Ne demiş Nazım Hikmet; Yürekli bir kadının başı, yüreksiz bir adamın omzuna ağır gelir.
hello vonnie
No title available
trying on a metaphor
Cosimo Galluzzi

@theartofmadeline
KIROKAZE
todays bird
No title available
Monterey Bay Aquarium
Cosmic Funnies
Not today Justin
Today's Document
🪼
I'd rather be in outer space 🛸
cherry valley forever

tannertan36
Stranger Things
$LAYYYTER
we're not kids anymore.

No title available

seen from United States
seen from Chile
seen from Saudi Arabia

seen from Russia
seen from Finland
seen from United States
seen from Spain

seen from Pakistan

seen from Malaysia
seen from Germany

seen from Canada
seen from Nepal
seen from Türkiye
seen from United Arab Emirates
seen from Malaysia
seen from Türkiye

seen from United States
seen from United Kingdom
seen from United States
seen from United States
@yazanadam23
Ne demiş Nazım Hikmet; Yürekli bir kadının başı, yüreksiz bir adamın omzuna ağır gelir.
" İnsan bir kere birine geç kalır
ve
bir daha hiç kimse için acele
etmez..."🍁
#GönülDağı
Yolun açık olsun Asuman.
"Otobüsün sol camından etrafı seyrederken, Sağ camından kaçırdıklarımızdan ibarettir bazen hayat.."
Bi sor bakalım güzel günler gelse bile yaşayacak hevesimiz kalmış mı diye.
Eskisi kadar özlemiyorum seni,
Ve ağlamıyorum olduk olmadık zamanlarda..
Adının geçtiği cümlelerde, gözlerim dolmuyor..
Yokluğunun takvimini tutmuyorum artık.
Biraz yorgunum..
Biraz kırgın..
Biraz da kirletti sensizlik beni!
Nasıl iyi olunur henüz öğrenemedim ama
“İyiyimler” yamaladım dilime.
Tedirginim aslında, seni unutuyor olmak,
Hafızamı milyon kez zorlamama rağmen yüzünü hatırlayamamak korkutuyor beni..
Gel diye beklemiyorum artık,
Hatta istemiyorum gelmeni..
Nasıl olduğun konusunda ufacık bir merak yok içimde.
Arasıra geliyorsun aklıma, banane diyorum
Benim derdim yeter bana banane!
Alıştım mı yokluğuna?
Vaz mı geçiyorum, varlığından?
Tedirginim aslında,
Ya başkasını seversem?
İnan o zaman seni hayatım boyunca affetmem..
Özdemir Asaf
Ne demişti Cahit Zarifoğlu; Güzel insanlar biriktirin “ nasılsın” yerine “yüreğin iyi mi “ diye sorsunlar.
En uzak mesafe, iki kafa arasındaki mesafedir. Birbirini anlamayan.
Belki bir gün ortak bir yalnızlıkta buluşuruz seninle. Bir vapurun buğulanmış penceresinin kenarında yahut bir otobüsün titrek seyrinde... Dünyanın ne kadar küçük olduğundan ya da havaların artık soğumaya başladığından bahsederiz. Belki bir gecenin nemli karanlığında iki çay içeriz, belki de bir sokakta karşılıklı susarak yürürüz. Bakarak Kız Kulesi’ne, dalgaların ritminde takılı kalırız. Herkesin yaptığı gibi bilmem kaçıncı defa Kız Kulesi’nin hikâyesini anımsarız. Tuhaf bir durum yaşar, neden buradayım, deriz. O an birbirimizden ne kadar uzaklaştığımızı fark ederiz. Zamanın her şeyi nasıl da yok ettiğini daha iyi anlarız. Belki bir gün karşılaşırız ve daha önce hiç karşılaşmamış gibi geçer gideriz.
Bu hayat benim. Yarısını başkaları için yaşadım. Geriye ne kadar ömrüm kaldı bilmiyorum. Belki kırk yıl, belki bir gün. Geriye kalan hayat benim ve ben nasıl istiyorsam öyle geçecek. Ben bu gemiden mutlu ineceğim…
Kimseyi arkasına bile dönüp bakmayacak kadar sevmeyin..
İnşallah reenkarnasyon yoktur ikinci bir hayatı kaldıramam.
Bi sor bakalım güzel günler gelse bile yaşayacak hevesimiz kalmış mı diye.
Eskisi kadar özlemiyorum seni,
Ve ağlamıyorum olduk olmadık zamanlarda..
Adının geçtiği cümlelerde, gözlerim dolmuyor..
Yokluğunun takvimini tutmuyorum artık.
Biraz yorgunum..
Biraz kırgın..
Biraz da kirletti sensizlik beni!
Nasıl iyi olunur henüz öğrenemedim ama
“İyiyimler” yamaladım dilime.
Tedirginim aslında, seni unutuyor olmak,
Hafızamı milyon kez zorlamama rağmen yüzünü hatırlayamamak korkutuyor beni..
Gel diye beklemiyorum artık,
Hatta istemiyorum gelmeni..
Nasıl olduğun konusunda ufacık bir merak yok içimde.
Arasıra geliyorsun aklıma, banane diyorum
Benim derdim yeter bana banane!
Alıştım mı yokluğuna?
Vaz mı geçiyorum, varlığından?
Tedirginim aslında,
Ya başkasını seversem?
İnan o zaman seni hayatım boyunca affetmem..
Özdemir Asaf
“Üzülme” der Mevlana ve devam eder; “Kaybettiğin her şey, başka bir surette bir gün mutlaka döner”.
Kelimeler yalnızlığı anlattı ve yalnızlığın içinde eriyip kayboldu. Yalnız kelimeler acıyı dindirdi ve kelimeler insanın aklına geldikçe yalnızlık büyüdü, dayanılmaz oldu.
Bayramda evden çıkarken aniden gelen misafir gibi gelsen olmaz mı ?
Yalnız aşkı vardır aşkı olanın
Ve kaybetmek daha güç bulamamaktan
Sen yüzüne sürgün olduğum kadın
Kardeşim olan gözlerini unutamadım
Çocuğum olan alnını sevgilim olan ağzını
Dostum olan ellerini unutamadım.