ย ย ย ย ย ย ย ๐ ๐๐๐๐๐ โ( @bauchiefโ )
HE ย KILLED ย THE ย UNSUB ย โ ย THE ย BOY ย โ ย three ย days ย shy ย of ย his ย twentieth ย birthday . ย he ย wonders ย what ย his ย jack ย will ย be ย like ย at ย that ย age , ย out ย of ย high ย school ย and ย on ย his ย way ย to ย a ย degree ย ( if ย he ย has ย anything ย to ย say ย about ย it ) , ย if ย he ย will ย be ย more ย bookish ย like ย he ย once ย was , ย or ย more ย jovial ย and ย carefree ย like ย his ย late ย mother . ย he ย wonders ย if ย his ย son ย will ย still ย be ย speaking ย to ย him , ย or ย perhaps ย theyโll ย grow ย apart . ย he ย hopes ย not . ย
ย ย ย her ย words ย float ย across ย the ย space ย between ย them .
ย ย ย he ย wonders ย if ย his ย son , ย too , ย will ย die ย before ย his ย time .
ย ย ย the ย unsubโs ย name , ย after ย all , ย was jack .
ย ย ย โ theyโve ย already ย started ย the ย investigation , โ ย he ย begins , ย his ย voice ย low ย and ย filled ย with ย โ ย what , ย resignation ? ย perhaps . ย he ย questions ย himself ย as ย well , ย questions ย his ย choices ย and ย his ย orders ย which ย culminated ย in ย the ย unsubโs ย death : ย what ย if ย heโd ย skipped ย his ย coffee ย that ย morning ; ย what ย if ย heโd ย walked ย faster ย down ย the ย corridor ; ย what ย if ย he ย hadnโt ย stopped ย to ย chat ย with ย rossi ย at ย the ย airport ย terminal ย โ ย scattered ย moments ย which ย couldโve ย been better ย spent , ย which ย couldโve ย altered ย the ย events ย of ย today . ย
ย ย ย ย โ strauss ย believes ย this ย couldโve ย ended ย another ย way . ย maybe ย sheโs ย right , โ ย he ย continues , ย the ย words ย bitter ย on ย his ย tongue ย โ ย strauss ย has ย had ย her ย eyes ย on ย his ย position ย as ย team ย leader ย for ย years , ย not ย for ย herself , ย but ย for ย someone ย else ย better ย suited for ย the ย job .
ย ย ย he ย wonders ย if ย jack ย knows ย that ย sometimes , ย even ย superheroes ย canโt ย save ย everyone
ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย ย sheโs been sitting & listening to him as he goes on about the aftermath of the case.ย ย & to hear the way heโs speaking.ย for a moment, it doesnโt register with her.ย ย the way heโs nearly placing any amount of blame on himself.ย it snaps her back into a presence of being there with him in the here & now.ย ย shrugging the blanket off her shoulders, she comes to kneel before where heโs seated.ย ย โ ๐๐จ๐งโ๐ญ ๐๐จ ๐ญ๐ก๐๐ญ. โย ย her finger slip into his hands.ย gripping, needy.ย
itโs been a week since aaron pulled that trigger that stopped what could have been her own death.ย jack had her in a most vulnerable position.ย a position she would never wish to be in again.ย ย โ ๐ฌ๐ก๐ ๐ฐ๐๐ฌ๐งโ๐ญ ๐ญ๐ก๐๐ซ๐. ย ๐ฌ๐ก๐ ๐ก๐๐ฌ ๐ง๐จ ๐ข๐๐๐ ๐ฐ๐ก๐๐ญ ๐๐จ๐ฎ๐ฅ๐ ๐ก๐๐ฏ๐ ๐ก๐๐ฉ๐ฉ๐๐ง๐๐. โย her fingers slip onto his wrists, light pressure applied but that same sense of needing to touch him in her fingertips.ย ย โ ๐ฐ๐ก๐๐ญ ๐๐จ ๐ฒ๐จ๐ฎ ๐ง๐๐๐ ๐ฆ๐ ๐ญ๐จ ๐๐จ ๐ญ๐จ ๐ฌ๐ก๐จ๐ฐ ๐ก๐๐ซ ๐ญ๐ก๐๐ญ? โ
qedesh was the one with a blade at her throat.ย the scar is still there upon brown skin to show it.
the bullet aaron fired left jackโs blood soaking the side of her face. drenching her hair.ย but she was still standing. still breathing.
โ ๐ขโ๐ฅ๐ฅ ๐ญ๐๐ฌ๐ญ๐ข๐๐ฒ ๐๐จ๐ซ ๐ฒ๐จ๐ฎ. ๐ข ๐๐จ๐งโ๐ญ ๐ค๐ง๐จ๐ฐ ๐ก๐จ๐ฐ ๐ญ๐ก๐๐ฌ๐ ๐ญ๐ก๐ข๐ง๐ ๐ฌ ๐ฐ๐จ๐ซ๐ค ๐ข๐ง๐ญ๐๐ซ๐ง๐๐ฅ๐ฅ๐ฒ-- ๐๐ฎ๐ญ... ๐ฃ๐ฎ๐ฌ๐ญ ๐ญ๐๐ฅ๐ฅ ๐ฆ๐ ๐ฐ๐ก๐๐ญ ๐ฒ๐จ๐ฎ ๐ง๐๐๐ ๐๐ซ๐จ๐ฆ ๐ฆ๐. โ
s-u-f-j-a-n-s-t-e-v-e-n-s
kianamaiart
discoholicmusic
germansingergirl
izzy806
blakekathryn
