[e-uociec]

“Do obowiązków idealnego partnera należy posprzątanie bałaganu w tobołku, z którym przemierzamy życie. Powinien podnieść z podłogi naszą samoocenę i zawiesić ją na kołku wieszaka umieszczonego pod sufitem. Powinien miłosną fugą połączyć drobne elementy naszej zdezintegrowanej osobowości w przepiękną mozaikę. Musi być delikatnym, czułym i wybitnie sprawnym chirurgiem, który zszyje ranę szarpaną w naszym sercu, pozostawiając prawie niewidoczną bliznę. Dobrze, żeby kończył zdanie, które my zaczynamy. Odgadywał po jednej nutce nasz nastrój. Nie był, broń Boże, jak nasz ojciec czy matka. Był jak najczulszy ojciec i najlepsza matka. Musi być ślepy na przyrost wagi. Ma być męski, ale umieć doradzić w kwestiach związanych z modą. Ma pamiętać o kwiatach z okazji i kwiatach spontanicznych. I znać datę ostatniego okresu. Ma być delikatny w łóżku, ale mówić sprośności i dawać klapsa. Odróżniać seledyn od limonki. Podejmować ważne decyzje. Nie blokować nas w podejmowaniu ważnych decyzji. Być w szampańskim humorze bez picia szampana. Solidarnie nie lubić koleżanki, z którą jesteśmy w konflikcie, i przystąpić do ponownego lubienia natychmiast, gdy konflikt przeminie. Być złym policjantem. Być dobrym policjantem. Mieć umysł ścisły i artystyczną duszę. Ma zwrócić honor naszemu wewnętrznemu dziecku. Wyhamować w ramionach jego spazmy. Powiedzieć, że odtąd wszystko będzie już dobrze. Sprawić, żeby wszystko było już dobrze.”

— Katarzyna Nosowska “A ja żem jej powiedziała”

[bezciebienieistnieje]

“Aby dać delikatnie do zrozumienia, że cierpię, aby skrywać, nie kłamiąc, posłużę się podstępnym przemilczeniem: zaoszczędzę na niektórych znakach. Znaki słowne będą miały za zadanie przemilczać, maskować, wprowadzać w błąd: nigdy nie przedstawię słowami wybuchów swego uczucia. Nie powiedziawszy nic o spustoszeniach dokonanych przez lęk, będę mógł zawsze, kiedy tylko lęk minie, pocieszać się, że nikt o niczym się nie dowiedział. Siła języka: ze swoim językiem mogę robić wszystko: nawet, a zwłaszcza, nic nie powiedzieć. Mogę wszystko zrobić z językiem, lecz nie ze swoim ciałem. O tym, co skrywam w języku, mówi moje ciało. Mogę dowolnie kształtować swoje przesłanie, ale nie głos. Po moim głosie, cokolwiek on wypowie, inny pozna, że „coś mi jest”. Jestem kłamcą (przemilczając), nie aktorem. Moje ciało jest upartym dzieckiem, mój język jest bardzo okrzesanym dorosłym.”

— Roland Barthes (via bezciebienieistnieje)

[mimanchimoltoo]

[thoughtkick]

“Something I learned about people. If they do it once, they’ll do it again.”

— lomasdope

[obcesyjnie]

Po jakimś czasie człowiek przyzwyczaja się, zapomina i nawet nie czuje, że zimno, bo zapomniał, co to jest ciepło. To nie tak, że nie chcę kochać. Nie interesują mnie sztuczne relacje, pozorne przyjaźnie, miłość na siłę. Człowieka chcę - w całej jego prostocie, w szczerości. W serca drżeniu.

Kobieta z charakterem

[polskie-zdania]

“Taka jest natura miłości (…). Próba opisania jej doprowadzi kobietę do szaleństwa. Sprawia, że poeci piszą o niej bez końca. Gdyby któremuś z nich udało się ująć ją w przelanych na papier słowach, inni odłożyliby pióra. Nie da się tego zrobić. Ale tylko głupiec twierdzi, że coś takiego jak miłość nie istnieje. Kiedy się widzi dwoje młodych patrzących na siebie wilgotnymi oczami, to ona tam jest. Tak gęsta, że możesz ją rozsmarować na chlebie i zjeść. Widząc matkę z dzieckiem, widzisz miłość. Poznajesz ją, kiedy czujesz jak ci się burzy w brzuchu, nawet jeśli nie potrafisz wyrazić jej słowami.”

— Patrick Rothfuss “Strach mędrca. Część 2″

[polskie-zdania]

“Nigdy nie wyrzekłam się się nadziei, że kiedyś wrócisz do domu - ale przestałam czekać na twój powrót. Człowiek ciężko to znosi, kiedy każdy dzwonek do drzwi albo sygnał telefonu zapierają mu dech w piersiach. W końcu musi dopuścić do siebie myśl, że jego życie podzieliło się na dwie części: przed i po, pomiędzy nimi zaś sterczy wbity twardo klin: strata. Nie krępuje on ruchów - można z nim chodzić, śmiać się, żyć jakby nigdy nic, ale wystarczy przystanąć na chwilę i zgiąć plecy, a w środku poczuje się bardzo wyraźnie ziejącą pustkę.”

— Jodi Picoult “Zagubiona przeszłość”

[polskie-zdania]

“…Wystarczy ulec magii początku ustalonego przez fizyków i astronomów, wyzerować licznik i sporządzić listę ślubów i przyrzeczeń, których i tak nie dochowamy. Pierwszego papierosa zapalimy już po noworocznym obiedzie, w połowie stycznia przestaniemy wierzyć, że do końca roku będziemy biegle mówić po angielsku, odchudzanie odłożymy na „lepszy czas" urlopu latem. Do tej pory i tak wszyscy o tym zapomną. Jednakże w tę wyjątkową noworoczną noc ciągle nam się wydaje, że zaczyna się nie tylko nowy rok, ale że zaczyna się wszystko. Zrobimy sobie tej nocy psychiczny remanent, wyspowiadamy się przed sobą, rozgrzeszymy i obiecamy, że będziemy od rana lepsi. Głównie dla siebie samych.”

— Janusz Leon Wiśniewski “Intymna teoria względności”

[polskie-zdania]

“- Wiesz, że wyspa Janus wzięła swoje imię od łacińskiego słowa Ianuarius, styczeń? Została nazwana na cześć boga o tym samym imieniu. Bóg ten ma dwie twarze, zwrócone do siebie tyłem, i jest dość paskudny. - Ten Janus jest bogiem czego? - Drzwi. Zawsze patrzy w dwie strony, jest rozdarty, bo spogląda na rzeczy z dwóch różnych perspektyw. Styczeń spogląda w nowy rok, ale też ogląda się za siebie, żegnając mijający rok. Widzi przeszłość i przyszłość.”

— M.L. Stedman “Światło między oceanami”

[573p5]

Moscow, Russia - Autumn 2020

[polskie-zdania]

“Ja w przeddzień Wigilii płakałem, myśląc o osobach spędzających Boże Narodzenie w samotności. O starszych ludziach czekających w domu opieki na swoje dzieci, które nigdy nie przyjechały. O pacjentach szpitali siedzących w brudnych salach udekorowanych byle jakim łańcuchem. Jako dorosły również płakałem. Płakałem, bo widziałem ludzi idących ulicami z torbami wypełnionymi alkoholem, by zapomnieć. Płakałem na widok dzieci śmiejących się do mężczyzn przebranych za Świętych Mikołajów. Płakałem, bo zapomniałem, jak to jest się tak śmiać.”

— Agata Rybka “31 korytarzy”

[polskie-zdania]

“W najcudowniejsze rzeczy trzeba wierzyć, żeby móc je zobaczyć. W latające renifery i anioły. W pokój na ziemi, dobrą wolę, nadzieję i radość. One są prawdziwe, ponieważ ich istnienie można sobie wyobrazić. Boże Narodzenie to nie jest data w kalendarzu, to jest stan świadomości.”

— Robert Fulghum “Oo! kilka uwag na temat życia po obu stronach drzwi lodówki”

[polskie-zdania]

“To jest tak jakby… jakby przeszkadzał mi każdy centymetr ciała. Nie wiadomo, co ze sobą zrobić. Chciałoby się gdzieś uciekać, gdzieś schronić, a wiadomo, że tam także nie będzie dobrze… że nigdzie nie będzie dobrze… I stamtąd znowu będę chciała uciekać.”

— Zofia Chądzyńska “Statki, które mijają się nocą”

[polskie-zdania]

“Bardzo często jestem samotny z wyboru, ale nie czuję się opuszczony – to jest zasadnicza różnica. Przecież wiele rzeczy trzeba robić w samotności i właściwie najważniejsze rzeczy w życiu (…) ludzie wymyślili w samotności. Ale wtedy jest to samotność, którą się wybrało świadomie. (…) Samotność jest chronicznym przeziębieniem duszy. Ludziom samotnym, co zresztą zostało zbadane, jest autentycznie zimno. Wielu ludzi samotnych idzie do internisty z przeziębieniem, a powinni iść do psychiatry, ponieważ są przemarznięci od środka i nie można ich ogrzać ani pod kołdrą, ani alkoholem. To rodzaj wirusa, bo jak tylko znajdują kogoś, to nagle wszystkie choroby im mijają. Dzisiaj to się nazywa psychosomatyzmem. Nie można leczyć ciała i zaniedbywać duszy albo odwrotnie.”

— Janusz Leon Wiśniewski “Arytmia uczuć”

[polskie-zdania]

“Pary mają dużo wyobrażeń na temat tego, czym jest lub powinien być związek. (…)Może być bardzo przydatne to, że partnerzy wypowiedzą na głos swoje świadome założenia i zaczną o nich myśleć. Czasem okazuje się, że każdy z partnerów myślał, że są to wspólne założenia i teraz odkrywa, że tak nie jest. Takim założeniem może być np. przekonanie, że partnerzy powinni zawsze rozumieć się nawzajem lub że powinni lubić w sobie wszystko, zawsze być dla siebie atrakcyjni seksualnie, nigdy się nie nienawidzić, nigdy się nie kłócić, zawsze trzymać wspólny front. Choć partnerzy mogą zaprzeczać, że mają takie wyobrażenia, kiedy pomyślą o tym racjonalnie, to w rzeczywistości często znajdują się pod ich panowaniem w większym stopniu, niż są tego świadomi.”

— Mary Morgan “Stan umysłu pary”

[understands]

[e-uociec]

“Tylko jedno jest bardziej puste od życia bez miłości, a mianowicie życie bez bólu.”

— Jo Nesbo “Wybawiciel”