Daydream
cherry valley forever

blake kathryn
Today's Document
Three Goblin Art

⁂

if i look back, i am lost
noise dept.
TVSTRANGERTHINGS
No title available
wallacepolsom
I'd rather be in outer space 🛸
let's talk about Bridgerton tea, my ask is open

ellievsbear
YOU ARE THE REASON
occasionally subtle
Monterey Bay Aquarium
Peter Solarz
Alisa U Zemlji Chuda

tannertan36
almost home
seen from Colombia
seen from Colombia
seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United States

seen from Australia
seen from United States

seen from Türkiye
seen from United States
seen from United States
seen from Australia
seen from United States

seen from Brazil

seen from Australia
seen from Morocco

seen from Australia
@zensangsuksai
Daydream
Coming
walk to live
Long lonely nights
Solitude
sometime information like rain
คงแค่บางครั้งที่ฉันต้องยอม ให้ดอกไม้นี้ถูกตัดออกไป
Our mood
Everything is wrong.
ฉันไม่อยากถูกลืมจากผู้ที่ไม่มีตัวตน.
Countdown
About love
ความบังเอิญ
ความบังเอิญ ฉันเฝ้ารอเธอเหลือเกิน
ฉันยังจำสถานะฉันได้ ในตอนที่หลายอย่างดีๆบังเอิญเข้ามาทำให้ฉันรู้สึกอิ่มใจ เหมือนกับช่วงเวลาที่ฉันได้ถูกหลอกให้หลับไหลบนโลกความจริง เสียแต่ว่าฉันเลือกความบังเอิญไม่ได้ มันช่างน่าเศร้ามากถึงที่สุดจริงๆ เพราะฉันได้แต่ขอและศรัทธาถึงอะไรบางอย่างที่ฉันอยากให้เกิด ฉันหลวมตัวให้ความงมงายเข้ามาในชีวิตบ้างบางที ทุกๆครั้งที่งมงายฉันรู้ตัวว่าฉันต้องการอะไร ฉันต้องใช้ความบังเอิญเข้ามาทำให้มันสมบรูณ์
( จริงๆ )
เพราะฉะนั้นความบังเอิญ ฉันขอร้องให้เธอมองเห็นฉัน
เพราะฉันทำได้แต่เฝ้ารอเพื่อจ้องมองเธอ.
“ ฉันรอในสิ่งที่ไม่แน่นอน และ เมื่อฉันเจอฉันจะใช้มันให้ดีที่สุด “
ฉันมีเรื่องราวดีๆกับคนผู้นี้
จะหนึ่งปีแล้วกับการเดินทาง
ชีวิตจะครบ 1 ปีที่เราเดินทางกับการแบกอะไรบางอย่างที่คิดว่าสำคัญ ไม่ง่ายเลยกับการมีเรื่องอะไรแบบนี้เข้ามาในชีวิตหนึ่งปีที่ผ่านมาเหมือนทุกวันมันคือการหลอกตัวเองไปวันๆ ว่าวันนี้เราจดจำอะไรกับตรงนี้ที่เราให้ความสำคัญ ต้องผ่านมันไปวันๆคนเดียว อยู่กับเรื่องราวที่เราเขียนคนเดียวอ่านคนเดียว เหงามาก จากจิตใจมนุษย์คนนึงที่เราคิดว่าไม่ว่าเราจะมีความรู้ความสามารถขนาดไหนก็ไม่สามารถจะมาแทนความรู้สึกนี้ของเราได้เลย บางทีต้องการแค่ใครบางคนเดินผ่านมาเห็น แต่ไม่ได้แปลว่าคนนั้นคือใครก็ได้ ไม่ว่าจะทำอะไรก็ต้องทำใจ เราเลือกที่จะโพสในสถานที่ออนไลน์มันคือการเสนอให้คนเข้ามาอ่านหรือยุ่งเรื่องเรา เราก็แค่อยากให้ใครที่ผ่านมาได้รับรู้ ไม่จำเป็นต้องบอกว่ารู้หรือจะมองข้ามมันไปก็ได้ เหนื่อยกับการต้องทำตามความคิดตัวเองและอีกนาทีต่อไปต้องมาทำความเข้าใจกับจิตใจตัวเอง ถ้าไม่คาดหวังก็จะไม่เกิดอะไรทางจิตใจ ในคู่ขนานนั้นถ้าไม่คาดหวังก็อย่างหวังว่าสิ่งนั้นจะมาถึงเราโดยโชค แต่หนทางมันยากมากเลย เดินคนเดียวไม่ไหว มันไม่โอเค บางทีปีที่ผ่านก็คิดว่าควรพบเจอจิตแพทย์ อาจจะดีหรือไม่ดี ก็เป็นได้ การทำทีสิสในปัจจุบันก็มีความรู้สึกดีที่ได้เจอคนต่างรูปแบบทางความคิดมากขึ้น ในการทำงาน แต่ชีวิตที่ใช้ไปพร้อมๆกับการทำงานก็ไม่โอเค ในตอนที่งานต้องการกำลังใจเข้ามาเสริมเราก็ไม่มีให้ตัวเอง เราแค่เหนื่อยและอยากบ่น ในเวลาที่อะไรมันดีขึ้นก็คงกลับมา พยายามหาทางออกกันไป หวังว่าซักวันมันจะดีขึ้นนะ
เพราะเป็นมนุษย์ ฉันจึงเดินไปไหนไม่ได้ไกล
เพราะมีครอบครัว ฉันจึงต้องยืนยันว่ามันต้องรอด
เพราะรัก ฉันจึงรู้สึกมีค่ากับความล้มเหลว
เพราะความคิดส่วนตัว ฉันจึงมีความรู้สึกที่ดีให้กับผู้คนในรูปแบบของฉัน
รักและเคารพชีวิตของฉันเอง และพร้อมจะให้ใครบางคนเพื่อฉันและเขา