“Σε λιγο θα αρχισει να ξημερωνει. Κλειστα τα πατζουροφυλλα. Κατω απο τα παπλωματα. Καινουριο σπιτι ισως και καινουρια ονειρα, οι ανθρωποι ομως οι ιδιοι. Κλεινω τα ματια, μαυρο. Ξεκιναω λοιπον να φανταζομαι ονειρα και αμεσως εμφανιζονται εικονες. -Αυτοι ειμαστε εμεις, φιλιομαστε. Δεν καταλαβαινω που ειμαστε αλλα τι νοημα εχει? Εξαλλου παντου θα σε φιλουσα και συνεχεια. Παντου, σε στασεις λεωφορειων, λιμανια, αεροδρομια, παιδικες χαρες, παρκα, παραλιες, κηπους, σινεμα, καφετεριες, εστιατορια, στο σπιτι μου, στο δικο σου σπιτι, σε ξενοδοχεια,σε πισινες, σε καθε στενο που δεν εχω περασει ακομα γιατι περιμενω να τα περασουμε μαζι ολα σε ενα η περισσοτερα βραδια, οπως λες και εσυ σε κατι που ανεβασες. -Λοιπον για δες, αυτοι ειμαστε ξανα εμεις. Σε ενα εστιατοριο με συνοδευεις. Τι ωραια που εισαι. Τι ωραια ειναι αυτα που φορας. Εγω σ'αρεσω αραγε? Κοιτα χαμογελας, εισαι ερωτευμενη μαζι μου ε? Περνας καλα. Και τωρα μου μιλας. Μου μιλας. Μου μιλας. Και εγω συγνωμη μωρο μου αλλα δεν μπορω να συγκεντρωθω σε αυτα που μου λες, ταξιδευω με τα ομορφα ματια σου και το λαμπερο χαμογελο σου. Τι ωραιο αυτο που φορας στον λαιμο σου, εγω στο χαρισα μωρο μου? Λαμπεις σημερα. Γιατι? Εισαι ευτυχισμενη? Εγω ειμαι πολυ. -Και για λοιπον δες. Αυτοι ειμαστε παλι εμεις. Τρεχουμε σε μια παραλια ξυπολητοι, τι μου εκανες και σε κυνηγαω πειραχτηρι μου.. Η μηπως κυνηγαω για σε φιλησω ξανα? Σε επιασα μωρο μου και τωρα εισαι στην αγκαλια μου, ωρα για μια βουτια. Βγηκαμε απ το νερο. Κρυωνεις? Ελα να σε παρω αγκαλια και να σε σκεπασω και με την δικη μου πετσετα. Ο ηλιος εφυγε, κανει κρυο και εχει κ κουνουπια. Εμεις ξαπλωμενη στην αμμο να κοιταζομαστε μες τα ματια σαν μεθυσμενοι. Τα βρεγμενα μαλλια σου μου γαργαλανε και μου παγωνουν το σωμα. Δεν με νοιαζει. Και αυτο σαν χαδι το νιωθω. Τα χερια σου ειναι τοσο παγωμενα, στα φιλαω και στα τριβω για να ζεσταθουν. Λοιπον μωρο μου παμε? -Και αυτη εισαι εσυ ξαπλωμενη στο κρεβατι. Και αυτος ποιος ειναι. Α ναι εγω. Τι εχεις? Εισαι πολυ αρρωστη. Καθομαι διπλα σου στο κρεβατι και σε προσεχω μην μου ζητησεις κατι. Ποσο εξαντλημενη εισαι μωρο μου και ομως μου σκας ενα λοξο χαμογελο. Ποσο το λατρευω αυτο το λοξο χαμογελο. Μου λες να φυγω να μην με κολλησεις, εγω σου χαμογελαω και σου φιλαω το μετωπο λεγοντας σου χιομοριστικα “τι δεν θα με προσεχεις?” -Αυτοι ειμαστε εμεις. Γιατι τρεχουμε στον δρομο? Σαν να μεγαλωσαμε λιγο για να παταμε κουδουνια δεν νομιζεις? Μα ποσο παιδια ειμαστε μεσα μας και οι δυο. Ποσο γουσταρω τις καφριλες και τα ρεζιλια μαζι σου μωρο μου. Ποσο σαγαπαω. -Αυτος ειμαι εγω. Τι εχω? Γιατι μου φωναζεις τι σου εκανα? Εχεις νευρα μαζι μου? Σταματα μην λες τετοια πραγματα με πονας. Σταματα σου δεν κουραστηκες και παω να σε αγκαλιασω, με σπρωχνεις. Τι γινεται εδω σκεφτομαι. Σε τραβαω απο το χερι και σε παω στο δωματιο “λοιπον θα κατσεις εδω να ηρεμησεις αλλα μην αργησεις πανω απο 10 λεπτα γιατι ηδη μου χει λειψει η αγκαλια σου”. -Λοιπον και αυτη εισαι εσυ. Καθομαι στον καναπε και εσυ απο πισω μου προσπαθεις να με αγγιξεις,κανω σπασπους στο σωμα μου για να μην νιωσω το αγγιγμα σου. Μη σταματας να με αγγιζεις σε παρακαλω, συνεχισε, το κανω για να σου δειξω πως ειμαι θυμωμενος. Δεν ειμαι ομως. Πφ γιατι σταματας να προσπαθεις να με αγγιξεις. Και τωρα που πας. Σηκωνομαι κ σε κραταω δεν εχεις να πας πουθενα σου λεω και σε φιλαω για ωρα με ενα φιλι που δν αντισταθηκες ουτε λιγο για να το παρεις. Μωρο μου και τωρα τι, καταληξαμε να κανουμε ερωτα. Ποσο αγρια ξεκινησε στην αρχη απο τα νευρα μας. Και τωρα ποσο γλυκο ειναι ολο αυτο. Περασε ωρα μωρο μου. Ισως και να κουραστηκαμε λιγο. Χμ τι τωρα καθομαστε αγκαλια γυμνοι και χαμογελαμε. Ζεστο το κρεβατι. Ζεστη και η ατμοσφαιρα. Ποσο σαγαπαω. Τα ματια σου λαμπουν για ακομα μια φορα. Παιζουμε τωρα. Σου δαγκωνω τα μαγουλα σου. Τι. Τι ειπες αουτς? Αφου δεν πονεσες βρε ψευτρα δεν σε δαγκωνω δυνατα. -Για δες σαν να φουσκωνει λιγο η κοιλια σου. Τι συγκινηση ειναι αυτη. Θα μεγαλωσει η οικογενεια μας. Θα δεσει η αγαπη μας. Παιδικα γελια και κλαματα θα γεμισει το σπιτι μας. Για δες ολο και μεγαλωνει η κοιλια σου. Τι ωραιο που ειναι να την χαιδευεις και να ακουμπας το αφτι και το μαγουλο σου πανω της. Τι απαλη κοιλια. Οσο και το χαδι μου. Ωχ για δες σαν να κλωτσαει. Ποδοσφαιριστης σου λεω θα γινει και γελαμε. Μου λες καηκαμε. Εχω ενα χαζοχαρουμενο υφακι του στυλ χμ ναι καηκαμε θα τα σπασουμε ολα μες το σπιτι χιχι. Για δες που γινομαι τοσο παιδι. Εσυ εισαι το στηριγμα μου. Κοιτα να με ξυπνας γιατι θα μαι ενας χαζομπαμπας που ειναι πιο παιδι και απο το παιδι. Σπασαν τα νερα. Με παιρνεις τηλεφωνο. Που ειμαι? Α ναι δουλευω να ζησω την ομορφη οικογενεια μου που σημερα αυξανεται κατα ενα μελος. Ερχομαι αμεσως σου λεω. Και σε λιγα λεπτα ειμαι εκει. ‘Ελα μωρο μου παμε στο νοσοκομειο’,‘που ειναι η τσαντα με τα πραγματα’. Σε βοηθαω να μπεις στο αυτοκινητο, σου κανω πισω το καθισμα, ‘εισαι ενταξει βολευεσαι?’. Ξεκιναμε. Οι πονοι σου ολο και πιο συχνοι. Η καρδια μου σαν κοντερ που βαραει κοκκινα συνεχως. Τοσο τρομαγμενος, τοσο αγχωμενος και ταυτοχρονα χαρουμενος. “Κλεισε τα ματια σου μωρο μου παω γρηγορα και θα ζαλιστεις”,ποναω πολυ μου απαντας, φτανουμε σου λεω. Φτασαμε. Μπαινεις να γεννησεις. Ερχομαι μαζι, δεν υπηρχε περιπτωση να σε αφηνα μονη σου σε κατι τοσο δυσκολο. Σου κραταω το χερι, μου το σφιγγεις, ξερω μωρο μου πονας. Φωναζεις και οσο σε ακουω σπαραζει το μεσα μου. Πονας σωματικα και με τον πονο σου ποναει η ψυχη μου. Να μας ζησει φωναζουν οι γιατροι. Ποσο χαρουμενος. Ποσο περηφανος. Ηρθε στον κοσμο ο γιος μου. Ο παιχταρας μου. Ρε για δες που σου μοιαζει. Χαχα κλαιει λιγο, ποσο γλυκος ειναι το κλαμα του σαν σειρηνα που ισα που ακουγεται. Που ειναι η φουσκωτη κοιλιτσα σου? 😊Στην χαιδευω και σου χαριζω τοσα πολλα φιλια. Λοιπον φεραν τον γιο μας, το κομματι μας. Η μαμα θα τον παρει αγκαλια πρωτη. Σας κοιταζω. Ποσο ομορφη εικονα. Πως να μην αποθανατισω την πιο γλυκια σας στιγμη και αμεσως παταω το κλικ στην καμερα του κινητου. Σε κοιταω. Και με ενα πλατη χαμογελο σου λεω ευχαριστω και σας αγκαλιαζω μονομιας και τους δυο και σας φιλαω. Λοιπον τι λες? Θα μου τον δωσεις και μενα λιγο? Και αμεσως μου τον δινεις. Χαχαχα τον εχω στην αγκαλια μου γελαω και θελω να τον φαω. Ποσο μικρουλης ειναι. Μα ειστε ιδιοι. Σε πειραζω λεγοντας σου πως ειναι ιδιος με μενα αλλα δεν ισχυει μωρο μου. Προσεχε μου λες τι του κανεις μωρε Ανδρεα. Γελας.. Ασε με σου λεω ξερω. Και γελαω. Ολη αυτη η χαρα με ολα αυτα τα συναισθηματα μου εκεινη την στιγμη εχω ξεχασει τα παντα. Μα τι να σου πω αφου με βλεπεις κανω σαν τρελος. Ποσο σας αγαπαω και τους δυο. Και αυτο το φορμακι μωρο μου που φοραει θυμασαι? Μαζι το διαλεγαμε. Ποσο του παει. Ειναι κουκλος. -Τα χρονια περνανε. Εχουμε αποκτησει ενα κοριτσακι. Τα παιδια μας μεγαλωνουν και πανε σχολειο. Και εμεις εκει απο πανω να προσπαθουμε να διαβασουμε τον γιο μας, Τον Μιχαλη μας. Αλλα εκεινος εχει το μυαλο στο ποδοσφαιρο. Η κορη μας ειναι απαιχτη στα μαθηματα. Ποσο εξυπνη ειναι. Την θαυμαζω. “Ξυπνηστε"φωναζω “εχετε σχολειο” δεν σηκωνεται κανεις. Κοιτα που θελουν χαδια τα παλιοπαιδα. “Ελατε ξυπνηστε"τους λεω με σιγανη φωνη και τους χαιδευω την πλατη “λιγο ακομα” μου φωναζουν και τα δυο. “Θα αργησετε και εσεις και εγω"τους λεω και αμεσως σηκωθηκαν και οι δυο για να μην με στεναχωρησουν και κατευθειαν ετρεξαν στο μπανιο να πλυνουν τα ομορφα μουτρα τους. Φτιαξε μας την τσαντα μπαμπα φωναζου. Ησυχα τους λεω θα ξυπνησετε την μαμα. Μου δινουν το προγραμμα να φτιαξω την τσαντα τους. Τα εβαλες ολα μου λενε? Νομιζω πως ναι τους απανταω και αμεσως κλεινω την τσαντα τους. Ωρα για φαγητο. Ολο να το φατε ετσι δεν το φτιαξε τσαμπα ο μπαμπας. Και πραγματι καθε πρωι ολο φευγει. Λοιπον αυτο ειναι για το σχολειο τους λεω και ταυτοχρονα αρχιζουν την γκρινια και οι δυο. Σταματηστε τους λεω αυτο ειναι για την μαμα και κατευθειαν δινω λεφτα στον Μιχαλη. Λοιπον οχι πολλες σοκολατες και να προσεχεις την αδερφη σου σαν αντρας. Ξυπνησε η μαμα μας. Καλημερα. Μυρασαμε φιλια ομως φορεσαμε μπουφαν και φυγαμε γιατι ηδη ειχαμε αργησει. Στο σχολασμα παντα τους παιρνεις εσυ και τρεχουν κατα πανω σου γρηγορα. Σαν να πεινανε λιγο. Τι καλο μαγειρεψες σημερα? Σας αγαπω και Ποσο το λατρευω που τρεχετε πανω μου οταν γυρναω απ την δουλεια, ειμαι τοσο κουρασμενος και οι αγκαλιες σας με κανουν να ξαναγεννιεμαι. Τα παιδια τελειωνουν το σχολειο πανε για σπουδες και μενουμε μονοι μας. Ετσι οπως ξεκινησαμε. Στις αρχες 50 τηλεφωνα την ημερα. Τωρα τους ενοχλουμε και ισα που μιλαμε 5 λεπτα και αν την ημερα. Καθομαστε στον καναπε και σκεφτομαστε οταν ηταν μικρα. Οι πρωτες τους λεξεις. Τα πρωτα τους βηματα. Οι τουμπες που κατεληξαν να τελειωνουν σε νοσοκομεια. Οι αγωνες και τα γκολ του Μιχαλη απο μικρος. Το μπαλετο και τα βραβεια της πριγκιπισσα μας. Ποσο ομορφα μοιαζουν ολα. Ποσες συγκινησεις. Ακομα κ οι καυγαδες μας εμοιαζαν ωραιοι. Τωρα στα ταξιδια μας ειμαστε παλι οι δυο μας. Παλι οπως πρωτα να ερωτευτουμε λιγο ακομα. Χαχα μεγαλωσαμε μωρο μου σε λιγο περιμενουμε τα εγγονια μας. Ακομα συνεχιζεις να σαι η πιο ομορφη γυναικα στον κοσμο σου ψιθυριζω σε καθε ευκαιρια. Για δες ηρθαν τα εγγονια μας. Παιζουμε οπως τοτε με τα παιδια μας. Τι ομορφη ειναι η μικρη Σοφουλα. Κοιτα κατι μαγουλα που εχει. Παππου μου φωναζει πιασε με. Μα που να τρεξω δεν μπορω καλα καλα να περπατησω και ομως της κανω τα χατιρια προσπαθοντας παντα. Γιαγια πιασε με κ εσυ σου φωναζει και αμεσως τις λεω ασε την γιαγια παιζουμε μαζι τωρα. Προτιμω να κουραστω και για τους δυο μας για να σαι εσυ καλα. Οι μερες περνουσαν καποιοι μας ξεχναγαν εμεις ομως εκει να περιμενουμε να χτυπησει το κουδουνι. Καθε βραδυ σε σκεπαζα και σου λεγα ενα γλυκο Σ'αγαπω. Και να σαι σιγουρη πως καθε μερα σε αγαπουσα ολο και πιο αληθινα. Ολο και πιο πολυ. Καληνυχτα Γερο Ανδρεα μου, μου ελεγες χιουμοριστικα, σ'αγαπαω πολυ.”
—