Naamloos

[troyandabed90-blog]

(via Make a GIF)

[troyandabed90-blog]

Pasen en het leven

Met Pasen liep ik op een pad ik was alleen maar niet eenzaam omdat ik allerlei drugs op had nu was het toch wat vreemd en begreep ik het niet waar gaat dit heen? Mijn moeder vertelde me altijd blijven ademen En na het einde van de weg bij het herkenningspunt verzamelen Maar een punt van herkenning herken ik niet meer En mijn moeders erkenning deert mij niet meer Daarom kom ik tot het besluit Met Pasen wandellen Kom je geen stap vooruit

[troyandabed90-blog]

Een gedicht over eenzaamheid

Wanneer je er achter komt Met een schok Dat je naar je werk gaat Met maar een sok Niemand die mij er op wees Hoewel ik mijn voetschimmel een goede dienst bewees.

[troyandabed90-blog]

Een gedicht over diepgang

Grienend in de gootsteen

Ligt een knoflookteen

Een gedesillusioneerde boterhamkorst

Een beschimmelde afwasborstel

Zijn er voor elkaar

Maar wie slaat een arm heen

Om die geplette knoflookteen

 Verpulverd in het krachtige ijzer

Gedrenkt in zijn eigen stank

walgt hij van zich zelf en slaat een geluidloze jammerklank

Achtergebleven tussen hoop en vrees

Is het de penetrante geur van de knoflookteen die op mijn verleden wees

[troyandabed90-blog]

Een gedicht over Pokemon

Gotta catch em all

Met een pokeball

Lopend met mijn smartphone

Lijk ik niet zo ongewoon

Want overal lopen debielen

Achter pokemon aan

Onder de bus zijn wielen