Prague in the snow
Reblogging to let the countdown begin.

Kaledo Art

Discoholic 🪩
Jules of Nature
Alisa U Zemlji Chuda
Misplaced Lens Cap

pixel skylines

祝日 / Permanent Vacation

Andulka
we're not kids anymore.
taylor price

tannertan36
ojovivo
Sade Olutola

★
No title available
will byers stan first human second
Not today Justin

Kiana Khansmith
$LAYYYTER
YOU ARE THE REASON

seen from United States
seen from United States

seen from Singapore

seen from Canada

seen from Malaysia

seen from Georgia

seen from Norway
seen from United States
seen from United States

seen from United States

seen from T1
seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from United States

seen from United States

seen from United Kingdom

seen from Poland
seen from United Kingdom
@xbleedingunicornx
Prague in the snow
Reblogging to let the countdown begin.
Untitled | matiasderada
Location: Giza Pyramids, Giza Necropolis, Egipt
I really miss the place where I left my soul at.
I truly miss you Egypt.
Insta;;
@Spiegelmannnn
Έχεις κάποιο ταττοο;
Όχι ακόμα αλλά θα έχω πολύ σύντομα💜.
Σε σιππαρω με την κοπέλα που σου έστειλα το ανων
Κανένα σιπ με κοπελες😂.
Στην φωτογραφία προφίλ είσαι εσυ;
YAZ!
Ντρέπομαι πάρα πολύ αλλά ταυτόχρονα θελω τόσο να σε γνωρίσω καλύτερα που είμαι σε σημείο να κάνω άλλο ακκ και να σου στείλω να γνωριστούμε:(
Δεν δαγκώνω I swear.Στειλε από το κανονικό σου.Θα το εκτιμήσω πολύ περισσότερο.
Μου αρέσει ο τρόπος που σκέφτεσαι και το τι είσαι.θελω άτομα σαν εσένα να πάμε κάστρα και να κάνουμε βαθυστόχαστες συζητήσεις πίνοντας μπύρες.
Περιμένω κανονικό μήνυμα για να το κανονίσουμε💜.
There is currently a blackout in Sudan :
• 113 killed 💔 • 723 injured 💔 • 650 arrested 💔 • 48 woman raped 💔 • 6 man raped 💔 • 1000 missing 💔 • The internet in Sudan has been blocked out in efforts to keep this vital and cruel information from the rest of the world.
Pray for Sudan, for those innocent people who died defending their rights, a prayer for young children who were left without parents, for the healing of raped men, women and children, pray for the fact that no one else ever felt the burden of war on themselves.
I don't know what I should say or what I should do,and that's the worst part.My heart is broken and teared apart.I feel weak and powerless watching of this cruelty.For everyone out there and especially in Sudan,take care!
Σε όποια ηλικία κι αν είναι,οι άνθρωποι κάνουν ένα μόνιμο λάθος.
Νομίζουν πως έχουν χρόνο..
|ΚΛΕΙΣΕ ΤΟ ΣΧΗΜΑ|
Υπάρχει λόγος που δεν μοιραζόμαστε τα tumblr account μας,και αυτός είναι για να μπορούμε να γράφουμε.Να μπορούμε να εκφραζόμαστε.Να βγάζουμε πράγματα από μέσα μας χωρίς να φοβόμαστε αν θα φανούμε ποτέ ευάλωτοι στα μάτια κάποιου.Έτσι,χαίρομαι που αυτό το κατάφερα και μπορώ αυτή τη στιγμή να γράψω χωρίς να σκέφτομαι αν θα πέσει αυτό στην οθόνη του υπολογιστή σου.
Είναι περίεργες οι ανθρώπινες σχέσεις παιδιά.Περίεργες και επικίνδυνες.Τη μια μέρα μπαίνεις στο μακρύ προθάλαμο της ευτυχίας,μια αίθουσα αναμονής γεμάτη χαρά και ενθουσιασμό και λίγα βήματα πιο μέσα,βρίσκεις τον εαυτό σου παγιδευμένο στον αέναο λαβύρινθο της απελπισίας.Η χρονική διάρκεια κάθε σταδίου ποικίλει και μακάρι να είστε αρκετά τυχεροί ώστε να καταφέρετε να κλείσετε την πόρτα του λαβυρίνθου και να μείνετε στον όμορφο προθάλαμό σας.
Έχω να σας πω λοιπόν ένα μικρό μυστικό.Είμαι ερωτευμένος με τους κύκλους.Τόσο ερωτευμένος όσο είμαι και με τη ζωή.Είναι κάτι που πολλοί δεν θα καταλάβετε μα υπάρχει κάτι σε αυτό το σχήμα που με γοητεύει όσο τίποτα.Μα ακριβώς ο τρόπος που αντιλαμβάνομαι και νιώθω για τους κύκλους μπορεί να αποβεί εξαιρετικά καταστροφικός όταν το σχήμα δεν ακολουθεί την προκαθορισμένη του πορεία.Πριν λίγο καιρό λοιπόν,στράβωσα το διαβήτη μου.Και εκείνο το σημείο ήταν σημείο καμπής για τη ζωή μου.Γνωρίζοντας τόσο καλά πως να ζωγραφίζω κύκλους,έμαθα και πως να τους αλλάζω,να τους τροποποιώ.Έμαθα τις συνέπειες που μπορεί να έχει μια απότομη κίνηση του χεριού που κρατάει αυτό το διαβήτη.Μα πιο σημαντικά,έμαθα καλύτερα εμένα.
Και έρχομαι σε εσένα.Πολύ προσωπικά και πολύ άμεσα.Αυτό είναι το μόνο μέσο πλέον που έχω.Ένα κείμενο που δεν θα δεις γιατί αυτό πρέπει και γιατί διαφορετικά ίσως καταλάβεις πως στην όλη αλλαγή πορείας του διαβήτη μου δεν άλλαξαν και τόσα.Και αυτό δεν θα σε βόλευε καθόλου. Εγώ λοιπόν,πότε δεν προσποιήθηκα πράγματα.Πότε δεν έπαιξα με ανθρώπους.Ποτέ δεν εκμεταλλεύτηκα ανθρώπινα συναισθήματα.Όχι μαζί σου.Όχι με κανέναν.Όσα είπα και όσα ήμουν.ήταν και είναι εγώ.Ποτέ δεν είπα ψέμματα,ποτέ δεν σε κορόιδεψα.Όσο κι αν δεν χωράει αυτό στο μυαλό σου,ποτέ δεν ήμουν αυτό που τόσο θέλεις τώρα να πιστεύεις.Μπορεί να χάθηκα κάπου στη διαδρομή αναζήτησης των επιθυμιών μου για τη ζωή μα δε θέλησα στιγμή να σου κάνω κακό.Ας είμαστε ειλικρινής εδώ! Άφησα κάθε πτυχή της ψυχής μου μπροστά σου για να την προσέχεις και αν δεν τα κατάφερα τόσο καλά στην δική μου αντίστοιχη αποστολή πραγματικά λυπάμαι.Να μια διαφορά μας λοιπόν.Μα να και μια ακόμα.Έχω μάθει να σέβομαι αυτά που γράφω.Όταν ανοίγω το τετράδιο και ξεκινάω μια ιστορία δεν περιμένω ποτέ να είναι άριστη.Ξέρω πως η έμπνευση μου μπορει απλά να μην είναι εκεί μια μερα και μπορεί να καταστρέψω τα πάντα αν επιχειρήσω να συνεχίσω τα γραφόμενα μου εκείνη τη μέρα.Αν τύχει όμως και συμβέι αυτό ξέρω και τι να κάνω.Θα αφήσω εκεί την ιστορία μου.Θα την βάλω σε ένα όμορφο ράφι για να μπορώ να τη διαβάζω όποτε νιώσω την ανάγκη.Θα τη σεβαστώ,θα την προσέξω γιατί ήταν δική μου επιλογή η ιστορία αυτή.Δε θα σκίσω το τετράδιο.Δεν θα κάψω τις σελίδες.Δεν θα την πετάξω επειδή με πληγώνει.Δεν θα επέλεγα ποτέ τη λήθη,γιατί είμαι πολύ περήφανος για τον εαυτό μου.Γιατί τον σέβομαι και τον αγαπάω.Και αυτόν αλλά και τις επιλογές του.Εύχομαι λοιπόν το ίδιο για εσένα.Εύχομαι αυτό το βιβλίο και αυτή η ιστορία σου να βρίσκεται σε κάποιο ράφι όπως της αξίζει και να τη θυμάσαι με αγάπη,όπως της αξίζει και όπως αξίζει και σε εσένα.
Θα κάνουμε λάθη παιδιά.Θα τα σκατώσουμε και οι γραμμές μας θα φύγουν από το προκαθορισμένο σχήμα τους.Κανείς δεν θα μπορέσει να δει τον κύκλο μετά από τόσες μουτζούρες.Μα ακόμα κι αν φτάσουμε εκεί μπορούμε να κλείσουμε το σχήμα μας σωστά,χωρίς να αφήσουμε απλά μια τεθλασμένη γραμμή πίσω.Σας εύχομαι λοιπόν αυτό να καταφέρνετε σε κάθε προσπάθεια κύκλου σας από εδώ και πέρα.Κλείστε το σχήμα σωστά.Κρατήστε άτομα που αγαπάτε δίπλα σας,όσο δύσκολες κι αν ήταν οι καταστάσεις που βιώσατε.Άτομα που ακόμα σας αγαπάνε και τα αγαπάτε,ακόμα κι αν σας πλήγωσαν ή τα πληγώσατε.Μάθετε να συγχωρείτε για ανθρώπους που σας έδωσαν την ψυχή τους και ξέρετε πως θα το ξαναέκαναν με την πρώτη ευκαιρία.Κι αν δεν μπορείτε να κλείσετε με αυτό τον τρόπο το σχήμα σας γιατί τα άλλα άτομα δεν θέλουν να δουν,κάντε το μόνοι σας.
Πως; Μη σταματήσετε ποτέ να τους αγαπάτε.Όσο κι αν κάποιοι θέλουν να πιστεύουν,το να αγαπάς δεν σημαίνει πως δεν θα κάνεις λάθη.Το να αγαπάς αληθινά σημαίνει πως ΟΤΙΔΉΠΟΤΕ και αν συμβεί ή ειπωθεί δεν μπορείς να σταματήσεις να νοιάζεσαι,να ενδιαφέρεσαι και να τον αγαπάς ολοκληρωτικά.
Καλή σας τύχη λοιπόν και εύχομαι να τα καταφέρετε.Όσο για εμένα,σήμερα κλείνω το σχήμα μου,μονόπλευρα μα ελπίζω πως το κλείνω.Ίσως στο μέλλον να έχω την ευκαιρία να το κάνω λίγο καλύτερο,μα για τώρα απλά σε αγαπάω.Για όλα αυτά που ήσουν και ήμουνα μαζί σου.Και έτσι θέλω να μείνεις στο δικό μου κεφάλι.
Είναι περίεργες οι ανθρώπινες σχέσεις παιδιά.Περίεργες και επικίνδυνες.Κι αν παγιδευτήκαμε στο λαβύρινθο ίσως στο τέλος να βρούμε την έξοδό του και να πιάσουμε πάλι το διαβήτη μας,ξεκινώντας το σχηματισμό ενός νέου κύκλου!
in arabic, we don’t say goodnight, we say تصبحون على خير ( tusbihun alaa khayr ) which translate to “may you wake up to good news” and i think that’s beautiful
Τα βήματα των χορευτών που πηδούσαν στο ρυθμό κάποιου βαλς έξω από το παράθυρο μου, έκανε την ατμόσφαιρα αποπνικτική.Κι έμεινα να κοιτάζω και να χορεύω μόνος τώρα στο ρυθμό που μου είχες μάθει πριν καιρό.Έπαιρνα αγκαλιά κάποιο αντικείμενο και μετράγαμε τα βήματα μαζί.Δημιουργούσα ψευδαισθήσεις.Γιατί η αλήθεια είναι πως δεν ανήκεις στην πραγματικότητά τους.Δεν είναι εδώ η θέση σου.Όμως εγώ έπρεπε να μείνω παγιδευμένος μέσα εδώ.Να σε πλάθω μέρα με τη μέρα,μέχρι να σε σβήσουν τα γηρατιά μου από τη μνήμη.Έπρεπε να σε γεννάω κάθε πρωί και μέσα στα όνειρα μου γλυκά να σε αππχαιρετάω κάθε βράδυ.Κι η αλήθεια για τους άλλους ηταν διαφορετική.Πως θα μπορούσε να καταλάβει άλλωστε το πεζό τους μυαλό;Τι ξέρουν αυτοί από αγάπη; Πως είναι δυνατόν να με κρίνουν εκείνοι που ξέρουν μόνο να συμβιβάζονται; Για εκείνους το ιδανικό και το ονειρικά πλασμένο είναι απάτη.Τα μάτια τους θα δάκρυζαν αν τολμούσαν να δούνε πως σε κρατάω τις νύχτες και πόσα σου ψιθυρίζω κρυφά στ'αυτί.Γιατί τις νύχτες είσαι αληθινός.Και όσο κι αν φοβόμουν κάποτε το σκοτάδι,μόνο εκεί μπορώ να υπάρξω πια.Μόνο μαζί σου μπορώ να θεωρούμε ζωντανός.Ανούσιες και κούφιες οι ώρες του φωτός.Ρίχνουν φως,μα μόνο κρύβουν την αλήυεια.Τους τυφλώνει το φως.Μα μη φοβάσαι.Δεν θα τους αφήσω να με βλάψουνε.Πως να με τυφλώσει εμένα το φως όταν δεν το βλέπω πια.Μη φοβάσαι,σε κρατάω.Και είσαι κάλα εδώ κρυμμένος.Μη φοβάσαι τις φωνές τους και άκου τη δική μου.Κρατήσου απο αυτή,σφιχτά.Η ώρα περνάει και ο ήλιος απλώνεται ξανά πάνω απο τη μικρή πόλη για να τους χαρίσει μερικές ακόμα ώρες χαρούμενων αυταπατών.Μη φοβάσαι,εμένα δε με ξεγελά.Μη φοβάσαι,καλημέρα!
“Κι αν είχα τη δυνατότητα να διαλέξω μια στιγμή και να παγώσω το χρόνο για πάντα, τότε θα ήταν σίγουρα μια από εκείνες. Εκείνες τις στιγμές που ξαπλωμένοι ξημερώματα χανόμασταν ο ένας στο βαθύ ωκεανό των ματιών του άλλου.Τότε που αφηνόμαστε στις σκέψεις μας και που συχνά σπάμε αυτό το μοτίβο για να ανταλλάξουμε φιλιά. Αυτές τις στιγμές που μπορώ να χωθώ στην αγκαλιά του και να σβήσω όλο τον υπόλοιπο κόσμο μονομιάς.Μαγικές αυτές οι στιγμές που τα αισθήματα είναι σε έξαρση και δε χρειάζεται λέξη να ειπωθεί,μα κι’όλα ξαφνικά μπορεί να αλλάξουν. Γιατί έχω δει τις κόρες των ματιών σου να διαστέλλονται και έχω νιώσει ευτυχισμένος.Και έχω δει και μάτια βουρκωμένα και την ψυχή μου να ραγίζει.Και είναι τόσα που σου έχω πει κοιτάζοντάς σε.Πράγματα που ποτέ δε θα μάθεις.Και τίποτα δεν έχει σημασία όταν είμαι εκεί μαζί σου. Αν είχα λοιπόν τη δυνατότητα να παγώσω το χρόνο,αν κάποιος μου έλεγε να διαλέξω μια στιγμή,τότε αυτή θα ήταν.Ξανά και ξανά,πάντα αυτή θα ήταν η απάντηση.Να μπορώ να σε νιώθω για μια αιωνιότητα.Και ίσως τότε,όταν τα μάτια σου θα είχαν κλείσει,θα σου ψιθύριζα κάτι που ήδη ξέρεις μα ποτέ δεν σου έχω πει.Και ίσως τότε,να μπορούσα να σου πω πως σ’αγαπάω.Και ίσως τότε,ο υπόλοιπος κόσμος να έσβηνε στα αλήθεια και να έμενα εκεί,μαζί σου,ευτυχισμένος!”
Reblog if you're not homophobic
Every url that reblog’s will be written in a book and shown to my homophobic dad.
Find me a reason to be homophobic. -.-
❝September 1st. It’s time to go back home.❞