Στόλισε ψυχή μου τα μαλλιά μου με πεταλούδες και αστέρια.
Στόλισε ποίηση μου τα μαλλιά μου με χάδια,όπως τότε.
Ποίηση μου αγαπημένη και πονεμένη, άραγε σε είδε ποτέ κάποιος όπως σε είδα εγώ?
Γιατί εγώ δεν ήθελα να αγαπήσεις εμένα και τους δαίμονες μου.
Εγώ ήθελα να αγαπήσω εσένα και τους δαίμονες σου.
Εσένα όταν κλείνεσαι στο δωμάτιο της μοναξιάς σου.
Εσένα όταν οι δαίμονες σου τρυπώνουν στον μυαλό σου και σου ψιθυρίζουν «είσαι ένα τίποτα,αυτό σε πονάει,είσαι μόνος».
Εσένα όταν σε περικυκλώνει το μαύρο αυτό χρώμα,που δεν ανήκεις καθόλου.
Εσένα όταν το γκάζι γίνεται γλυκό και το μόνο που σκεφτόσουν ήταν πως αν γίνει κάτι δεν θα σε νοιάξει.
Εσένα όταν το μυαλό σου γίνεται βίαιο,όταν η ψυχή σου σκοτεινιάζει.
Ποίηση μου,ψυχή μου,έμπνευση και αυταπάτη μου, σε κοίταξε ποτέ κανένας στα μάτια και έβλεπε τον πόνο που κρύβουν από πίσω?
Αχ τα μάτια σου, πέρασαν αρκετά φεγγάρια που έχω να τα αντικρίσω και να τα συντροφεύσω στον δύσκολο δρόμο της ζωής.
Σε θυμάμαι να με κοιτάς,με αυτό το ήσυχο αλλά πονεμένο σου βλέμμα και το μόνο που σκεφτόταν το μυαλό μου ήταν «σε έχει δει ποτέ κανένας όπως εγώ?».
Σε ποια σκοτεινά μονοπάτια σε κατευθύνει το μπερδεμένο μυαλό σου?
Σε ποια λάθος αγκαλιά βρίσκεσαι?
Σε ποια πολη της ονειρεμένης χώρας της φαντασίας σου πλανεύεις?
Σε έχουν κοιτάξει όπως σε βλέπω εγώ? Ποίηση είσαι ψυχή μου, όμορφη,πονεμένη,βίαιη ποίηση, ποίηση χαμένη, που την έχουν αφήσει κάπου μόνη της να γράφεται, γιατί κανένας δεν της έδωσε την προσοχή που έπρεπε.
Στόλισε τα μαλλιά μου με πεταλούδες και αστέρια.
Και εγώ θα στολίσω την ψυχή σου με χρώματα,κατανόηση και απέραντο φως.
Αυτό χρειάζεσαι τα βράδια που δεν μπορείς να κοιμηθείς, άσε με να γίνω το φως στα σκοτεινά σου μονοπάτια που τόσο καιρό μόνος σου βαδίζεις και άσε με να σε πιάσω από το χέρι και να τα βαδίσουμε μαζί.
yousharknotpass
kianamaiart
turnnoffyourmind
germansingergirl
discoholicmusic
