10'9 @vahsetportresi - Tumblr Blog

Uyuyamıyorum.Kafamın içinde durdurulmaz bir düşünce akımı var'

Ben diz çökmeyi bi annemde bir de Atatürk de gördüm. Biri namaz kılıyor, öteki zeybek oynuyordu. Ve ikisi de idolümdü.

Ama annem bir kadındı benim. Kıldan daha ince düşünen, düşündükçe hüzünlenen, hüzünlendikçe de ağlayan bir kadındı. Kadın olmanın tüm zorluklarını benim annemin yüzünden okuyabilirdiniz mesela. Adeta çukurun hatta bir kuyunun en dibindeydi gözleri. Bir kadının kirpik diplerinin ağrımasını annemden öğrendim ben. Elleri vardı bir çift, hiçbir krem yumuşatmıyordu. Ne zaman görsem çatlamış, ne zaman görsem inşaat işçisininki gibiydi.

vahsetportresi

Başı vardı annemin, dik olmazdı hiç. Deniz Gezmiş'e oğlum derdi ama hep eğikti boynu. Dik duramazdı hiç olanlara karşı. Ne hayata karşı dik durabildi ne de hayatını zindan eden insanlara. Yine de çok güçlüydü benim annem. Hatta size bir sır vereyim mi? Aramızda kalsın ama benim annem dünyanın en güçlü kadınıydı. Pirincin taşlarını ayıklardı, samanın tozlarını ayıklardı, mercimeğin karıncalarını ayıklardı hep. Sanki dünyanın kötü güçlerini ayıklarmışçasına sürekli iyiyi, kötüyü ayırırdı birbirinden..

vahsetportresi

Yanaklarındaki gamzelere beni gömmeleri için yıllarca dua edebilirdim

vahsetportresi

Yanaklarındaki gamzelere beni gömmeleri için yıllarca dua edebilirdim

gozyuku

vahsetportresi

Bazen duygularım ve düşüncelerim beni geceleri uykusuz bırakıyor'

vahsetportresi

Uyuyamıyorum.Kafamın içinde durdurulmaz bir düşünce akımı var'

vahsetportresi

Ama annem bir kadındı benim. Kıldan daha ince düşünen, düşündükçe hüzünlenen, hüzünlendikçe de ağlayan bir kadındı. Kadın olmanın tüm zorluklarını benim annemin yüzünden okuyabilirdiniz mesela. Adeta çukurun hatta bir kuyunun en dibindeydi gözleri. Bir kadının kirpik diplerinin ağrımasını annemden öğrendim ben. Elleri vardı bir çift, hiçbir krem yumuşatmıyordu. Ne zaman görsem çatlamış, ne zaman görsem inşaat işçisininki gibiydi.

vahsetportresi

Başı vardı annemin, dik olmazdı hiç. Deniz Gezmiş'e oğlum derdi ama hep eğikti boynu. Dik duramazdı hiç olanlara karşı. Ne hayata karşı dik durabildi ne de hayatını zindan eden insanlara. Yine de çok güçlüydü benim annem. Hatta size bir sır vereyim mi? Aramızda kalsın ama benim annem dünyanın en güçlü kadınıydı. Pirincin taşlarını ayıklardı, samanın tozlarını ayıklardı, mercimeğin karıncalarını ayıklardı hep. Sanki dünyanın kötü güçlerini ayıklarmışçasına sürekli iyiyi, kötüyü ayırırdı birbirinden..