laura @zoekmeniet - Tumblr Blog

anyways, we’ll make it through ladies, like always

iets na middernacht

Er zijn weinig dingen zo frustrerend als tegengewerkt te worden. Of dat nou gaat over tegenwind op de fiets, of een oneerlijke collega.

Dat je wilt, zo graag wilt, maar dat er iets of iemand besluit dat het vandaag NIET jouw dag zal zijn.

De wind kan je niks kwalijk nemen, die collega wel. Dat doe ik ook, geloof me. Anders zou ik dit niet zo kwaad aan het typen zijn.

Misschien moet ik het hem vergeven, dat hij het grotere doel niet ziet. Aan de andere kant moet hij gewoon zijn bek houden en naar me luisteren.

Welterusten.

Ik vraag me regelmatig af wat ik zou doen en zeggen als onze paden ooit nog kruisen

Het liefst zou ik je in een overvolle bar keihard in je gezicht slaan of de inhoud van mijn glas over je hoofd gieten

Helaas is het leven geen film en ben ik niet zo heldhaftig

Ik denk vooral dat ik zou huilen, stille tranen, niet wetende wat ik verder moet

Stiekem hoop ik dat dat genoeg zou zeggen, dat je kan zien wat je hebt gedaan

Misschien fantaseer jij ook over zo'n moment, met minder nijd

Misschien heb ook jij spijt

Wat houdt u op?

Een wervelwind van gedachten

Gisteren is Ed gevonden met een zak over zijn hoofd. In eerste instantie dacht ik dat er bedoeld werd dat hij overvallen was in zijn café. Toen er tranen begonnen te vloeien begreep ik dat Ed er niet meer is, hij was dood gevonden.

"Gesloten wegens ziekte," stond er op een a4'tje geschreven op het raam van het café "sorry".

Ik vraag me af of toen Ed dat schreef, hij al wist wat hij zichzelf enkele uren later aan zou doen.

Ik hoop dat hij kalm was toen hij de zak pakte en zijn plan trok. Dat hij de wanhoop en pijn al weg voelde ebben omdat hij wist dat er eindelijk rust zou zijn.

Waar je nu ook bent Ed, ik hoop dat je glimlach daar oprecht is. Je hoeft niet meer te doen alsof. Rust zacht.