so much better @ultramalczi - Tumblr Blog

tyciak

Jeśli z kim przystajesz tym się stajesz

Ja chcę poznać paru milionerów

Theodor

wyrachowany

“Jeżeli ktoś cię nie lubi, to zadbaj o to, aby się ciebie bał.”

—

(via

justhimblr

)

S ❤

(via stupidogioco)

sunrisewallpapers

Art

•please like or reblog if you use

marnowanieczasu

Dlaczego Bóg Cię nie kocha

Ostatnie tygodnie były dla mnie wyjątkowo pracowite i dzisiaj z ulgą odetchnęłam, że w końcu mam moment, kiedy mogę napisać coś wyłącznie dla moich fanów.

Po pierwsze ostatni miesiąc był pod względem tematów burzliwych w społeczeństwie bardzo ciekawy. Najpierw banany, teraz tęcza w niewłaściwym otoczeniu.

Banany zostawię – w bananach jeszcze jako tako umiem wyobrazić sobie, że kogoś uraził erotyczny wydźwięk wystawy, tym bardziej, że w obecnych czasach tego się nie widuje. Wcale w co drugim teledysku nikt nie macha tyłkiem, na Instagramie koleżanki i koledzy nie dodają zdjęć zakrawających o pornografię. Tylko w takim razie widok kobiety jedzącej owoc powinien kojarzyć się tylko z jednym – ze zdrowym odżywianiem.

Co innego Maryja z tęczową aureolą. I nie zamierzam nikogo przekonywać, że tęcza to znak przymierza, bo wszystko wskazuje na to, że tęcza jednoznacznie oznacza tutaj społeczność LGBT (co dziwne trochę, w Polsce, uniwersum uwolnionym od jakichkolwiek seksualnych aluzji). Jeśli ktoś uchronił się przed wiedzą o tym zdarzeniu, to przybliżam: klika dni temu aktywistka porozwieszała w parafii plakaty Matki Boskiej z tęczową aureolą, za co została zatrzymana, pod pretekstem profanacji obrazu.

Dziwnym w tym samym zdarzeniu dla mnie jest to, że duże grono społeczności katolickiej się na coś takiego oburzyło. Bo ja, ochrzczona co prawda, imię z bierzmowania: Łucja, mimo że już od dawna nie utożsamiam się z osobą wierzącą, to coś tam zapamiętałam z Biblii (którą nawet przeczytałam w dużej mierze, nie z powodu wiary, mity greckie też przeczytałam, a nawet kilka apokryfów – polecam zainteresowanym Ewangelię Judasza). Zapamiętałam na przykład to, że Bóg kocha wszystkich bezwarunkowo.

Nie, nie, nie. Nasz polski kocha inaczej.

Co trzeba zrobić, żeby być pokochanym w takim razie? Spełniać nawet więcej wymagań, niż przy człowieku, bo ładna buzia, charyzma i dobre serce nie wystarczą.

Nie jeść mięsa w piątek. Zachować wstrzemięźliwość do ślubu, absolutnie wyklucza się wspólne mieszkanie w narzeczeństwie. Jeśli zdarzy się, że człowiek zakocha się w osobie tej samej płci, to bezwzględnie musi udawać, że tak naprawdę nie jest – najlepiej wtedy wziąć ślub z kimś, kogo się nie kocha i zrobić dużo dzieci (oczywiście po ślubie). Co do dzieci, to najlepiej kiedy ma się ich dużo, co nie wydaje się trudne, jeśli jedyną słuszną metodą antykoncepcji jest kalendarzyk. Jeśli jesteś kobietą i albo ktoś cię zgwałci, albo twoje dziecko ma być warzywem, to musisz je urodzić, i najlepiej je zostawić, aby pokazać poświęcenie, ewentualnie oddać do adopcji, bo na szczęście fakt, że takie dziecko może nie znaleźć nowej rodziny nie jest traktowane jako punkty ujemne. No i modlić się rano i wieczorem, co niedzielę do kościółka.

Z tego ostatniego wymagania mam nawet dowód empiryczny. Zmarła moja babcia, pojechałam na pogrzeb. Pogrzeb w wiosce, gdzie wszyscy się znają. Dla mojej mamy, osoby wierzącej, było ważne, abym poszła do Komunii. Wiedziałam o tym, więc stwierdziłam, że zrobię to jak należy i po raz pierwszy powiem dosłownie wszystko na spowiedzi. Przypomniałam sobie formułkę, czekam w kolejce. Przede mną moja siostra (nie przypomniała sobie formułki), też niewierząca, wstaje i posyła mi wymowne spojrzenie. Pomyślałam: dziwne, ale widocznie ksiądz uznał, że się za mało postarała. Nadeszła moja kolej – powiedziałam dosłownie wszystko, co zdołałam sobie przypomnieć. Czekam. Ksiądz, zamiast zapytać się, dlaczego w czasie religii chodzę na kawkę, zadał mi pytanie o modlitwę – czy modlę się rano i wieczorem. Powiedziałam, że oczywiście, że nie, że modlę się, kiedy czuję potrzebę, a odklepywanie formułki dwa razy dziennie dla zasady jest chyba bez sensu. Czy to grzech, nie wiedziałam – powiedział, że grzech. Ksiądz, który dwa miesiące wcześniej rozbił swoje BMW o drzewo, oznajmił, że nie dostanę rozgrzeszenia i żebym przyszła później. Kiedy powiedziałam, że to pogrzeb babci, odparł, że co z tego. Ja w myślach odparłam – ty chuju. I wtedy dowiedziałam się, że w Polsce Bóg kocha za codzienną modlitwę, bez tego nie przebaczy. (Proszę nie interpretować, że każdy ksiądz jest taki, ksiądz z mojego liceum był na przykład wspaniały i zaczęłam uciekać z religii, dopiero gdy przestał uczyć).

Więc modlitwa rano i wieczorem jest niezbędna, pamiętajcie.

I może dlatego, że jestem grzesznikiem niewierzącym i niemodlącym się, to Maryja z tęczową aureolą jako idea (nie jako sama grafika, bo według mnie tęcza nie pasuje pod względem estetycznym) podobała się. Chyba fajnie wierzyć w kogoś, kto kocha wszystkich, kto przebaczy wszystkim, kto toleruje wszystkich. W końcu takie jest przesłanie każdej religii – bądź dobrym człowiekiem dla innych. I wtedy weszłam na grupę dla katotalibów, na której ludzie piszą coś w stylu: „to co, gdyby zamiast tęczy były swastyki, to też mamy siedzieć cicho?”. Bo oczywiście fakt, że dwie osoby chcą dobrowolnie być ze sobą w związku romantycznym jest złem podobnego formatu co Holokaust (i z tą myślą mam przed oczami związek moich dwóch koleżanek z pracy, o którym zawsze myślałam „chciałabym kiedykolwiek stworzyć coś tak ładnego”. O Holokauscie tak nie myślę.). Potem przeczytałam debatę o tym, czy zgłaszanie do prokuratury osoby udostępniającą plakat jest właściwe, czy nie, a potem pytanie o tym, czy niektórych też przeraża myśl, że mogą nie zostać zbawieni.

I w tym momencie ręce mi opadły. Bo ja naprawdę próbuję wierzyć, że ludzie nie są bezmyślnymi kretynami, albo ja jestem jakimś ewenementem, gdyż pomimo braku ukształtowanej wiary w jakikolwiek absolut, moje pojmowanie dobra i zła jest dosyć jasne. Być może nie jest wrodzone, być może wyciągnęłam to z wychowania, ale zło rozumiem dosyć prosto – robisz krzywdę, sobie albo komukolwiek innemu. I to może być uduszenie gderliwego sąsiada, jak i zostawienie elektrycznej hulajnogi na środku chodnika. Albo zemsta za rozwieszenie plakatu, który nam przeszkadza z jakiegokolwiek powodu.

I moje wypociny dzisiejsze dążą głównie do jednego. Do tego, że urodziłam się w państwie świeckim i w takim chce pozostać. Do tego, że ostatnie zdarzenia są karygodne jeśli chodzi o pojawienie się cenzury w sztuce, która zaczęła się tak naprawdę niedawno. Do tego, że ludzie, ogarnijcie się i nie wymagajcie od wszystkich, żeby przejęli wasze poglądy, jeśli nie umiecie nawet tolerować odmienności. I że jak to możliwe, że jeszcze kilka lat temu wielką popularność zdobyła Adu Karczmarczyk, która według mnie może wzbudzić dużo więcej negatywnych emocji niż zwykły plakat, sprawdźcie sami:

Ktoś zgłosi na policję?

Mam głęboką nadzieję, że w końcu Polska stanie się krajem, w którym religia jest prywatną strefą obywatela, a w sztuce liczy się intencja autora, artyzm, który nie do każdego musi trafiać (nie zapominajcie, że jedną z bardziej znaczących rzeźb sztuki nowoczesnej jest pisuar).. Właściwie to dla plakatów z tęczą akcja z zatrzymaniem sprawiła między innymi to, że prawie każdy widział tę grafikę, tak samo z bananami. Jakieś szczęście w dużym nieszczęściu.

Chętnie przyjmę odmienne punkty widzenia (na prawo, pod “dlaczego”, podkreślony tekst, można anonimowo). Tymczasem idę spać, a banany jedzcie, bo są zdrowe.