Sep 23, 2019
"Huzur"a bağlı bir "Iskelet çiçeği" çizeceğim. Huzurum şeffaf, yok gibi ama hala orada olmasını umuyorum anlamını taşısın diye.
Yaprakları gözükmüyor. Çünkü yaşlarım düştü üstüne. Acıyı tattılar. Kuruyor. Yaşlar birer birer kuruyor. Ve yapraklar tekrar beliriyor. Yaşıyormuş gibi.
Sanki az önce acıya teslim olmamış gibi. Az önce yok olmak istemiş ama onu tutan daldan kopamamış gibi.
Ben de öyleyim işte güzel çiçek. Kaybolmak istiyorum. Ama bir dalım var. Beni bulunduğum toprağa bağlı tutan.
Fakat her acı da daha da şeffaf oluyorum. Ve yırtılıyor yapraklarım. Toprak beni tutuyor olsa da ben kendimi bu hayatta tutamıyorum.
