[mrwickk]

Jak dziwny jest cztowiek.

Kłoci sie z zywymi i daje kwiaty zmarłym.

Pozostaje przez lata bez rozmowy z żywa osobą, a kiedy umiera, składa mu hołd.

Nie ma czasu na odwiedziny na żywo, ale ma czas na stype.

Nie dzwoni, nie obejmuje, nie dba o dobre relacje za zycia, ale rozpacza po zmarłym.

Wydaje sie, ze najcenniejszą rzecza jest śmierć, a nie życie

[mojemysliplacza]

,,Na każdym zawsze zależy mi bardziej, nikomu nigdy nie zależało bardziej na mnie niż na innych."

Martwię się o każdego a o mnie nikt

Moje myśli płaczą

[po-prostu-zniszczona-deactivate]

Gdybyśmy tylko mogli wrócić do przeszłości i śmiać się tak jak kiedyś...

@po-prostu-zniszczona

[8hotoke8]

“Chciałabym, żebyś przy słuchaniu miłosnych piosenek myślał o mnie jak ja o tobie”

- Hotoke 21.09.2020

[gabisza123]

[roztargnienia-deactivated202205]

Mam przeczucie, że nie bedzie mnie tu za rok Wiec pośmiejmy sie troche za nim odejde

[szklane-pluca]

[7tny]

[ksiezycowy-chlopiec]

“z ranami na Ciele też mnie pokochasz?”

— Baku.

[shinysharkfireskeleton]

,,Masz prawo czuć to, co czujesz. Masz prawo myśleć inaczej niż wszyscy. I nie musisz się z niczego tłumaczyć. Przed nikim, z wyjątkiem samej siebie.“

[aleksytymik]

“Czasem najdroższej osobie nie powiesz Tego, o czym krzyczy serce”

— Pawbeats ft. Bisz “ Niemożliwość pożegnań”

[once-again]

"Każdy człowiek ma swój limit. Limit uczuć. Limit bólu. Limit łez. Limit nienawiści. A nawet limit przeprosin. Czasem ludzie potrafią wytrzymać długo. Długo i cicho, by wyciągnąć wnioski. A potem zebrać się i odejść bez najmniejszych wyjaśnień."

- W sieci uczuć

[nightangelforyou]

Wystarczy powiedzieć: jebać to. Koniec. Albo ktoś się cieszy, że cię zna, że utrzymuje z tobą kontakty albo niech spierdala. Jeśli chcesz aby wszyscy cię lubili zacznij sprzedawać lody.

— Pokolenie Ikea

[crying--is--okay]

[afektywna]

Jestem tylko małym elementem świata. Beze mnie można żyć.

[grustniygoner-deactivated201904]

[pracownia-dobrych-mysli]

“Najtrudniej jest z osobami, które wiesz, że mają piękną duszę, ale niezmiernie ciężko przedrzeć się przez ich (nie)ludzką zbroję i pokonać mur jaki dookoła siebie wybudowały.”

— Aleksandra Steć