[visnelik]

değer verdiklerim. değerini koruyanlar. ve değerini hiç kaybetmeyecekler. hep saygım ve değerim baki olacak biliyorum.

bi insanı üzmemeye çalışmanın kıymetini gördüm ve yaptım ve hala görüyorum ve yapıyorum. biliyorum en temelinde.

nice güzel şeyler yaşadım. yaşıyorum. yaşayacağız da.

olduğum a. dan ve durumdan mutluyum. ve en önemlisi; kendim, kendimin içine siniyor.

bu günleri sen yarattın, bir şekilde a.

teşekkür ederim.

iyi ki!

[visnelik]

‘mutsuzum ama keyfim yerinde’ değil.

[visnelik]

dolunay var b.

çok güzel.

buruk ve umut dolu.

[visnelik]

Düşük hissettiğim günlerde; geçmişte içimi tam dökemediğim için aklıma gelen 2 kişi var. döksem rahatlayacakmışım gibi. aslında birine bi denedim, muhtemelen birine de hiç başlamayacağım. (ya da belki de dayanamadıkça küçük küçük yapıyorum sayılır yıllardır)

kendimi bunlarla yaşamaya alıştırmaya çalışıyordum aslında seneler içinde aklıma nadiren geldikçe.

alakasız bir gecede aklıma geliyorduysa çok da becerememişim değil mi?

‘içinde duracağına dışına mı çıksın’ ha a.?

bir rakı masasında olmasını tercih ederdim. ohh ne güzel altını, üstünü, berisini, gerisini konuşurdum. valla canım çekti.

ahaha. dertlenirken şerefenin hayaliyle keyiflendik ya yine.

[visnelik]

göründüğünden daha fazla anlam barındırıyordu.

bu şarkıyı öğrendiğim an,

bu günü yaşadığım hissiyatlar,

anlık durumum…

iyi hissettirenlere selam olsun. canlarım.

[visnelik]

ben bu yıl yeni yıla girerken fark ettim ki; kimsenin önceliği değilim.

teşekkür ederim!

[visnelik]

ot gibiyim.

[visnelik]

büyük masalar kurasım vardı.

yalnızlığımdan olsa gerek.

[visnelik]

.

[visnelik]

kilimin üstünde neye ağladığımı bile bilmeden ağlıyordum.

biliyor muydum?

[visnelik]

içime taş (ya da domuz) (ya da cuk) (ya da dank) oturdu.

[visnelik]

içmeden durduğum bir alkol masasında,

dünden bugüne,

şerefe!

[visnelik]

arak.

araf gibi.

[visnelik]

Bir gün, bir evde, bir kedi  Vardı.  O gün, bir evde, o kedi  Benden sıcaklığını esirgemedi.  O gün, o evdeki o kedi  Beni bana götürdü getirdi.  Ona şarkılarımı söyledim;  Uyudu, bakıyordum, benimleydi.  Bir ikilem oldu beklenmedik;  Geçmiş günlerin yumaklarını didikledi.  Var mıydı, yok, var gibi  Kucağımdaydı kedi.  Gözlerindeydi gözlerim,  Gözleri gözlerimdeydi.  Ellerimi tırmalıyordu elleri…  Ürperdim, birden içim titredi.  Bir gün, bir evde, bir kedi  Vardı.  O gün, bir evde, o kedi  Beni taa çocukluğumdan aldı.  O gün, o evdeki, o kedi,  Bak-işte, neler olmuş der gibi,  Getirdi beni gençliğime bıraktı.  Anı bahçelerinde üşümek sıcaktı.  Babamın öldüğünde aylardan Hazirandı,  O elli dördündeydi, ben yedi.  Bir ışık söndüğünde yol yandı.  O kedi bunları nasıl da bildi.  Bir gündü, bir evdi, o kedi  Taş attı bütün kuyularıma.  Durup-dururken dikenli uykularıma  Ninniler söyledi.  Bu bir öykü idi;  Ben mi anlattım, o mu dinledi.  Saklamalı mıydı, ya da söylemeli mi;  Ne o ev vardı, ne o gün, ne de o kedi.

[visnelik]

günün özeti.

canıms.

[visnelik]

gülperiş hepimizi eve bıraktı. canıms.

[visnelik]

içimde bir sıkıntı.

sebebi belli de işte.

bazen çözemezmişsin.

[visnelik]

ukte.