Solumda sen varsın, sağ kalamıyorum.
“İnsanlar solundan vurulduğu için sağ kalmak deniyor buna.”
One Nice Bug Per Day
art blog(derogatory)
macklin celebrini has autism
No title available
Three Goblin Art
Aqua Utopia|海の底で記憶を紡ぐ

izzy's playlists!

Discoholic 🪩
Cosimo Galluzzi
Game of Thrones Daily

oozey mess
Stranger Things

Kiana Khansmith

JBB: An Artblog!

JVL
NASA

@theartofmadeline
Peter Solarz

shark vs the universe
he wasn't even looking at me and he found me
seen from France
seen from France
seen from Sweden

seen from France

seen from United States
seen from Ecuador

seen from Malaysia
seen from Italy
seen from United States
seen from United States

seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
@yesilgibii
Solumda sen varsın, sağ kalamıyorum.
“İnsanlar solundan vurulduğu için sağ kalmak deniyor buna.”
Kendilerini bi bok sanan insanlar, size hak veriyorum. Tam bir boksunuz.
Derler ki,
“Kalbinin sesini dinle”
Ama eğer kalbin bir milyon parçaysa,
Hangi parçayı takip edeceksin ?
Ama inan bana, insanların çoğunun ruhu, bedeninden önce çürür.
Bence en kötüsü de bir şeylerin artık elinden değil de içinden gelmemesi. heves yok, inancın kalmamış, zorlayamıyorsun.
“Kuvvete dayanamayan adalet aciz, Adalete dayanamayan kuvvet zalimdir.”
— Sagopa Kajmer (via yaslicocukk)
Sinirlenince ağlıyorum üzülünce ağlıyorum mutlu olunca ağlıyorum neyim ben dev bir gözyaşı mı?
“Detaylara önem veren biri olmak o kadar zor ki. Başkasının çoktan çöpe attığı, hafızasından sildiği her şeyle sen çok uzun süre yaşamak zorunda kalıyorsun. Herkes devam ederken sen o anıların en ufak detaylarıyla hâlâ başa çıkmaya çalışıyorsun.”
Detaylarda boğuluyorum.
‘‘Şurama batan..’’ diyor şair,
‘‘Şurama batana özlem demeselerdi, bıçak derdim.’’
“Özlemler son bulmuş, hüzünlü tebessümler çiçek açmış.”
“Anlamam o kadar incesini. Sen yanımdayken yaşamak güzeldi işte.”
Gökyüzü olsam bile kimse kafasını kaldırıp bakmayacakmış gibi hissediyorum.
Gözlerin o kadar yeşil ki, öpsem gözlerinden, dudağımda bir orman filizlenir.
dostoyevski öyle bir laf etmiş ki, yirmi kere falan sesli şekilde tekrar ettim: “gücümü, içimdeki güçsüzlükle boğuşurken tükettim.”