3-4 günlük bi seyahatin sonucunda 3 gündür yataktan çıkamayacak kadar uykulu hissediyorum. bir yerlerim ağrımıyor ama uykuya doyamıyorum. çok garipsedim önce. uyku borcu denen zımbırtı olabilir mi diye düşündüm. 30 yaşındayım ve gündüz uykusu uyuduğum günlerin sayısı bir elin parmaklarını geçmezdi son 3 güne kadar. gündüz geç kalkıyor, kahvaltı yapıp tekrar yatıyor, yemek yiyip tekrar yatıyor ve erkenden uyuyabiliyorum. yani öyleydi bugüne kadar. bugünse uyku tutmuyor. kahve içtim diye muhtemelen ama içimi saran kötü hislere ne diyeceğiz öyleyse? biraz sessiz kalıp kendimi dinleyince (ki buna izin vermiyordum günlerdir) küçük bi depresif atak gibi geliyor. antidepresanım çok iyi geliyordu ama arkadaşlarım gelip gidince bi boşluğa düştüm sanırım. dünyadaki EN yalnız insan gibi hissediyorum. aylar sonra ağlamak geliyor içimden. haykıra haykıra. bir de bazen telefonumu fırlatasım geliyor. ilki belki ama ikinciyi yapmam ya. bu telefon beni hiçbir koşulda bırakmayan yegane şey. en azından şimdilik. bakalım saçma bi içerikle beynimi uyuşturarak uyumayı mı deneyeceğim yoksa pes edip yurdun bahçesinde volta atmak gibi bi çılgınlık mı…