Saudade

[quietlotus]

Love is: dying every day. Love is not memory, love is not a thought. Love is not a thing that continues as duration in time. And, through observation, one must die to the continuity of everything. Then there is love; and with love there comes creation.

Jiddu Krishnamurti (via quietlotus)

[larmoyante]

It’s that thing when you’re with someone and you love them and they know it and they love you and you know it but it’s a party and you’re both talking to other people and you’re laughing and shining and you look across the room and catch each other’s eyes. But not because you’re possessive, or it’s precisely sexual, but because that is your person in this life and it’s funny and sad but only because this life will end and it’s this secret world that exists right there. In public. Unnoticed. That no one else knows about. It’s sort of like how they say that other dimensions exist all around us but we don’t have the ability to perceive them. That’s what I want out of a relationship. Or just life, I guess.

Frances Ha (2012)

[tutunamayangiller]

6 Adımda Agnotoloji Yani Cehalet Yayma Bilimi

Bugün dünyada kanserden sigaranın zararlarına, iklim değişikliğinden genetiği değiştirilmiş organizmalara kadar pek çok alanda gerçek ile gerçek olmayan arasında toplumun manipülasyonunun alabildiğine sürdüğü bir dönem yaşıyoruz. Bu da “Agnotoloji” denilen bilimin dünyada ve ülkemizde önemli bir uygulama alanı

Agnotoloji kısaca bilgisizlik bilimi demek. Menfaat gereği cehalet yaymanın arkasındaki sis perdesini aralayan bir bilim dalı. Neoklasik Yunanca’da agnosis ‘bilgisizlik’, ontoloji ise varlık felsefesi anlamına geliyor. Agnotoloji de ya bir ürünü satmak ya da çıkar elde etmek için kasıtlı olarak kafa karışıklığı ve yalan bilgi yaymanın incelenmesi oluyor. Ya da daha açık söylersek, toplumun bilgi sahibi olmasını istemeyen güçlü kurumlar tarafından yaratılan bilgisizliği inceleyen disiplin.

Ülkemizde pek bilinmeyen bu bilim dalını daha yakından tanımak isteyenler için cehalet yaymanın prensiplerini adım adım inceleyerek agnotolojinin kullanım kılavuzunu oluşturduk. Bu adımları uygulayarak siz de menfaatleriniz için cehalet yaymaya hemen başlayabilirsiniz.

1- Karşı tarafın doğru bilgi sahibi olmasını istemeyin

Agnotolojide temel amaç karşı tarafın doğru ve sağlıklı bilgi elde etmesini istememektir. Yani öncelikle toplumun kafa karışıklığı ve yalan bilgi ile donanmasını istemeniz gerekir.

2- Çıkar elde etme amacı güdün

Eğer yayacağınız bilgi saf ve doğru bilgiyse tek çıkarınız karşı tarafın aydınlanması olacaktır. Çıkarlarınız için bıkmadan usanmadan cehalet yaymaya devam ederseniz bir gün istediğiniz sonucu elde edersiniz.

3- Anlaşılamayan bir olgu bulun

İşin en önemli kısmı burasıdır. Cehalet yaymak için öncelikle insanların kafasında yer etmiş, zaman zaman aklına takılan, intrusive thought (vesvese) kabilinden bir olgu bulmalısınız.

4- Dengeli tartışma zemini yaratın

Soru ne kadar dengesiz olsa da cevabınız mutlaka dengeli olsun.

5- Kendi başınıza uzman olun

En iyi ben bilirim diyecek bir özgüvene sahip olmalısınız. Psikoloji, biyoloji veya tıp bilme gerekliliği gibi bir kısıt sadece gerçek bilgiyle hareket edenleri bağlar. Unutmayın, siz menfaat için cehalet yayan bir asılsız bilgi tüccarısınız.

6- Büyük resme bakmaya gerek duymayın

Burası en kolay aşama. Asgari ücretle karnı doyan, kredi kartına dokuz taksitle ev ihtiyaçlarını karşılayan, 120 ay vadeli krediyle ev sahibi olan, hafta sonu AVM’de alık gözlerle dolaşan ve çılgın projelerin ütopyasıyla tatmin olan toplum büyük resme bakmaya gerek duymaz. İşsizliğe, yoksulluğa, cehalete, gelir dağılımındaki dengesizliğe, adalet sistemindeki çarpıklığa, rant için yok edilen doğal alanlara kafa yormaz.

Umuyoruz cehalet bilimini öğretebilmişizdir. Bu adımları takip ederek artık siz de cehalet yayabilirsiniz.

Unutmayın, bilginin erişilebilir olduğu erişildiği anlamına gelmez. Cehalet, sadece bilginin yokluğu değil, politik ve kültürel mücadelelerin doğal bir ürünüdür.

İrrasyonel sayfasından kısaltılarak alıntılanmıştır.

[nyctophilana-deactivated2018060]

Tezer Özlü — “Gülüyorlar. Bulurlar hep gülecek birşeyler.’

Dostoyevski — "Önce biraz ağladılar ama alıştılar şimdi. Aşağılık insanoğlu her şeye alışır.”

[glamour]

Beach days, we will miss you dearly.

Via @shopplanetblue on Instagram.

[huffpost]

Brave Black Woman Stands Alone Against Hundreds Of Neo-Nazis

[nitaloves]

I know I keep re blogging this and I will continue to whenever I see it.

[vogue]

Inside the beautiful Santiago home of poet Pablo Neruda.

Photographed by Nacho Alegre

[brightwalldarkroom]

An Introduction to our new Coen Brothers issue:

“It’s perhaps not surprising to learn that the young and impressionable Joel and Ethan Coen, two brothers growing up in an academic Jewish family in the suburbs of Minnesota, got their start as childhood filmmakers by attempting to remake the various Hollywood movies they’d seen on television. Because in a way, they’ve been doing much the same thing ever since, building an enormously engaging and sprawling body of work out of tackling popular old-school Hollywood genres (noir, gangster pictures, screwball comedies, musicals, westerns) and putting their own idiosyncratic stamp on them.

This month, we’re taking a look at some of those films, and trying to sort out what they’ve meant to us. And, much like the Coens’ own filmography, the issue itself is a mixture of darkness and light. Kelsey Ford explores Fargo—arguably their most iconic film—and the television series created in its wake, which both extends and complicates its Midwestern mythology; Stephen Sparks wrestles with Barton Fink and writer’s block; Kevin Curtis looks at how Blood Simple blends noir conventions with black comedy; Karina Wolf examines Miller’s Crossing and what it tells us about America. On the lighter side, Emma Stefansky discusses how she fell in love with The Big Lebowski’s Donnie Kerabatsos; Fran Hoepfner takes in the Coens’ latest film, Hail Caesar!; Alissa Wilkinson suggests the perfect drink to pair with a viewing of Inside Llewyn Davis; and sibling writing duo Nick and Hallie Bateman offer up life advice from No Country for Old Men’s Anton Chigurh. We end things as we always do, with a poem from Arielle Greenberg, reflecting on True Grit.”

[sensitivehols]

[kypmalazyau-deactivated20250415]

Bir gün evi düzenlerken fark ettim. Bir de baktım ki, benden çok Yaman’‘ın eşyaları var…Küçük küçük poşetlerle sızmıştı. Aşk bir sızma halidir… Yaman o kadar temiz bir adamdı ki ona kızamazdınız. Bir o kadar da yiğitti. Ben derdim ki; bu adam ne zaman yorulacak! Meğer acelesi varmış…Herşeyi o kadar yoğun, hızlı ve coşkulu yaşıyor ve yaşatıyordu ki büyüleyici bir şeydi bu. Ben köşeleri çok olan bir insandım. Yaman beni eğitti… Aşk kendinden vazgeçme halidir, kendi benliğini ezmeden “biz” olabilme halidir…İnsan egosu denetlenmesi en güç şeydir. Bunu ancak aşk becerebilir, sadece aşk ile üstünden atlayabilirsiniz… Biz birbirimize karşı çok saygılıydık… Eee bazen de sıkılırdık, hele üç beş aydır bir aradaysak birbirimizin gözüne bakardık, önce kim gidecek diye, böyle nefes molaları da verirdik… Döndüğümüzde yepyeni bir enerji ve hasret bekliyor olurdu bizi… Aşk bazen de bir kıyamama halidir… Şunu çok açık yüreklilikle söyleyebilirim, o benden daha iyi bir insandı…O kadar bebek, o kadar adam, o kadar temiz, onun kadar beklentisiz, onun kadar temiz yaşamayı öğrenmeye çalıştım. Buradan bir öğretmen öğrenci ilişkisi anlaşılmasın…O, o kadar ahlaklı ve temizdi ki, yaşam biçimi ve duruşu karşısında başka türlü olamazdınız. Onun yanında kirli kalamazdınız. Böyle bir şölen gibi, bir lunapark gibi sevdalık yaşayınca bu görkemi taşımayan her şey bir çadır tiyatrosu gibi geliyor insana…Bu ateşle yanma hali o kadar derinden, için için yanıyor ki, dönüp bir başka ölümlüyü yakmaya içi elvermiyor insanın…Yaman’la her günümüz sevgililer günüydü…Eşine bu kadar çok çiçek getiren bir adamı daha analar doğurmamıştır…Biz birçok defa sabah uyanıp birlikte gün doğumunu seyreder, ne bileyim çingene vapuruna binip sabah erken boğaz’ı turlardık.Bugün eksik olan ne? Bu topraklarda eksik aşk ve mutluluk kutsanmaz, ayrılık ve acı kutsanmıştır… Birlikteliklerdeki tutku kutsanmaz da, ayrılıklardaki tutku kutsanır hep…Yaralarıyla mutlu olmaya daha yatkın bir kültüre sahibiz biz..

Meral Okay

[okuryazarlar]

Gabriel García Márquez

[ez-nora]

1942 Almanyası'nda barış bildirisi dağıtan öğrencileri anlatan “Sophie Scholl'un Son Günleri” filmindenmiş.

[mahalleninkalbi]

“fakat insanın hayal ettiği, kurguladığı bir insanla yüzleşmesi iyi bir şey miydi bakalım? bir oyunun bitmesi iyi bir şey miydi?”

[icguveysindeniclice]

“ Seni ve Yazdığım Üç Kitabı Kazandım… ” - Tezer Özlü'nün Kızı Deniz Kıral'la Yaptığı Bir Söyleşi-

“Deniz Kıral (Tezer Özlü’nün kızı) 1985 yılının Aralık ayında annesine bir dizi sorular yöneltir. Tezer Özlü kızının sorduğu soruları duyarlılık ve içtenlikle yanıtlar. Deniz Kıral’ın el yazısı soruları ve yanıtları bir arşiv taramasında tamamen tesadüf eseri bulundu (defterden bir arkadaşımızın çabalarıyla-). Bu el yazısı soru-yanıtların ortaya çıkması konusu (bize öyle geliyor ki ve aslında işin ip uçları) direkt Enis Batur’u da işaretliyor. Aynı Oğuz Atay terekelerini aile“dehlizlerinden” çekip çıkartması gibi. Defter söz konusu(bizce önemli) el yazılarını unutulmuş arşivlerden çekip çıkararak ve daha okunaklı duruma getirerek edebiyat ortamımıza-yeniden- sunuyor. Tezer Özlü’yü özlemle anarak..

Borges Defteri”

******

DENİZ'İN SORULARI :

- Yemek , Tatlı, Araba, Renk, Film, Seri, Yapı, Hayvan, Bitki, İnsan, Çiçek, Kitap, Dergi, Ders, Bilgin, Ressam, Rejisör, Artist, Tiyatro oyuncusu, Yazar, Mimar, Heykeltıraş, Şarkıcı (erkek ), Şarkıcı (kadın), Müzik Grubu, Besteci, Söz Yazarı, İçecek, Şarkı… ve En Sevmediğin: - sence… - Hasret nedir? - Sevinç nedir? - Üzüntü nedir? - Aşk nedir? - İdeal Kadın ? - İdeal erkek? - Şu anda ne isterdin ? - Çocukken ne ile oynardın ? (oynuyorsun? ) - Bir adaya yalnız gitmeye karar versen neleri alırdın? Kitap, Tv… ( Sadece yedi eşya üç insan [canlı] yanına alabilirsin) - Nerede yaşamak isterdin? - Nerede tatil yapıyorsun ? - Şu an kaç TL cebinde var? - Ne tür müzik evde dinliyorsun? - Ne biriktiriyorsunuz? - Hayatında kimi tanımak istersin? - Yanında çok para var (diyelim ) ve alışveriş yapman lazım (mutlaka !!), ne alırdın? ( Ev için değil kendin için ) - Nena’yı tanıyor musun? - Ne düşünüyorsun Nena hakkında? - Madonna (Amerika’da şarkıcı!) nasıl bir tip ? - Allah’a inanıyor musun? - Nelere gülersin? - Başından inanılmayacak, garip ya da komik bir olay geçti mi? Anlatır mısın ? ( Yaza mısın demek istedim ) - Nasıl tip insanları sevmezsin? - Neden ? - Beni seviyor musun? - Niçin ? Neden ? - Beni nerede tanıdın ? - Eee şey bu defteri nasıl buldun ? - Doğum gününde ne istersin? - Ne iş yapıyorsun? - Deftere bir resim çizer misin ( hatırım için lütfen…)? - Bir fıkra yazmayı da unutma LÜTFEN ! - Canın sıkılırsa, boş zamanın olursa, yağmur da yağıyorsa, uykun da yoksa… ne yaparsın? - Spor yapıyor musun, neee? - Sence ben neyim… - Aya gitmek istermiydin? - Ne tür kitap okuyorsun? - Rüya görüyor musun, neee? - Birisi seni bıçakla tehdit ediyor diyelim, ne yaparsın? - Başbakan olsaydın.. (nerde) ne yapardın ? - Picasso’yu nasıl buluyorsun? - Yemek pişiriyor musun ? Seviyor musun ? - Şimdiye kadar bir şey kazandın mı ? (para hariç )

***

TEZER'İN CEVAPLARI:

***

En sevdiğim yemek mezeler, özellikle İstanbul Boğazı kıyısında karidesli, salatalı, balıklı olursa Tatlı : fırında ayva ve baklava Bizim arabamız Renault 9 Renk : beyaz Film : Tarkowski Nostalgia, Erdem Kıral Hakkari’de Bir Mevsim Seri : Yok Yapı : Süleymaniye Camii Hayvan : Victoria Bitki : ( Gül ) Çınar Ağacı İnsan : SEN Çiçek : Gül Kitap : Pavese’nin “ Genç Ay ” romanı Dergi : Edebiyat Dergileri ( hepsi battı, çıkmıyor ) Ders: dersleri sevmem Bilgin: Bilginlerin hepsi ( atomu yapanlar hariç) Ressam : Picasso Rejisör : Erdem Kıral Artist : Gian Maria Volonte Tiyatro Oyuncusu : Genco Erkal Yazar : Cesare Pavese Peter Weiss Mimar : Mimar Sinan, Marcello Morandini Heykeltıraş : Heykelden pek anlamam Şarkıcı : Eglesias Şarkıcı : Nena Müzik Grubu : Los Paraguaos ve diğer Latin Amerika grupları Besteci : Mozart Söz Yazarı : tanımıyorum İçecek: Limonlu Çay Sevmediğim : Domuz Eti Ekmek Kadayıfı Anadolu (o dönemin bildik araba markası/defter) Gri Dallas Serisi Yapı: Odakule Hayvan : Av Köpeği ( beni ısırdı ) Rejisör : yeni Fransız rejisörleri Tiyatro oyuncusu bilmiyorum Bitki : diken İnsan : bütün faşistler Çiçek : hepsini severim Kitap : Simmel’in kitapları Dergi : Quik Ders: hepsi, matematik Bilgin: Nobel Ressam : Birçok ressamı sevmem Artist : Sophia Loren ( belki haksızlık ettim )

Bence :

Aşk birisinin gece ve gündüz “ sinirlenmeden ” yanında olmak istemek, ayrılınca özlemek ve sadık olabilmektir. Hasret, eğer kavuşulmazsa en güç duygudur. İdeal kadın, hoşnut olan kadındır.Sevinç, hayatı sevmek, geçen yaşanan an ve olaylardan mutluluk duymaktır. İdeal erkek bence Hans- Peter’dir. Hem para kazanmayı, hem ev işini sever. Hem konuşkandır, hem de yardımsever. Üzüntü acı’dır. En üzücü olay, başkalarını üzmektir. Şu an ve hep, deniz kenarı ile güneş ve bahçe isterim. Çocukken elma ağaçları, su,toprak ile oynardım. Adaya : 1.TV, Radyo, kitap, bisiklet, kuş tüyü yastık, warmeflashke, wolkman alırdım. 3 insan : sen , sezen, hans- peter Antalya, Kaş tarafında İtalya’da 110 sf var. Senin dinlediğin müziği mecburen dinlerken, bir de bakıyorum sevmişim. Hiçbir şey biriktirmiyorum. Tanıdıklarımdan memnunum. Etek kaşmir ve kazak kaşmir ve beyaz bluz Bir yıldır her gün nena dinliyoruz. Nena canlı, seksi ve şarkılarının sözleri güzel. Madonna çılgın. Allah’a inanıyorum. En çok Hüseyin Baş’ın esprilerine ( o da hapiste ) Başımdan çok garip olaylar geçti. En garip olay, sevdiğim halde, Erdem’den severek boşanmam. Para düşkünü, şöhret hırslı insanları sevmem. Seni dünyada en çok seviyorum. Tatlısın,Akıllısın, Güzelsin, olumlu bir insansın Karnımda Defteri güzel buldum Doğum günümde sevdiklerimle olmak isterim. Ev kadınıyım şimdi. Resim çizemediğimi bilirsin. Fıkra da bilmem. Uyumadan uyanır yatarım, okurum, ya da telefon ederim, ya da meyva atıştırırım. Hayır, spor yapmıyorum. Benim en değerli varlığımsın İstemem, hiç istemem. Roman okuyorum. Bazen güzel, rüyalar görüyorum. Deniz, yaz, sevdiğim, özlediğim insanlar. Dostça konuşmaya çalışırım. Ülkeyi kalkındırır, herkese refahlı ve eşitlik getirmeye çalışırım. Picasso resimde devrim Pişiriyorum, baya severek pişiriyorum. Seni ve yazdığım üç kitabı, bir de İsviçre pasaportu.“

[ucdilimekmek]

Limon kokulu, yağmurlu kadınlar vardır

Gerçekten bir şey oluyor burada. Gizemli bir şey. Bir denizaltı kadar görkemli ve garip. Gri bir günde camlardan yağmuru seyretmek. Saydam yusufçuklar yavaşça uzaklaşıyor ve beni sana getiriyorlar topaz tapınaklarda. Sen bir güneş tanrısı gibi gülümsüyorsun. Biliyor musun kaç yıl tek başınaydım ben karmaşanın içinde. Bir türlü tutunamıyordum işte. Bir tek senin yanında yürümüştüm ben topaz bir günde ve suya yakın. Geceleri üstümü örterdin. Sonra konuşmazdın hiç. Uzun süre konuşmazdık. Gözlerinde kaybolurdum. Bu suskunluk anlaşılır bir şeydi. Deniz ve karanlık yerlerden geçen bir nehrin sessizliği gibi… Biliyor musun bir şey oluyor burada. Garip bir şey. Bulanık bir suda yokoluş gibi. Gözlerimde beyaz kelebekler uçuşuyor ve beni kendime getiriyorlar yavaşça beyaz odalarda… Unutuşum başka bir sendi. Ben ölüyordum Tropiko. Unutuşun beyaz romansıyla ölüyordum. Söyleyecek başka bir şeyim yok artık. Unutmak istemiyordum oysa. Güzel kalan yaralarda vardır çünkü… Limon kokulu, yağmurlu kadınlar vardır. Hiç unutmayan kadınlar vardır… limon kokulu… herşeye rağmen… yağmur kalan kadınlar vardır… Ben iyiyim şimdi. Sen nasılsın? Lale Müldür

[volvedor]

"Sonra sustum. Çok konuşunca olan şey: Konuşmak, anlatmak, anlamsız gelmişti birdenbire. Belki de, katlanıp kaldırılması gereken şeyleri buruşturmuştum."

[theeconomist]

The Irish playwright, poet, and novelist died on this day, 1989, aged 83.