
tannertan36
Jules of Nature
Keni

Discoholic 🪩

Kiana Khansmith
No title available
$LAYYYTER
Game of Thrones Daily
NASA
he wasn't even looking at me and he found me
ojovivo
Sweet Seals For You, Always
Peter Solarz
Not today Justin
Misplaced Lens Cap
YOU ARE THE REASON

★

blake kathryn

Product Placement

Origami Around
seen from Spain
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from Spain

seen from United States

seen from Türkiye
seen from Singapore

seen from Malaysia

seen from Malaysia

seen from Australia
seen from Germany

seen from United States
seen from Singapore

seen from United States
seen from United States

seen from Canada

seen from United States

seen from Türkiye
seen from Nepal
@wijsdewegweg
Dummy
Ik ben het gewoon geworden om steeds te vertrouwen op een deus ex machina.
Plotlijn 1, links en Plotlijn 2, rechts.
Nijhoff/ Pfeijffer
Awater
Het wordt stil, het wordt warmer in de zaal. / Steeds zilter waait dun ratelend metaal. / De schrijfmachine mijmert gekkepraat. / Lees maar, er staat niet wat er staat. Er staat: / ‘O moeder, nooit zult gij de bontjas dragen / waarvoor elk dubbeltje werd omgedraaid, / en niet meer ga ik op mijn vrije dagen / met een paar bloemen naar het hospitaal, / maar breng de rozen naar de Kerkhoflaan…
Martinus Nijhoff
https://www.canvas.be/video/winteruur/2016-2017/ilja-leonard-pfeiffer
Asimov
“How do you spell "sugar?" Suppose Alice spells it p-q-z-z-f and Genevieve spells it s-h-u-g-e-r. Both are wrong, but is there any doubt that Alice is wronger than Genevieve? For that matter, I think it is possible to argue that Genevieve's spelling is superior to the "right" one.
Or suppose you spell "sugar": s-u-c-r-o-s-e, or C12H22O11. Strictly speaking, you are wrong each time, but you're displaying a certain knowledge of the subject beyond conventional spelling.” http://hermiene.net/essays-trans/relativity_of_wrong.html
Patrick Buhr
"What I Forgot To Say." (full short film, 2014)
Celentano
In augustus 2016 verscheen er een artikel in The Paris Review over iemand die zich bezig houdt met het neerschrijven van songlyrics in zijn vrije tijd. Wat hij opmerkt is dat het karakter van vele liederen ons bedriegt. Hoe liedjes die niet rijmen, je er van doen uitgaan dat ze wel rijmen, bijvoorbeeld. . Prisencolinensinainciusol is één van de nummers waar hij een transcriptie voor heeft gemaakt. Het is een lied geschreven in een wartaal, ontworpen om Amerikaans te klinken. Als je luistert naar het lied en kijkt naar de bijhorende videoclip, niet wetende dat er onzin wordt gezongen, heb je de indruk dat er een bestaande taal wordt gehanteerd. Wat echter eigenaardiger is aan dit nummer is dat bovenop deze indruk, het lied je doet geloven dat je zijn verhaal begrijpt. Het deuntje, de klanken, en de enscenering (video) van het nummer komen je immers bekend voor. Ze refereren naar verhalen waaraan je al eens bent blootgesteld. Ze doen een beroep op herkenning, op stereotypen. Door hun fragmenten gelijktijdig te laten spelen, geven ze je het gevoel dat er iets gaande is. Dat gegeven is interessant. Hoe betekenisloze, foute, incomplete dingen, je het gevoel kunnen geven dat er een zin is. Dat nonsens kan gebruikt worden om mee te spreken. Al ligt de taal eerder in het componeren van de onzin, dan in de onzin zelf. On Transcribing the Lyrics to Pop Songs, Madrid A., The Paris Review, 2/08/2016 https://www.theparisreview.org/blog/2016/08/02/on-transcribing-the-lyrics-to-pop-songs/