[me to me] shut up I'm thinking :(:

[youareyourhero]

2024. Άλλη μία χρονιά που έφτασε στο τέλος της . Μία χρονιά που μου έμαθε να μη θεωρώ ποτέ τίποτα και κανέναν δεδομένο . Μια χρονιά που με έκανε δυνατή . Μια χρονιά που κατάλαβα ότι από το 2022 έως και σήμερα , μεγαλώσαμε . Αλλάξαμε . Μα πλέον δεν κυριαρχεί η νοσταλγία στο μυαλό μου , μα μόνο η ευγνωμοσύνη . Ωριμάσαμε , και αυτό τελικά δεν είναι τόσο κακό . Ο καθένας έχει πάρει πλέον τον δικό του δρόμο . Μα νιώθω τόσο τυχερή που είχα την ευκαιρία από τα 19 μου μέχρι τα 21 μου , να ζήσω πραγματικά . Και κει που σκεφτόμουν τι κάναμε λάθος , τι έκανα εγώ λάθος και έφυγαν κάποιοι άνθρωποι από τη ζωή μου , συνειδητοποίησα ότι δεν υπάρχει κάποιο ουσιαστικό λάθος . Η ζωή προχωράει και οι καταστάσεις αλλάζουν . Όπως αλλάζουμε και μεις μαζί . Και αυτό τελικά είναι κάτι αναπόφευκτο .

Το μεγαλύτερο μας λάθος είναι ότι θεωρούμε δεδομένους κάποιους ανθρώπους , θεωρούμε δεδομένο τον χρόνο και θεωρούμε δεδομένη την υγεία . Μα όταν καταλάβουμε ότι οι άνθρωποι γίνονται ξένοι από την μία μέρα στην άλλη , ότι ο χρόνος μας είναι περιορισμένος και ας φαίνεται άπλετος , και ότι η υγεία χάνεται από λεπτό σε λεπτό , μονάχα τότε θα εκτιμήσουμε τα απλά πράγματα σε αυτή τη ζωή .

Γι'αυτό φέτος τα Χριστούγεννα , ακόμα και αν δεν είσαι σε διάθεση να τα γιορτάσεις , όπως εγώ... φόρα έστω ένα μικρό χαμόγελο και σκέψου ότι όλα όσα ήθελες σε αυτή τη ζωή είναι ακριβώς μπροστά σου . Όσοι έφυγαν από τη ζωή σου το έκαναν διότι το επέλεξαν . Σταμάτα να κατηγορείς τον εαυτό σου και να λες ότι φταις . Ο καθένας κάνει τις επιλογές του και παρόλο που εκείνοι επέλεξαν να φύγουν , εσύ μπορείς να επιλέξεις να προχωρήσεις μπροστά . Και κάντο για σένα . Γιατί το αξίζεις . Από την άλλη υπάρχουν άνθρωποι που έμειναν με ένα κενό μέσα τους που δε θα κλείσει ποτέ . Ένα κενό που προήλθε από ανθρώπους που έφυγαν για πάντα . Και τελικά κάποιοι συνειδητοποίησαν ότι οι άνθρωποι , ο χρόνος και η υγεία μπορούν να χαθούν με ένα κλείσιμο των ματιών τους .

Κάντε περήφανους όσους είναι εκεί ψηλά..και για τους υπόλοιπους , κάντε περήφανους τους εαυτούς σας .

[youareyourhero]

Τίποτα δεν θα αλλάξει αν τίποτα δεν αλλάξει .

Μου πήρε καιρό να καταλάβω την συγκεκριμένη φράση , αλλά πλέον νιώθω την κάθε της λέξη .

Τα τελευταία χρόνια έχω κάνει πολλά λάθη στη ζωή μου . Κάποιες συμπεριφορές μου , κάποιες αντιδράσεις μου... μικρά πράγματα που όμως έχουν πληγώσει τους ανθρώπους γύρω μου .

Πολλές φορές έλεγα εντάξει θα το καταφέρω και θα το αλλάξω ή εντάξει δεν είναι κάτι δύσκολο την επόμενη φορά θα το σκεφτώ και θα πράξω αλλιώς . Και πάλι,έδινα υποσχέσεις που ποτέ δεν τηρούσα , καταλήγοντας να κάνω τα ίδια πράγματα, να πληγώνω τους ίδιους ανθρώπους στους οποίους υποσχέθηκα αυτή την αλλαγή .

Μα πώς να αλλάξει κάτι,αν όντως τίποτα δεν αλλάξει;

Κατάλαβα πως τελικά έχω ελαττώματα.

Κατάλαβα επίσης ότι δεν μπορώ να τα βελτιώσω μόνη μου .

Πήρα την απόφαση να πάω σε κάποιον ομοιοπαθητικό για να με βοηθήσει να βελτιωθώ σαν άνθρωπος . Να μην χρειαστεί να πληγωθεί κάποιος εξαιτίας της συμπεριφοράς μου ή των υπερβολικών αντιδράσεων μου .

Αποφάσισα επίσης να αρχίσω δουλειά . Ξέρω.. ακούγεται κάπως ας πούμε όχι ευχάριστο αλλά είναι κάτι που θα μου κάνει καλό. Θα απασχολεί το μυαλό μου κάποιες ώρες, θα γίνω πιο ανοιχτός και κοινωνικός άνθρωπος .

Τελικά είναι τα μικρά πράγματα που κάνουν κάποιον να απομακρυνθεί από εσένα,αλλά παράλληλα είναι τα μικρά πράγματα που φέρνουν την αλλαγή .

Όταν έχεις μία πληγή στο γόνατο, την φροντίζεις,της βάζεις μπεταντιν,την τυλίγεις με κάποια γάζα . Όταν όμως έχεις στην ψυχή; Εκεί τι γίνεται;

Πρέπει να αποδεχτείς τα λάθη και τα ελαττώματα σου . Μόνο έτσι θα έρθει η αλλαγή που αναζητάς .

Και αν κάποιοι άνθρωποι δεν θέλουν να είναι εκεί να δουν αυτήν την αλλαγή,δεν πειράζει. Κακία μη κρατάς σε κανέναν . Οι άνθρωποι σου θα είναι εκεί και αυτό έχει σημασία .

Γιατί τόσο για το σώμα αλλά ακόμα περισσότερο για την ψυχή ,ο δρόμος είναι μακρύς μέχρι, όχι να γίνεις τέλειος,αλλά καλύτερος αποτι ήσουν χθες ,και προχθές,και την προηγούμενη εβδομάδα,μήνα κλπ .

Και τελικά,αν κάτι μικρό αλλάξει θα αρχίσουν όλα να αλλάζουν !

[youareyourhero]

Κάθε φορά που μπαίνω σε αυτήν την εφαρμογή είναι επειδή έχω πραγματικά την ανάγκη να γράψω . Και τώρα είναι μία από αυτές τις στιγμές..

Είμαι με αυτόν τον άνθρωπο 2,5 χρόνια .

Είναι εκεί για μένα πάντα,με στηρίζει,με νοιάζεται,με φροντίζει..

Και έχουμε φτάσει στο σημείο να τον κάνω να αμφιβάλει για το αν θα μπορεί να αντέξει όλη αυτήν την πίεση και τη στεναχώρια που του προκαλώ .

Τσακώνομαι χωρίς λόγο,βγάζω γκρίνια, θυμό, ζήλεια..

Ήταν ο μόνος άνθρωπος που με είχε αποδεχτεί με όλα αυτά,αλλά και η υπομονή έχει τα όρια της .

Δε θέλω να είμαι σε αυτή τη σχέση μόνο και μόνο επειδή δε θέλω να μείνω μόνη μου .

Θέλω να είμαι σε αυτήν την σχέση γιατί με κάνει ευτυχισμένη .

Γιατί μαρεσει να ξυπνάω δίπλα του και να βλέπω το χαμόγελο του .

Γιατί μαρεσει να του μιλάω και να κάνουμε συζητήσεις για διάφορα θέματα .

Γιατί μαρεσει να με παίρνει αγκαλιά .

Γιατί μαρεσει η μυρωδιά του και τα χάδια του .

Γιατί μαρεσει όταν κάνουμε έρωτα και η χημεία που υπάρχει ανάμεσα μας .

Είναι τόσο καλός άνθρωπος και εγώ είμαι η πιο τυχερή απολες που βρέθηκε στον δρόμο μου .

Μα τι κάνω;

Διακινδυνεύω όντως μια τόσο όμορφη σχέση για εικασίες του μυαλού μου;

Ότι όμορφο είχα ποτέ στη ζωή μου το κατέστρεφα..δε θα αντέξω να κάνω το ίδιο και σε αυτόν..σε εμάς .

Έχω σκοπό να του δείξω αυτό το κείμενο όταν θα έχω γίνει καλύτερος άνθρωπος και θα έχω αρχίσει να του δίνω πάλι την χαρά που του αξίζει ..και η αλήθεια είναι , ότι αξίζει όλη τη χαρά του κόσμου ❤️

[youareyourhero]

Η πίεση και το άγχος είναι πλέον κομμάτι μου . Μοιάζουν με εκείνο τον "μπαμπούλα" που νομίζουμε ότι θα μας τραβήξει από τα πόδια αν τα βγάλουμε έξω από την κουβέρτα . Και είναι πάντα εκεί. Δεν μπορείς να απλωθείς στο κρεβάτι σου όπως θέλεις. Και αν κάνει ζέστη, πρέπει να υποστείς την ζεστασιά της κουβερτας γιατί σε φοβίζει να αφήσεις το πόδι σου ξεσκέπαστο. Αν πάλι κάνει κρύο, είσαι τυχερός .

Και.. μεγαλώσαμε... αλλάξαμε...και γίναμε εμείς ο "μπαμπούλας" του εαυτού μας που τόσα χρόνια φοβομασταν. Πώς να ξεφύγεις πλέον από τον εαυτό σου αφού καλά καλά δεν μπορείς να τον διαχειριστείς;

Τα συναισθήματα σου ;Μη διαχειρισιμα .

Οι σκέψεις σου ; Μη διαχειρισιμες.

Οι πράξεις σου ; Λοιπόν.. μάντεψε...

Αυτή είναι η μοίρα μας . Εμείς και όλο μας το είναι, είναι η μοίρα μας . Και τελικά ίσως είμαστε όντως άξιοι της...

[youareyourhero]

Έχω καιρό να γράψω. Αλλά έχω την ανάγκη να μιλήσω. Μπορεί κανείς να μη με "ακούσει" , αλλά όποιος το κάνει θα του είμαι ευγνώμων.

Το Tumblr για μένα,είναι σα να λέω στον ψυχολόγο μου ένα πρόβλημα μου . Παρόλο που δε πάω σε ψυχολόγο...αν και θα έπρεπε.

Αναρωτιέμαι τελευταία ,τι είναι κατάθλιψη και αν όντως έχω αυτήν την ασθένεια.Γιατι μεταξύ μας ,για ασθένεια πρόκειται. Ψυχική μεν , ασθένεια δεν .

Οι κρίσεις πανικού κάνουν αισθητή την παρουσία τους συχνά. Καμία φορά καταλήγουν σε κλάμα, καμία φορά στο να μη μπορώ να πάρω ανάσα...και είναι και φορές, δυστυχώς αρκετές,που καταλήγω να ανοίγω ένα χανζαπλαστ και να το τοποθετώ στην πληγή που η ίδια μόλις άνοιξα.

Βγαίνω με παρέα και νιώθω κενή. Νιώθω ξένη ανάμεσα στα πιο γνωστά μου άτομα. Δεν νιώθω κανέναν κοντά μου πλέον. Καμιά φορά ούτε καν εμένα. Νιώθω ότι ,ότι γίνεται στην ζωή μου πρέπει να το αντιμετωπίζω μόνη μου . Η καλύτερα...το αντιμετωπίζω μόνη μου .

Τελευταία προσπαθώ να τρώω λιγότερο,να νιώθω καλύτερα με εμένα. Και όταν ο αριθμός στη ζυγαριά δε μειώνεται, απογοητεύομαι.Εγω,το πάτωμα και η λεκάνη έχουμε γίνει ένα...

Το μυαλό μου ,μου λέει φωναχτά ότι δε πάει τίποτα καλά και ας πηγαίνει.

3η φορά πανελλήνιες φέτος και νιώθω ότι παλεύω για ένα μέλλον που ίσως να μην υπάρξει ποτέ.Με τρώει η αβεβαιότητα. Η αμφιβολία.

Η κούραση έχει καταβάλει το κορμί μου . Όσες ώρες και αν κοιμηθώ, όσο καλά και αν φάω...δε νιώθω ποτέ πλήρως γεμάτη.

Κάτι λείπει... πάντα κάτι θα λείπει.

Δεν είμαι ειδικός για να πω ότι έχω κατάθλιψη.Αλλα νιώθω ότι κάτι έχω. Κάτι πάει λάθος.

Από την άλλη έχουμε γίνει τόσο σκατενιος λαός με τόσο σκατενιους ανθρώπους που ίσως τελικά να μην έχω εγώ το πρόβλημα. Ίσως όλα αυτά να είναι κάτι εντελώς φυσιολογικό. Μια φάση; Ας το πούμε φάση...

Και ας διαρκεί και χρόνια...

Να προσέχετε τους εαυτούς σας και... ότι βρέξει ας κατεβάσει.

[youareyourhero]

Το μόνο κακό με το καλοκαίρι είναι ότι όλοι μπορούν να δουν τα σημάδια μου...

[youareyourhero]

Tired enough, but not so enough to give up..

[youareyourhero]

Σαν κίνητρο...

Μην λες έχω όρεξη για διάβασμα.

Να λες έχω όρεξη να πετύχω.

Και να θυμάσαι ότι ,μόνο οι αρκετά πεινασμένοι θα φάνε από το πιάτο της επιτυχίας!

[youareyourhero]

Το καλοκαιρι εκανα κατι με ενα παιδι.Πολυ καλο παιδι,το ξερω ενα χρονο τωρα και μιλαμε καθημερινα.

Το πρωι σκεφτομουν οτι σε λιγες μερες ειναι τα γενεθλια του ανθρωπου που με πληγωσε..που με εριξε κατω..αλλα μου εμαθε τι παει να παει αγαπη..τι παει να πει ερωτας.

Σημερα ,καθως εβλεπα τα στορι στο ινσταγκραμ ,ειδα οτι εχει γενεθλια το παιδι που εκανα κατι το καλοκαιρι...το ειχα ξεχασει εντελως.

Και τοτε καταλαβα ποσο μικρη αξια δινω σε ολους τους αλλους και ποσο μεγαλη σε εκεινον.Μετα απο τοσο καιρο...σχεδον 2,5 χρονια.Και ακομα περιμενω να ερθουν τα γενεθλια του για να του πω χρονια πολλα.

Ιδανικα..θα ηθελα να λεμε και ενα γεια στον δρομο περα απο τα βλεμματα που ριχνουμε οταν συναντιομαστε...αλλα ισως να ειναι γραφτο τελικα να λεμε μονο χρονια πολλα ο ενας στον αλλον.Οτι και καλα ετσι δειχνουμε την ανθρωπια μας....

[youareyourhero]

Μου λενε <<Το τσιγαρο σε καταστρεφει>>

Φυσαω τον καπνο που εχω στο στομα μου και καθε φορα τους απανταω με την ιδια ρητορικη ερωτηση <<Τοτε ο ερωτας τι κανει; >>

[aint-no-turnin-back-now]

[youareyourhero]

Bruh...ΕΓΩΩ

[youareyourhero]

Ποτε δεν ειχα στοχους στην ζωη μου.Και αν ειχα..ποτε δεν εφτανα μεχρι το τελος για να τους πετυχω.Η αποφαση μου να ξαναδωσω πανελληνιες ειναι μια καλη ευκαιρια να αποδειξω τι αξιζω.Οχι στους γονεις ,φιλους ή συγγενεις μου.Σε εμενα.Γιατι ποτε ολα αυτα τα χρονια δε με πιστεψα .Ποτε δεν ειπα στον εαυτο μου οτι αξιζει πολλα και οτι θα κανω τα παντα για να τα εχει ολα.Αν πετυχω αυτη τη χρονια ,οχι απλα θα σπουδασω κατι που πραγματικα θα αγαπαω,αλλα θα γινω καλυτερος ανθρωπος γιατι θα χω πετυχει κατι πολυ σημαντικο στη ζωη μου.Θα εχω φτασει στον στοχο μου.Και πιστεψε με αφου μπορει ενα ατομο σαν και μενα να παρει μια τετοια αποφαση και να το περασει ολο αυτο απο την αρχη,σιγουρα μπορεις και συ να κανεις το οτιδηποτε θελεις.Κανε ενα μεγαλο αλμα και ξεπερνα ολα τα εμποδια που ειναι μπροστα σου..και αν πεσεις...βαλε μπεταντιν ,σηκω ,και συνεχισε ;)

[rubyhil-deactivated20210314]

Peaky Blinders | S03 E01

[youareyourhero]

Αεγω

[orgismenipoihtria]

Να μάθεις να πετάς. Αύριο ίσως να μας πάρουν και τους δρόμους.

Ναζίμ Χικμέτ

[youareyourhero]

Ελλαδα του 2021 ,σαγαπω,αλλα εκεινοι σε καταστρεφουν..

[hemakesmelaught]

Ό,τι χρειαζόμουν το βρήκα σε αυτόν.

[lunius-deactivated20230518]

Ό,τι χρειαζόμουν το βρήκα σε αυτήν.

[youareyourhero]

Οτι χρειαζομουν το βρηκα σε μενα

[tear-dropp-deactivated20241031]

reblogging ur emotions is better than saying it to other people

[youareyourhero]

Fr

[youareyourhero]

Παντα με ενοιαζε για τους ανθρωπους και οχι για τα μερη.Πως θα φαινομαι προς τα εξω...να παρω αυτην την εκφραση γιατι οι αλλες με κανουν λιγοτερο ελκυστικη...να βλεπω τον καθενα που περναει απο μπροστα μου ετσι ωστε αν δω καποιον γνωστο να ισιωσω την πλατη για να μην φαινονται οι διπλες στην κοιλια μου ,η να φτιαξω τα μαλλια μου κλπ.Ποτε δεν καθομουν να σχολιασω ενα μερος περισσοτερο απο εναν ανθρωπο.Δεν ειχα καταλαβει το νοημα...αλλα τωρα το καταλαβα.Καταλαβα οτι τελικα η ομορφια δεν ειναι στους ανθρωπους (περα απο την ψυχη τους) αλλα ειναι στα μερη που βλεπεις αυτους τους ανθρωπους.Σε εκεινο το παγκακι που δωσατε το πρωτο σας φιλι...σε εκεινη τη θαλασσα που βρηκες την γαληνη μεσα σου...σε εκεινο το νησι που εφτιαξες τις καλυτερες αναμνησεις με την παρεα σου...η ακομα και στο σπιτι σου που εχεις τοσες αξεχαστες στιγμες εκει μεσα.Ολοι μας καποια στιγμη θα πεθανουμε...μα αυτα τα μερη...αυτα τα μερη θα μεινουν για παντα εδω .Και αν οχι για παντα ,περισσοτερο απο μας.Και αν οχι περισσοτερο απο μας και καταφερουμε να τα καταστρεψουμε καλο θα ηταν να μη το κανουμε .Γιατι η ομορφια καθρεφτιζεται σε αυτα τα μερη.Εμεις ημασταν και ειμαστε σε αυτα τα μερη.Και αν θες μια συμβουλη απο καποια που παντα εβαζε τους ανθρωπους πανω απο οτιδηποτε αλλο σκεψου...οι ανθρωποι παντα φευγουν.Ενα μερος θα ειναι παντα εκει για να σου κραταει συντροφια οποτε νιωσεις μοναξια.Και κατι τελευταιο...να κοιτας γυρω σου.Οπου και αν πηγαινεις ,να κοιτας οτι μπορει να φτασει η ακρη του ματιου σου .Γιατι καποια στιγμη η ζωη θα τελειωσει και πιστεψε με..θα μετανιωσεις που δε κοιταξες καλυτερα.