zeemeisje

schrijfsels van mij voor jullie // @tijgerleliee

[shisasan]

October 14, 1925 Journals of Anais Nin 1923-1927 [volume 2]

[lentewoorden]

ik neem een schelp mee van elke plek waar ik mijn hart breek

-lentewoorden

[sucboy-deactivated20200423]

Bro come look at the stars with me I am not feeling like myself

[zeemeisje]

Wanneer je vertrekt en later terugkeert, ontdek je dat de wereld nooit stil heeft gestaan. Levens gingen verder, de stad ademde mee met haar mensen en groeide in hun schaduw.

Het ijzige gevoel een vreemdeling te zijn op de plek die ik ooit mijn thuis noemde, komt gratis bij de bittere slok van een zwarte koffie. Zelfs de hond aan het begin van mijn straat, trouw als altijd, blaft me nu luidkeels toe alsof ook hij wil zeggen:

"JIJ HOORT HIER NIET MEER"

[zeemeisje]

de zon moest even huilen

[zeemeisje]

liefde is simpel

want hij heeft me geleerd dat liefde wel iets moois kan zijn

dat woorden niet nodig zijn

en een hart

tot boven gevuld kan worden

door er gewoon te

zijn

[zeemeisje]

ik wil op een plek zijn waar alles voelt

naar dat het wilt dat ik blijf

want op verschillende plekken ben ik al kunnen verdwijnen

enkel herinneringen in oude fotokaders dragen mijn lach en in mijn slaapkamer hangt nog maar een echo van mijn stem

blijven en dan weer

weggaan

ik heb ooit gelezen dat weggaan niet hetzelfde is als rustig het huis uitsluipen en de deur zachtjes toetrekken achter je bestaan

je blijft altijd iemand op wie wordt gewacht

toch heb ik de deur keihard achter mijn bestaan toegetrokken en dan nog eens op slot gedaan

ik denk dat dit hetzelfde is als afscheid nemen

en dan zal ik wachten op een plek

om me echt thuis te

voelen

[zeemeisje]

"Lieve maan," zei de zon. "`toon me je andere kant." En de maan draaide voor hem, kraters vormden letters en hij kon zijn naam lezen. Als de zon niet meer wil opkomen dan zal de maan voor hem schijnen.

[zeemeisje]

ik zou nu graag naar je toe rennen

in je armen springen

en voor altijd bij jou blijven

[zeemeisje]

voor de koffie koud wordt

kom ik nog even bij jou zitten

dan kan je nog voor de laatste keer je hart luchten

leg het open en bloot op tafel 

tussen de vlekken en kruimels

op het witte tafellaken

bittere woorden stromen uit je mond 

en ik zet een kop warme thee

voor jou

om nog even

te blijven

[zeemeisje]

ik hoor het verleden nog steeds alsof mijn hoofd een grot is en het geruzie blijft echoën tegen de wanden. Ik voel me klein, claustrofobisch, gevangen in een put vol donkere herinneringen. Stalagmieten vormen zich uit mijn tranen en pijn kan soms dan wel toch nog mooi zijn. Ik kan bijna naar boven klimmen, naar buiten.

[zeemeisje]

"Zullen we samen naar de maan kijken?" vroeg hij.

En we keken samen naar de maan. Naar haar oneffenheden en hoe ze zich soms maar halfvol kan voelen. Hoe de diepe kraters haar sieren en dat ze enkel licht geeft als de zon op haar schijnt. Ze is mysterieus en laat hem maar één kant zien. Ze draaien naar en om elkaars as alsof ze walsen door het universum.

De zon trekt haar aan en zij zal voor hem draaien.

[zeemeisje]

ik zal onderweg zijn

nergens blijven

niet binden

aan mensen

dingen

plaatsen

onderweg op kronkelende paden

in mijn hoofd

neem ik de snelweg

naar jou

[zeemeisje]

er is oorlog in mijn hoofd

en mijn leger trekt zich terug

kom alsjeblieft

niet te dichtbij

granaten zullen ontploffen

en ik zal dan

langzaam verdwijnen

[zeemeisje]

en als ik je mijn hart geef, wil je het dan héél voorzichtig bij je dragen zodat het niet breekt?

ik voel me al zo fragiel

[zeemeisje]

ik steek mijn hart in een doosje en schrijf er in grote letters

" VOORZICHTIG, BREEKBAAR" op.

[zeemeisje]

en het is dat ik

alles stuk maak

dat op mijn pad komt

alsof mijn liefde vergif is

en het probleem bij de wortels zit

Blaze

0 notities