© HaiNaku
Peter Solarz
Today's Document
noise dept.
One Nice Bug Per Day
trying on a metaphor
🩵 avery cochrane 🩵

Kiana Khansmith
Claire Keane
Not today Justin
Misplaced Lens Cap

⁂
sheepfilms
$LAYYYTER
occasionally subtle

shark vs the universe
he wasn't even looking at me and he found me

ellievsbear
🪼

if i look back, i am lost
TVSTRANGERTHINGS
seen from Malaysia
seen from United States
seen from Russia
seen from Türkiye

seen from Netherlands
seen from Australia
seen from Malaysia
seen from United States

seen from Denmark

seen from United States

seen from Türkiye
seen from United States

seen from Germany

seen from United States

seen from Chile
seen from Netherlands
seen from United States

seen from Türkiye

seen from Malaysia

seen from United States
@vakek-ang
© HaiNaku
Reminders:
Don’t let anyone treat you badly because you’re scared of losing them.
Someone who comes in and out of your life isn’t worth the stress.
You are not a reflection of those who could not love you properly.
You are a priority, not an option.
Bookworm peeps.
Poetry.
Bakit ako nag-stay?
1. Kahit ilang beses mo nang pinatunayan sa akin na dapat kitang iwan, hindi ako umalis. Umaasa kasi akong baka pagod ka lang o may pinagdaraanan kaya may mga pangako kang napapako at may mga nasabi kang masasakit.
2. Siguro dahil pakiramdam ko, kailangan mo ako. Ganun naman sa pagmamahal eh. Tulungan. Kampihan. Ako kakampi mo diba? Kaya hindi kita iiwanan.
3. Baka hindi uso sa akin ang mapagod. Na kahit ilang beses mo nang pinaramdam sa akin na parang hindi tayo para sa isa’t-isa, nag-aabang pa rin ako. Hinihintay ko na titingin ka ulit sa akin, yayakapin ako at bubulong ng “Sorry kanina. Mahal na mahal kita. Alam mo yun.”
4. Marahil ako yung tipo ng taong mas mahal kita kaysa sa mas mahal ko ang sarili ko. Sasabihin ng iba, katangahan yun pero sa totoo lang, ikaw ang lakas ko. Masaya akong minamahal kita kahit minsan, ang sakit sakit na.
5. Baka natatakot lang ako. Natatakot ako na mawala ka sa akin kaya ayokong umalis. Umaasa ako na pwede pang magbago. Umaasa ako na pwede pang maayos ang lahat. Natatakot akong mawala ka kasi mahal na mahal kita.
Sana ganun ka rin sa akin.
Putsa! Hahaha
Habang naiisip ka
Habang sinusulat ko ang mga salitang ito, naiisip kita. Habang naiisip kita, may tila basang tubig na nahuhulog saking mata. Di ko mapigilan. Tuloy tuloy lang siya. Sumisikip ang dibdib ko. Nilalabanan ko kasi ang sakit na nararamdaman ko. Dapat nakalimutan ko na. Dapat okay na. Pero sa tuwing lalayo ako, may kung anong gustong palapitin ka. Habang naiisip ka, naguguluhan ako. Hindi ko alam kung dahil naramdaman mo ng wala ako o dahil naisip mong hindi pwedeng maging kayo. Tama bang magkaganito ako? Dapat bang hayaan ko lang ito? Habang sinusulat ko ito at naiisip ka.... tama na! Wala ka naman ibang ginagawa. Ititigil ko na to. Wag pairalin ang EQ. Paganahin ang IQ.
Just reminding myself. 😄
Truth hurts.
Letting go. Brain: Fast learner. Ok bye. Heart: Yes it's complicated. But I still want him. Unresolve issue until this time.
PA-FALL.
May mga taong pa fall. Mga taong sasabihing gusto ka nila, tapos kapag pinagbigyan mo sila at mas kinilala mo sila. Onti onti silang nawawala kung kailan nahuhulog ka na.
Yun ang pinaka gagong gagawin mo sa isang tao. Yung taong nananahimik sa isang tabi na pilit inaayos ang buhay niya at gusto lang maging masaya tapos ang gagawin mo gagawin mo lahat ng bagay na magpapakuha ng atensyon niya tapos sa huli bigla kang mawawala? Huwag ganun. Huwaaw!! ( babalu voice )
Script writing. Yes na-experience kong maging writer sa isang project nung nasa college pa ko. Masaya yun kasi mag iisip ka kung paano ang takbo ng segment mo. Nakakamiss ding gawin.
Mga salitang sana ay mabasa mo
Hindi ako yung tipo ng babaeng gumagawa ng first move. Never ko yun ginawa sa lahat ng nagustuhan kong lalaki. Lagi lang ako naghihintay para imessage ako o kausapin ako. Pero dumating ka. Hindi ko alam kung anong meron ka at parang nagbago ang tingin ko tungkol sa first move. Sinubukan ko. Kasi inisip kong wala namang masama kung susubukan ko. Gusto ko lang makilala ka dati. Gusto ko lang malaman kung sino ka kasi nagkaron ako ng interes. Hindi ko alam kung anong nangyari sakin. Para akong tanga (dati ng tanga pero parang mas lumala). Naging okay naman tayo. Nasabi ko sayo ang nararamdaman ko. Nasabi mo din pero parang magulo. Nung una pareho tayo pero sa pangalawa, hindi ka na sigurado. Tinuloy ko pa din kahit hindi ka na sigurado. Baka lang kasi may magbago ulit. Gusto ko yung nararamdaman ko para sayo. Pero bat ganun? Lumalamig. Mainit dapat ngayon, bakit lumalamig? Yung nararamdaman ko hindi lumalamig. Pero yung pakikitungo mo ang malamig. Tinanong na kita dati kung may iba kang gusto pero sinabi mong wala. Naniwala ako at gustong gusto kong paniwalaan yun. Kasi masakit kung meron. Sinabi mo naman na dati "you deserve someone better" pero para akong bingi na walang naririnig. Hindi pala ako bingi, ayoko lang pakinggan. Ayokong tanggapin. Baka kasi ikaw yung someone better ko kaya hindi pa din ako umalis. Ngayon tinatanong ko na ang sarili ko kung kaya ko ng umalis. Sa pangalawang beses, aalis ako at wala ng balikan. Mahirap. Oo, mahirap. Nasanay ako. Sinanay ko ang sarili kong unang lumalapit sayo. Sana kaya ko. Sana kaya kong hindi ka makita, makausap, mayakap. Ngayon pa lang namimiss na kita. Alam ko namang wala kang gagawin kung maramdam mong hindi na ko nagpaparamdam. Para lang akong hangin para sayo. Susubok ulit ako ngayon ng first move. First move ulit para iwan ka. Hindi mo man ito alam pero masaya akong nakilala kita. Tumutugtog sa isip ko yung kantang "Bakit nga ba mahal kita, kahit di pinapansin ang damdamin ko...". Memorable yan. Kasama kasi kitang pinanood ang pelikulang may soundtrack nyan. Eto na. Susubukan ko na. At sana makayanan ko to.
Mga salitang sana ay mabasa mo
Hindi ako yung tipo ng babaeng gumagawa ng first move. Never ko yun ginawa sa lahat ng nagustuhan kong lalaki. Lagi lang ako naghihintay para imessage ako o kausapin ako. Pero dumating ka. Hindi ko alam kung anong meron ka at parang nagbago ang tingin ko tungkol sa first move. Sinubukan ko. Kasi inisip kong wala namang masama kung susubukan ko. Gusto ko lang makilala ka dati. Gusto ko lang malaman kung sino ka kasi nagkaron ako ng interes. Hindi ko alam kung anong nangyari sakin. Para akong tanga (dati ng tanga pero parang mas lumala). Naging okay naman tayo. Nasabi ko sayo ang nararamdaman ko. Nasabi mo din pero parang magulo. Nung una pareho tayo pero sa pangalawa, hindi ka na sigurado. Tinuloy ko pa din kahit hindi ka na sigurado. Baka lang kasi may magbago ulit. Gusto ko yung nararamdaman ko para sayo. Pero bat ganun? Lumalamig. Mainit dapat ngayon, bakit lumalamig? Yung nararamdaman ko hindi lumalamig. Pero yung pakikitungo mo ang malamig. Tinanong na kita dati kung may iba kang gusto pero sinabi mong wala. Naniwala ako at gustong gusto kong paniwalaan yun. Kasi masakit kung meron. Sinabi mo naman na dati "you deserve someone better" pero para akong bingi na walang naririnig. Hindi pala ako bingi, ayoko lang pakinggan. Ayokong tanggapin. Baka kasi ikaw yung someone better ko kaya hindi pa din ako umalis. Ngayon tinatanong ko na ang sarili ko kung kaya ko ng umalis. Sa pangalawang beses, aalis ako at wala ng balikan. Mahirap. Oo, mahirap. Nasanay ako. Sinanay ko ang sarili kong unang lumalapit sayo. Sana kaya ko. Sana kaya kong hindi ka makita, makausap, mayakap. Ngayon pa lang namimiss na kita. Alam ko namang wala kang gagawin kung maramdam mong hindi na ko nagpaparamdam. Para lang akong hangin para sayo. Susubok ulit ako ngayon ng first move. First move ulit para iwan ka. Hindi mo man ito alam pero masaya akong nakilala kita. Tumutugtog sa isip ko yung kantang "Bakit nga ba mahal kita, kahit di pinapansin ang damdamin ko...". Memorable yan. Kasama kasi kitang pinanood ang pelikulang may soundtrack nyan. Eto na. Susubukan ko na. At sana makayanan ko to.