Aslında kinci birisi değilim ama seni büyütürken ikimize, yapılanları ve yapılmayanları unutmayacağım kızım..

Andulka
The Bowery Presents
taylor price

❣ Chile in a Photography ❣

roma★

PR's Tumblrdome
No title available
todays bird
Cookie Run:Kingdom Official!

Game Changer & Make Some Noise
Today's Document
Sweet Seals For You, Always
2025 on Tumblr: Trends That Defined the Year
One Nice Bug Per Day

Product Placement

No title available

if i look back, i am lost
noise dept.

Jar Jar Binks Fan Club
"I'm Dorothy Gale from Kansas"
seen from United States

seen from Türkiye

seen from Türkiye

seen from United States
seen from United States
seen from Jordan
seen from Colombia
seen from Germany

seen from United Kingdom
seen from Mexico
seen from Türkiye

seen from United States
seen from Ireland
seen from Russia

seen from United Kingdom
seen from Bangladesh
seen from Brazil

seen from Germany
seen from Netherlands
seen from Indonesia
@tuanaaltunbeyblog
Aslında kinci birisi değilim ama seni büyütürken ikimize, yapılanları ve yapılmayanları unutmayacağım kızım..
Aşk kapınızı çalınca hemen açmayın;
Çünkü bazı çocuklar zile basıp kaçmayı severler..
Haklısın.
keşke onu bu kadar üzmeseydim demeni öyle cok istiyorum ki.
O an bir daha yaşanmayacak 🎧🌱
Sen bana soğuk davrandığında, benim ne kadar üşüdüğümü bir bilsen kalbimi ceketinle örterdin.
Geceleri nasibim olsun diye el açıp ağlayıp dua ederken uyuya kaldığımdın sen benim. Seninle mutluydum, mutsuzluğa da vardım, ama mutsuz edişine yokum.
Şu üç yılda ben seni büyüttüm mü bilmiyorum ama sen beni yaşlandırdın.
İnan ikisi çok farklı şeyler.🍂
Zamanla geçiyor ama iyileşmiyor yaralarım.
Bak bana, bak bana
Ne çok şey aldın benden..
Kuş tüyü kadar helal değildir sana hakkım.
Yolun bende açtığın yara kadar açık olsun.
Sen o gece beni üzdüğünü bildiğin halde uyudun.
Ben bugün kendimden özür diliyorum.
Ben bir yerde kendim olmayı bıraktım.
Seni incitmemek için kendime haksızlık ettim. Seni kaybetmemek için kendimden vazgeçtim. Seni, senin duygularını, senin kurallarını kollayacağım diye varlığımı yok saydım.
Sen beni sev diye kendime verdiğim kendim olma sözümü yuttum.
Hayallerin yarım kalmasın diye, beni uğrattığın hayal kırıklıklarını kendimden bile sakladım. Sen parla diye gölge olmaya, sen üzülme diye sabır taşı gibi durmaya alıştım.
Belki seversin diye…
Belki gitmezsin diye..
Ben yoktum. Sen oldum.
Senin tarafından her incitildiğimde en çok kendime kızdım.
Bana yaptığın her haksızlığı sevgime sarıp sana hak verdim.
Mutluluğumu bile senin mutluluğuna bağladım. Belki ben ailemden böyle bildim.
Belki ben ilişkiyi, dostluğu, aşkı böyle öğrendim. Belki de yalnızlıktan çok korktum. Fazla yük aldığım için, bir türlü kendime gelmediğim için, kendimden özür diliyorum.
Bu özür iyileşmemin başlangıcı olsun ve zamanla kendini hatırlatıp beni kendime getirsin istiyorum. Çünkü bu açılan yaralar, sen avuttuğunda bitmiyor, sen yok sayınca yok olmuyor, öpünce geçmiyor…
Ben bu platformla tanıştığımda henüz ortaokuldaydım abilerim ablalarım kalem konuşturur, o kalemleri yarıştırırlardı. Büyüyünce bende kalemimi konuşturmaya çalışıcam derdim. Şimdi at yarıştırır gibi organlarını yarıştıranlar sarmış etrafı hepsi kardeşim yaşında. Arsızlık desen hat safada terbiyesizlik desen göklere tırmanmış!!
keşke onu bu kadar üzmeseydim demeni öyle cok istiyorum ki.
Bu sefer sizlere dokunmak için değil kendime fısıldamak için geldim. Uzun bir sürenin ardından tekrardan yazabilmeyi cesaretledim kendime, ben artık ihanete uğramayacak sonsuz bir sevgi gücüne sahibim. Kızımın kalbine, ellerine, kokusuna sahibim. Ben bir anne gücüne sahibim. İyi ki geldin kızım beni bu ihanet karanlığından çıkartabilecek kesilmiş saçlarıma sevgi verecek tek varlık sensin.