„Nic nie boli tak bardzo, jak świadomość, że masz potencjał, ale jesteś tak zmęczona psychicznie i fizycznie, że zamiast żyć po swojemu – próbujesz tylko przetrwać dzień”
— Justyna Matyjasik

if i look back, i am lost
macklin celebrini has autism
$LAYYYTER

❣ Chile in a Photography ❣

No title available

tannertan36
KIROKAZE
No title available
art blog(derogatory)

titsay
Cosimo Galluzzi
h
Show & Tell
hello vonnie
noise dept.
𓃗
No title available
2025 on Tumblr: Trends That Defined the Year
The Stonewall Inn
tumblr dot com

seen from Malaysia
seen from Australia
seen from Russia

seen from Russia
seen from Malaysia
seen from United States
seen from Türkiye

seen from Indonesia
seen from Canada
seen from Bulgaria

seen from United States
seen from United States
seen from Türkiye
seen from Bangladesh

seen from United States

seen from Germany

seen from France

seen from Indonesia
seen from Japan
seen from Türkiye
@zepsutadepresja
„Nic nie boli tak bardzo, jak świadomość, że masz potencjał, ale jesteś tak zmęczona psychicznie i fizycznie, że zamiast żyć po swojemu – próbujesz tylko przetrwać dzień”
— Justyna Matyjasik
@inklinac-ja
„Bądź z siebie dumna. Za ciche walki, których nikt nie zauważył, za znalezienie w sobie siły wtedy, gdy najłatwiej było się poddać, i za to, że mimo wszystkiego wciąż pozostałaś sobą”
— @harmony-and-peace
„Każda z nas nosi w sobie coś, co chciałaby cofnąć, zmienić, przeżyć inaczej. Ale przeszłość nie istnieje po to, żeby nas więzić, istnieje po to, żeby nas nauczyć, ukształtować i uświadomić, czego już nie chcemy powtarzać. Nie jesteś już tą samą osobą, którą byłaś wtedy. Masz dziś więcej świadomości, więcej siły i… więcej odwagi, niż myślisz”
— autor nieznany
W nocy najtrudniejsze jest to, że wszystko o czym milczysz za dnia, siada obok ciebie i patrzy prosto w serce. A Ty możesz już tylko oddychać i udawać, że nie boli...
w złym miejscu jest ciężko zadbać o cokolwiek
A gdy spojrzysz w oczy moje nie doszukasz się w nich ciepła
Zaczynasz płakać a świat rozmazuje ci się przed oczami i— nagle robi się cicho
Jakbyś się zamknął w bańce pełnej bólu, przez którą nie przebija się żaden dźwięk, nie istnieje czas, nie dociera żadne światło
A kiedy ona pęka budzisz się na podłodze mokry od łez, ale żadna już nie spływa. Ze zdartego gardła nie wydobywa się już żaden dźwięk, a odrętwiałe ciało odmawia posłuszeństwa
Kiedy po prostu czekasz aż zdechniesz a sam diabeł przestanie ci się śmiać prosto w twarz
Jak to jest, że w wieku 25 lat,
Kończy nam się świat,
Że bez nadziei na przyszłość,
Liczymy na dzień jutrzejszy,
Nie z nadzieją, a z myślą, że gorzej być nie będzie?
Gdzie są chwilę sam na sam,
W których byliśmy bogami i panami losu?
Gdzie każdy moment był dla życia, a nie przeżycia?
Bez łaz, wyczerpania i automatycznego zachowania?
Jak to się stało, że wchodząc w dorosłość,
Walczymy o chwilę oddechu...
Na bezkresnym oceanie, niekończących się wyrzutów, ocen i stawiania granic,
dlaczego nikt nas nie ostrzegł,
że niebieskie nie będzie niebieskie, a czarne ?
A. H. O
I love bed. Bed is comfy. Bed is quiet. Pillows are soft. Blankets are cozy. Bed is good
Nie musisz nikomu nic udowadniać. Pierdol ich wszystkich.
Zabrałaś mi część mnie. Nie był to mały kawałek. Teraz jakby brakowało mnie we mnie. Nie jest już tak samo.
„Jej cisza nie była spokojem. Była krzykiem, który nie znalazł drogi do niczyich uszu. I tylko noc – wierna jak cień – znała jej prawdę.”
„Wiem, o, wiem, co zawód, co ból, co walka z sercem i ciężkim, i gorzkim! Więc rozumiem i współczuję, i pomocną być bym pragnęła, lecz sama jestem wesela i nadziei próżna, słów różanych ani porankowych nie mam. Powiedzieć mogę tylko: odwagi! Wiele jej trzeba, aby wbrew woli własnej, a na rozkaz wyższej — znosić życie.”
— Autor nieznany