çayımtırak☕

[vulpeculaaa]

"Budur benim payıma düşen,

Budur benim payıma düşen,

Benim payıma düşen, bir perde asılmasının benden aldığı gökyüzüdür."

[vulpeculaaa]

Çocukluğumu özlüyorum işte yine bir gece yarısı. Gece vakti boğazımın acısından uyuyamamışken annemin yanına gidip onu uyandırmak istiyorum. Uykulu gözlerle "N'oldu kızım?" demesini ; hafif ağlamaklı bir sesle "Boğazım acıyor, uyuyamıyorum." demeyi. Sonra alnımdan öpüp "Gel buraya." diyip koynuna almasını...Orada her nasıl oluyorsa(!) bütün acılarımın geçmesini özlüyorum. Ben aslında bütün acılarımı unuttuğum o koy'u özlüyorum.

🧷

[vulpeculaaa]

"Kalbim,

demir masanın küfü, örtünün yırtığı

camın kırığı, patlayan freni hayatımın.

Kalbim, anla, bitti mevsim

bir başka yolcu yok sana."

[vulpeculaaa]

“Biri ölür üzülmezsin, sonra sandalyeye asılı hırkasını görürsün,o hırkanın duruşu kalbine oturur.”

— Nuri Bilge Ceylan

🌼18.09.2020...öğretmeniningüzelçocuğu🌼

[edebiyatdemi]

“Ben ruhumla değil, bacaklarımla kaçtım. Ruhum hala onun peşinde.”

— Peyami Safa, Matmazel Noraliya'nın Koltuğu

[vulpeculaaa]

🍂

[vulpeculaaa]

Ölüm ne tuhaf... Kafanda dolaşan onca anıya rağmen sanki hiç var olmamış gibi. Sadece düşüncelerinin bir parçası kadar var olmayı başarabilen bi şeymiş gibi. Hani inandığın varlığına inat sanki seni yalancı çıkarmak içinmiş yokluğu. Geride kalmak ne tuhaf...

🌼27.O8.2O19🌼

[vulpeculaaa]

Geçen gün bir çocuk gördüm. Gülen gözlerinden bir çift tohum ektim yüreğime, umut yetişsin diye. Acı sözler kabimi tırmıklamış olacak ki hala yeşermedi umudum. Ne diyeyim, çocukların gülüşleri daim olsun...

🧷

[vulpeculaaa]

# Yani oğlunu gürcüler mi öldürdü ?

* Evet ama ne fark eder ki ?

# Nasıl yani ? Oğlunun mezarının yanına bir Gürcü gömdün.

# Ahmed, fark eder mi ?

* ...

# Cevap ver !

* Hayır, fark etmez.

Mandalina Bahçesi - 2013

[vulpeculaaa]

"Bazen sadece yorgun oluyor insan. Ne küs ne yalnız ne de aşık."

[vulpeculaaa]

Çocukluğumu özlüyorum işte yine bir gece yarısı. Gece vakti boğazımın acısından uyuyamamışken annemin yanına gidip onu uyandırmak istiyorum. Uykulu gözlerle "N'oldu kızım?" demesini ; hafif ağlamaklı bir sesle "Boğazım acıyor, uyuyamıyorum." demeyi. Sonra alnımdan öpüp "Gel buraya." diyip koynuna almasını...Orada her nasıl oluyorsa(!) bütün acılarımın geçmesini özlüyorum. Ben aslında bütün acılarımı unuttuğum o koy'u özlüyorum.

🧷

[vulpeculaaa]

Eğer sizi anlayan tek bir kişi yoksa hayatınızda yalnızsınızdır. Birçokları var ki çevrenizde sevgi yumakları lakin sizi anlamakta.... O sevilmek duygusu sadece yalnızlığınızı uyuşturucu bir morfin. Ya gece... Gece, morfine panzehir.

🧷

[vulpeculaaa]

Karanlık bir odada yakılan bir mumun ışığında bir kuşun kanat çırpışı düşüyor duvara. Bu yansımanın aslı bir taklit de olabilir gerçek bir kuş da. Aslını taklitten ayıran nedir bu yansımada? Gerçeğin ayrımına nasıl varır insan yalnızca duvardaki yansımayı görebiliyorsa?

🧷

[vulpeculaaa]

" İyiyim falan diyorum sana ama

Bunlar hep sen yanımda olmadığından."

Didem Madak

[vulpeculaaa]

En zoru da konumları birbirine göre farklı olan insanlar için... Muhabbetini özlediğim geceden sen bi habersiz, özlenilenli gecene selam olsun yine bi habersiz....

🧷

[vulpeculaaa]

Şimdi bana biraz çam havası lazım  Biraz yeşil  Biraz mavi  Bir semaver de  Odun ateşinde demlenmiş çay  En çokta huzur…☕🌲🚲⛺📑

[vulpeculaaa]

‘Bir başka ülkeye, bir başka denize giderim’, dedin . 'bundan daha iyi bir başka şehir bulunur elbet.  Her çabam kaderin olumsuz bir yargısıyla karşı karşıya;  -bir ceset gibi- gömülü kalbim.  Aklım daha ne kadar kalacak bu çorak ülkede?  Yüzümü nereye çevirsem, nereye baksam,  kara yıkıntılarını görüyorum ömrümün,  boşuna bunca yıl tükettiğim bu ülkede.' 

Yeni bir ülke bulamazsın, başka bir deniz bulamazsın.  Bu şehir arkandan gelecektir.  Sen gene aynı sokaklarda dolaşacaksın,  aynı mahallede kocayacaksın;  aynı evlerde kır düşecek saçlarına.  Dönüp dolaşıp bu şehre geleceksin sonunda.  Başka bir şey umma. Ömrünü nasıl tükettiysen burada, bu köşecikte,  öyle tükettin demektir bütün yeryüzünü de. 

[vulpeculaaa]

Kimi zaman hiç uyunmamış geceler ertesinde, pazartesiler cuma oluyor, cumalar pazartesi. Aylar geçiyor, değişiyor mevsimler; hiç yaşanmamışlar gibi. Oysa ne çok sene birikti ardımda. Bilmiyorum ki, birikecek mi bir bu kadar daha?  Ardıma dönüp bakıyorum da, dallarımı kıran rüzgârları bile affetmişim ama, bir kendime uzanamamış elim.Yastıklarım kuş tüyüymüş de, ağır gelmiş düşüncelerim. Biriktirdiğim keşkeler, ardımdan bile söylenmeye yetermiş. Bütün heveslerim, genellemelerin içinde yitip gitmiş. Oysa ne çok cümlem vardı benim. Her şeye inat, yüreğimi ısıtan ne çok hayalim. Biliyorum, bu kadar kırılgan olmayı kaldırmıyor hayat. Her tökezleyişte kendi içine saklanınca, sıvazlamıyor sırtını. Pencere önü çiçekleri değiliz ki, anlayışlı bir el alıversin bir çırpıda içeri. Hadi aldı diyelim, gün ışığı olmadan ne kadar yaşanır ki?