FAİLİ MEÇHUL BİR YALNIZLIK

yalnızlığın vücut bulmuş hali

[tzpmb]

Her şeye yetecek kadar uzun bir hayatımız olmayacak.

[geceizleri]

“İnsan bazen tam olarak neyin eksik olduğunu bilemez… sadece bir şeylerin yerinde olmadığını hisseder. Sanki içimde sürekli yankılanan bir boşluk var ve neyle doldursam yine aynı sessizlik. Belki de bazı şeyler kırıldığında ses çıkarmaz; sadece içten içe dağılır ve sen bunu kimseye anlatamazsın.”

[bozandeniz]

Vicdanımın götürdüğü yerdeyim.. Soğuk ve buz kesmiş odamdayım yine.. Kağıtlara kusarken içimde biriktirdiklErimi, Islanıyor elimde olmadan kelimelerim.. Satır satır,cümle cümle ağlıyorum yokluğuna.. İçime akıttığım her cümlemde ıslatırım sevgini.. Zamanı belli yeri belirlenmiş tek seferlik duraktın sen ömrümde.. Gögüs kafesimin içindeki hücrede saklıyordum sevgimi. Seni o küçük şehirde bıraktığım günden beri ağlamaklı harflerim. Tesellilerin fayda etmediği tek gerçektin ömrümde. Hayat usul ve yavaştan öldürmeyi tercih etmişti ömrüme.. Hala anlam veremediğim çelişkilerin içinde acıyan yanlarımı sarmakla meşguldum. Aklımı işgal ettiğin günden beri işkence ediyordum bedenime.. Aykırı cümleler yetiştiriyordum yüreğimin bahçesinde.. Her sabah özenle ütülenmiş ihanetler giyerken bedenime. Sulamayı unutmuyordum gözyaşlarımla fesleğenleri.. Beynimin her odacığında zonkluyordu sabahları hayalin. Kaderime inanmadığım günden beri alın yazımla başbaşayım !! Ve en büyük aptallıktı seni karşılıksız sevmek !! Yaptığım yanlışlar listesıne eklemiştim adını. Oysa hayat hiç doğru yaşama fırsatı tanımadı ömrüme.. Ben yine yanlış yerden başlamıştım seni sevmeye.. HaNgi sevabımın bedeli idi sana bu kadar bağlanmak.. Nede güzel başlamıştı oysa herşey !! Gözlerinle bana bakarken uzakların ötesindeki camdan, Çok geç olmuştu varlığının farkına varmak. Ürkek bir kumru gibi bakıyordun yüzüme, korkak ve çekingendi gözlerin. Sevgi sözcüklerin arasında kaybolmuştum. Oysa hayatıma bir kez daha ''memnun ''oldum'lar giremedi senden sonra !! İhanet sorgulandı ''sen'' çıktın ilk ağızdan süpheli.. Ve bütün faili meçhul aşk cinayetlerinin sensin katili. Öksüz gibi sevsen beni,yetim kalmış sevgimle bekliyorum dönüşünü.. İçimde pıhtılaşan hasretinle başbaşayım ?? Bir kez daha dokunsa gözlerin gözlerime.. İçimdeki dağılmış parçalarımdan kanamaya başlayacak bedenim. Mor rengi kangren olmuş nefes alıp vermelerimde tüketiyordum özlemlerimi.. Beynimin kıvrımlarında oyuyordu hasretin.. Aklıma ''abdest''aldırmam lazım,beynimdeki cenabet senden kurtulmak için !! Ve bu gecede şükür ibaedetinde bulunmalıyım tanrı'ya daha beterinden saklaması için. Ben hala giderken bıraktığın yerdeyim.. Ve kazıyorum düşlerimle mabedimi ömür tapınağımı. Sızlanmaya başlıyor yar' yaralarım.. Annemden miras kalan tek şeydi acılar.. O babamdan çok çekmişti,ben senden.. Ortak tek yönümüzdü delice ve karşılıksız sevmiş olmak !! bütün baharlara geç kalmış, yorgun ve yaralı bir yolcuyum heybemde türküleri unutulmuş bir şafağın yalnızlığı hüznün ıslattığı kirpiklerimde bütün yağmurların adı gözyaşı…

Kızıl-Deniz #DnzBzn

[lanetliyim]

kapıların anahtarları kayıp, farklı açılardan bakan bulur. bunu düşünmek için vaktini ayır ama, sanma her kazanç başarılı olur. elbet bi' gün aynı cümlede buluşuruz, yağmur yağar, hava tazelenir, insanlar devam eder yoluna, senden geri bıraktığın konuşulur.

[tzpmb]

Tepkisizlik, çoğu zaman ilgisizlik ya da umursamazlık gibi görünse de, aslında uzun bir içsel mücadelenin ardından gelen bir yorgunluk halidir. İnsan bir şeyler için çabalarken karşılık bulamadığında, enerjisini ve inancını yavaş yavaş tüketir. Bu süreçte önce konuşur, anlatır, dener, hatta sessiz kalır ama yine de bir değişim olmazsa, sonunda duygusal tepkiler de sönmeye başlar. Tepkisizlik bu noktada bir savunma biçimi olarak ortaya çıkar artık kırılmamak için hissetmemeyi seçmek gibidir.

Bu durum genellikle duygusal tükenmenin bir göstergesidir. Kişi hâlâ içinde hisseder, fakat dışa yansıtacak gücü kalmamıştır. Önceden önem verdiği şeylere karşı ilgisini kaybetmesi, aslında ilgisizliğinden değil, fazlasıyla önemsemekten yorulmuş olmasındandır. Tepki vermemek, bazen duyguların kaybolduğu değil; aksine, duyguların fazlasıyla yoğunlaştığı ve taşınamaz hâle geldiği anlamına gelir.

Tepkisizlik aynı zamanda bir kontrol biçimidir. İnsan, bir şeyleri değiştiremeyeceğini fark ettiğinde, en azından kendi duygusal dengesini korumaya çalışır. Artık kırılmamak, tartışmamak, anlatmamak bir tür kendini koruma refleksine dönüşür. Dışarıdan soğukkanlı ya da uzak görünse de, iç dünyasında sessiz bir kabullenme ya da derin bir hayal kırıklığı sürer.

Son aşamada tepkisizlik, kişinin kendi sınırını çizdiğini gösterir. Bu bir vazgeçiş değil, “artık buraya kadar” deme biçimidir. Her çabanın bir sınırı olduğu gibi, duygusal dayanıklılığın da bir eşiği vardır. O eşik aşıldığında sessizlik başlar ama bu sessizlik, çoğu zaman en gürültülü haykırıştan bile daha çok şey anlatır.(alıntı).

[tzpmb]

yağmurdan şikayet edenler; o zorlukların arkasında böyle güzelliklerde var ve ömrü hayatında şu renkleri göremeyecek insanlar da var...belki iyi olur geceler

[tzpmb]

Yok bana bu cihanda bir yer...

.

.

.

#yok #bana #cihan #bir #yer #gaziantep #gaziantep27 #gaziantepprovince #gaziantep2727 #antep #antep27 #gazi #yalnızlık #nisan #yağmur #nisanyağmuru #maya #perest #mayaperest #keşfet #keşfetteyizzz #keşfetteyizz #şahinbey #şahintepe #kahve #gece #karanlık #sokaklambası

[tzpmb]

İç sıkıntısı, kaçırılmış bir hayatın ağırlığıdır. Başka bir yaşamın mümkün olduğunun farkındayken, saçma bir hayatın içinde sıkışmanın sessiz çığlığıdır.

[tzpmb]

Hanımlar gününüz kutlu olsun💐

[dahaonceburadaydim]

"Kendi yolunu bulan bir insan, en sonunda yalnız kalır. Çünkü onun yolu, onu diğer insanların yollarından ayırır. Ama bu yalnızlık, gerçek benliğini bulmanın bedelidir. Ve bu, en yüksek özgürlük ve mutluluktur."

-Demian, Hermann Hesse

[metehanaksoy]

Öyle Miyiz?

Hepimiz sadakati yüksek, güven veren, saygı duyan, gönülden aşık bakir/bakire birisini arzuluyoruz. Peki, biz öyle miyiz? İstediğimiz gibi mavi gökyüzünde beyaz bulutlar, yeşil ormanlarda akan ırmakları çiçek açtığı güneşli mevsimler miyiz? Değilsek önce neyi bilmeliyiz? ~ Mthn ~

[ihtimallerrperisiii-deactivated]

"Tüm muhteşem hikâyeler iki şekilde başlar. Ya bir insan bir yolculuğa çıkar ya da şehre bir yabancı gelir."

Tolstoy

[tzpmb]

[eskidihayaller]

[hallolmadiyunus]

Geçmişime baktığımda tek gördüğüm, kırgınlıklarım üzüntülerim ve yarı yolda bırakılıp kullanılmış bir ben. Yaşantılar insanı yorar bunu hep söylerim, ama yaşantılar insanı değiştirebilirde. Bazen seni hayata karşı daha güçlü hale getirir yıkılmaz hale gelirsin, bazen de farkında olmadan kendinden uzaklaşırsın huyların değişmeye başlar ve kendini tanıyamaz hale gelirsin. Geriye baktığımda çok ödün vermişim kendimden. Zor oldu evet, geçmişimden kurtulmak. Çok yaralı ayrıldım. Bilmediğim hiç tanımadığım birine dönüştüm, hayat böyle işte yaşantılar sayesinde güçlendirirken bi yanda da öldürüyor.

[kafkaslordu]

Çok sağlam tükendim...

[fecir]