tırtak derinlerde...

[trtuck]

film günü...

film günü…

yeterlilik sınavı beni gerdikçe hep yapmak isteyip de yapamadıklarım gözüme daha bir hoş görünüyor. işin güzel tarafı onları ertelemek yerine yapıyorum. hem ders çalışıp hem de gezmek çok yorucu ve zormuş ama olabiliyormuş; mümkün yani 😀 bir güne çok fazla şey sığdırmak durumunda kalabiliyorsunuz tabi. mesela haftasonunu ders çalışmak için boşaltacaksam bir günde iki ağır filmi izlemem…

View On WordPress

[trtuck]

3. sezon=10. köy...:)

3. sezon=10. köy…:)

uzunca bir aradan sonra newsroom 3. sezonu ile geldi. geldiği gibi de bitti. yarım yamalak bir 3. sezon. ağır bir dizi. takip etmek, anlamak hayli güç ama oyunculuk, cesaret ve karakterlerin çeşitliliği, gerçekçiliği açısından çok başarılı bulduğum ve erken bitmesine üzüldüğüm bir dizi.

geçen sene de lie to me izlemiştim. tim roth’un başrolünü müthiş oynadığı karakteri biraz da house’a…

View On WordPress

[trtuck]

oku(ya)madığım kitaplar

oldukça hayalperest bir çocuktum, hala da öyleyim sanırım. hayallerin ötesine geçme konusunda çok başarılı olmasam da hayalleri türetme noktasında fena değilim. sayıca çok olunca da birçoğu uçup gider aklımdan. bu yüzden kenar köşe, bir sürü yerde gerçekleştirmek üzere kaydedilmiş ‘süper-ötesi’ fikirlerim durur. varlıklarını bile unutmuşumdur; dönüp baktığım nadirdir. bakarsam da ilk seferki gibi…

View On WordPress

[trtuck]

aforizmik aydınlanmalar...

aforizmik aydınlanmalar…

yazayım, yazmayayım, ne yazayım?, yok yazmayayım……

bir önceki yazıdan sonra aylarca hiçbir şey yazmamak ve yazıp yazmamak konusunda kıvranmak ironik oldu biraz.

ve döndüğüm yazı -tahmin ediyorum ki- bir konudan girip bambaşka bir yerden çıkacağım bir yazı olacak; çünkü bu ruh halini tanıyorum 😃

aslında defalarca beni gerçekten çok sinirlendiren olaylar yaşıyorum ve buraya yazmak istiyorum. sonra…

View On WordPress

[trtuck]

'neden yazayım, neden paylaşayım ki' modu için acil durum yazısı!

‘neden yazayım, neden paylaşayım ki’ modu için acil durum yazısı!

bu senenin başlangıcında kendime bir söz verdim kendime iyi davranmakla ilgili. onu da buraya yazdım. ama o söze çok sadık kalamadığımdan sanırım, bu zamana kadar yazamadım hiç. çünkü başkalarının ne düşüneceği ve ne diyeceği sorunsalına henüz köklü bir çözüm getiremedim sanırım.

çok taslak yazmama rağmen hiçbirini buraya koymaya değer ve yeter bulamadım. niyeyse! galiba yazamama sebebim bu.…

View On WordPress

[trtuck]

iki haftadır bir yıl sonu yazısı yazma niyetiyle kıvranıp duruyordum. bu yazının gömülü konusu aslında bu yazıyı yıl sonu yazısından yılbaşı yazısına da dönüştüren şey oldu. bu yazı bir özgürleşme çabasıdır!

bu sene kendimize çizdiğimiz sınırlar ve bozmaktan korktuğumuz çizgiler hakkında çokça düşündüm, yazdım, konuştum başkalarıyla farklı ortam ve bağlamlarda. ama bu noktadan dönüp baktığımda…

View On WordPress

[trtuck]

bohemian rhapsody

kesinlikle ve kesinlikle sinemada izlenmesi gereken film!

arka pencere’nin bu ayki sayısında sinemada izlenecek film – izlenmeyecek film konusuna denk geldiğimde böyle bir ayrımım olmadığını düşünmüştüm. ben izlemek istediğim tüm filmleri sinemada izlediğimde daha çok etkileniyorum. olumlu da olsa fikrim olumsuz da; sinemada daha bir pekişiyor.

‘ama efektli film bu sinemada izlenir’ klişesini…

View On WordPress

[trtuck]

son 7️⃣ yılımın en önemli ayrıcalığı, şansım 💙🎂happy birthday #midik 😻😻😻 #tabbycat #norwegianforestcat #iloveanimalsmorethanpeople https://www.instagram.com/p/BpTTknZhzZ6/?utm_source=ig_tumblr_share&igshid=1g4cq6rda198d

[trtuck]

yine bir sorgulamalar, resmen bilinç akışı :)

this is us yeni sezonu ile başladı. bu kadar duygusal şeyi vıcık vıcık olmadan; hatta tersine, yumuşacık akarcasına nasıl da güzel anlatıyorlar ve ben nasıl gözlerim dolarak -bazen de akarak- ama şikayet etmeden izliyorum!?!?

dizinin flashback -ve artık- flashforward ile can alıcı noktalarını biliyoruz genelde. geleceğe gidişlerde biraz heyecan katmaya çalışıyorlar ama benim için heyecan sonunda…

View On WordPress

[trtuck]

içimdeki vahşi yana yolculuk yapmak için daha iyi bir fırsat olabilir miydi acaba?

aslında vahşi kelimesi olumsuz çağrışımlara sebep oluyor; onun yerine yaban kelimesini kullanmak daha doğru olur sanırım.

kendime dümdüz bir yol çizdiğim bir dönemde bana ters köşe yaptıran bir 15 gün geçirdim aras, ığdır’da.

zaten yolculuğun karadeniz üzerinden başlamasından anlamalıydım o yolun dümdüz ilerlemeyeceğini  🙂

    kuzey doğa derneği’ne birkaç yıl önce yaralı bir baykuş ile ilgili başvurulacak birilerini ararken rastlamıştım. sonra da bizevdeyokuz’un alternatif tatil rotalarında görmüştüm. kuş halkalama istasyonunda gönüllü olarak çalışılabileceğini öğrenmiştim. 2 senedir bunu kovalıyordum fakat ilk sefer için minimum 15 gün kalmak gerektiği için tarihleri ayarlamakta zorlanmıştım. türlü talihsizliğe rağmen bu sene bunu başarabildim. koşullar ve detaylar için websitesi daha doğru bir adres. 

istasyonun sezon açılışına denk gelen gönüllüler olarak ilk iki günümüz temizlik ve ağ kurma işleri ile geçti. ilk gün temizlik yaparken ‘yahu ben evimde toz almaktan acizim. şu an burada bu çamuru, leşi (gerçek anlamda leş), pisliği neden temizliyorum!?!?’ dedim; yalan yok. 🙂 ikinci gün ağ kurma faslı benim için çok daha iyi ve tatmin ediciydi. ve de çok yorucu. sonra kuş halkalama kısmı başladı ki artık ‘aras ruhu’na uyum sağlamıştık. 3. günde ‘uzun zamandır tanıdık olma’ hissiyatındaydık birbirimize karşı. gerçek anlamda yaban bir hayatın ortasında -yaban domuzu hışırtıları, kurbağa sıçramaları, yılan sürünmeleri, sivrisinek ısırıkları, arı sokmalarının yanısıra muhteşem gün doğumu ve batımları, tepemizde dönüp duran leylekler, deliceler, yırtıcı kuşlar, etrafımızda ötüp duran rengarenk envai çeşit kuş, aras’ın gürül sesi, mars’ta geçen bir filmin seti gibi kızıl dağlar ve geceleri yıldız yağmuru, samanyolu şöleni- 2 hafta yaşadım. ilk defa eve dönmek bu kadar anlamsız geldi bir tatil sonunda.

  şimdi tatil demişken; buraya tatil amaçlı gelmemek lazım. hele ki temizliğe, steril modern hayatlara kafa takıksa hiç yanaşılmamalı. çünkü doğa sterilizasyon kaldıracak bir yer değil aslında. en azından doğal ve yaban olanı. yapay doğa da var bilindiği üzere 😀 

arazi içinde çizmelerle de olsa hayvan pisliği karışımlı çamurlara dizine kadar batıyorsun bir kere. sonra, burası -tabiri caizse- amele yanığı ile dönme garantili. güneşin altında kabak gibi kalıyorsun bazen uzunca süreler. başta güneş kremine zaman ayırıyorken bir süre sonra 04:30’da kalkmanın da etkisiyle boşveriyorsun.

  04:30 en geç kalkılabilecek saat. yani uykusuzluğa dayanıklılık şart. mesai ağustos ayı için 05:00-20:00 arası. mesai saatleri gün doğum ve batımına göre belli oluyor aslında. mesai derken de abartmıyorum. büyük bir ciddiyetle yapılan bir iş var ortada. ister bilimsel çalışmanın bir parçası olarak görülsün ister doğanın ve canlıların sağlığı ve güvenliği olarak düşünülsün; iyi organize olmuş ve kararlılıkla devam eden bir iş bu. iş bölümü, sorumluluk, organize olabilmek, bir arada yaşayabilmek ve çalışabilmek oradaki huzurun önemli bileşenleri.

öyle bir yazdım ki duyan askeri kamp sanır. hah işte bütün bu ciddiyetin ağır gelmediği samimi ve sıcak bir ortam var aynı zamanda. zaten oradaki ekip bunu sağlamak için epey çaba sarf ediyor.

bir kere gerçek anlamda 24 saati bir arada geçiriyorsun bu insanlarla. aynı odada yatıyorsun, sabah bir gözünün tam olarak açılamadığını, banyodan çıktığında ıslak kafanı, uyurken ağzının yüzünün nasıl kaydığını biliyorlar yani. kahkahanı biliyorlar, surat asmanı biliyorlar, kızgınlığını biliyorlar. birkaç günde bütün bunlara hakim olabiliyorsun mesela.  -mış gibi davranmak pek buraya ait bir kavram değil. en fazla birkaç gün sürer belki de; maskeyi uzun süre tutamazsın. o yüzden de 2 haftada 2 senedir tanıyormuşçasına ilişkiler kurabiliyorsun. eğlendiğin,  espri konusu olan o kadar çok şey çıkıyor ki gitmeden karavanın duvarına yazayım unutmayayım derken birçoğunu yazmayı unutup geliyorsun.

  ve tüm çıplaklığı ile doğa sana yuva hissi veriyor. ev diyemeyeceğim; ev dört duvar fikri ile beraber geliyor ve şu an içinde durmakta zorlandığım şeye deniyor 🙂

orada ‘içe yolculuk’ için büyük çabalar sarf etmeye gerek olmadan bütün ve huzurlu hissediyorsun. şehirde yaşarken yuvadan uzaklaşıp sonra onu yeniden bulabilmek için yogaya, nefes egzersizlerine, bilimum spiritüel çalışmalara ihtiyaç duymak;  tıpkı organik olanı yeniden keşfedip ona daha fazla para harcamak gibi geliyor artık.

biyofiliyi iliklerime kadar hissettiğim, hayatımın önemli köşe taşlarından biri olarak bahsedeceğim, güçlü bir dönüm noktası oldu benim için her anlamda. dedim ya dümdüz rotamı tramolalarla bambaşka bir hale getirdi; iyi ki de öyle oldu. öyle güzel insanlar tanıdım ki aras artık benim bir parçam oldu. bir daha yolum düşse de düşmese de -ki düşmesi için çabalarım devam edecek belli ki 🙂 – benim yolculuğumun önemli bir durağı oldu aras.

aras içimdeki vahşi yana yolculuk yapmak için daha iyi bir fırsat olabilir miydi acaba? aslında vahşi kelimesi olumsuz çağrışımlara sebep oluyor; onun yerine yaban kelimesini kullanmak daha doğru olur sanırım.

[trtuck]

doğ(ur)dum günü

bu sene bir tuhaf, değişik.

sanki birşeyleri tamamlamaya çalışıyordum da eksik kaldı gibi bir his.

çözülmemiş bir düğüm gibi.

ama ramak kalmış.

onu da halletsem ‘iyi ki doğdummm!! diye çığlık atacağım ama henüz takvim o tarihi göstermiyor gibi.

aslında doğacak değil de doğuracak gibiyim. hah tam da bu galiba. ?!?!?!?

içimde büyüyen ve dışarı atınca rahatlayacağım şey ne ise onu doğurup…

View On WordPress

[trtuck]

etkilendiğiniz kadar varmış @sehirde_ve_saglikli 🙏🏽☺️👌🏽 #cooked #netflix #michaelpollan

[trtuck]

festivallerden caz..

bazen bilmeden çok iyi şeyler yapıyorum. bu gece gittiğim 25. istanbul caz festivali açılış konserine bilet almak gibi.

körlemesine, bir anda nasıl olduğunu anlamadığım bir biçimde bilet almıştım ilk satışa çıktığında. cazla ilgili çok sınırlı bilgim varken, çoğu sanatçıyı tanımıyorken.. daha iyi bir başlangıç olamazdı herhalde. yekta kopan ve hülya tunçağ sunuculuğunda, tek tek konserlerini…

View On WordPress

[trtuck]

bu ekiple tüm outdoor tatillere varım! 🙏🙏 @duygumumci @iberkayyilmaz alporler ve veridian (veridyen) 😂😂 egitmenimiz Emre Dilbaz'a müthiş sabrı, nezaketi, rehberliği ve tabi ki aşçılığı için çok teşekkür!🙏🙏 3 günlük tekne yaşantısında karşılaştığımız irili ufaklı talihsizlikleri güzel deneyimlere ve birer eğitim materyaline dönüştürmesi hem bir yelkenci hem de eğitmen olarak takdir edilesi👏👏 👌👍 @hedefyelken rüzgar bizden yana olmasa da sayesinde çok şey öğrendik ve deniz hayatına iştahımız kabardı ⛵⛵⛵ (at Tirilye)

[trtuck]

🎶🎵🎼biiirr deeerrdiiim var artık tuuuutaaaamaaam içimde 🎶🎵🎼 by #midik 😹😹 #tabbycat #norwegianforestcat #iloveanimalsmorethanpeople

[trtuck]

fotoğraf ayıklarken bulduğum birtakım deneysel şeyler 😎 📸📸 #myview #photostagram #nofilter

[trtuck]

cazla tanışıyorum.. — banabimuzikoner dönemin son ders günü, benim için en yoğun, yorucu ve koşuşturmacalı gün. öğle yemeği yemek için fırsat bulamamışım, dersten geç çıkmışım, yürümeye mecalim olmasa da trafik çekmeye hiiiç niyetli değilim.