτά τα κορίτσια που δεν προσπαθούν να χάσουν αλλά να βάλουν κιλά. Και όποιος το ακούει γελάει μαζί τους και εκείνες απλά σωπαίνουν. “Έχουμε όλοι τα προβλήματά μας έχει και η Δήμητρα τα δικά της.” μου είπε χθες μια κοπέλα από την παρέα μου, κάπως για αστείο. Μα δεν γέλασα.
εγω θα ηθελα να συμπληρώσω πως υπαρχουν και παχουλα-ατσουμπαλα αγορια που νιωθουν ετσι. Οπως και πολυ αδύνατα αγορια που νιωθουν αλλιως. Κι υπαρχουν κι οσοι αποδέχονται το σωμα τους βασικα ακομη κι αν δε συμβαδίζει με τα πρότυπα.
